“สายลมที่พัดผ่าน”

- สายลมบางพัดผ่านยามเช้า
- แผ่วเบาเหมือนเสียงกระซิบของฟ้า
- ลูบไล้ยอดหญ้าและใบไม้ช้า ๆ
- เหมือนธรรมชาติทักทายวัวใหม่
- มันพัดพาเมฆขาวลอยล่อง
- พาแสงทองของตะวันส่องไกล
- แม้มองไม่เห็นตัวของมันเลย
- แต่ทุกคนรับรู้ได้ในหัวใจ
- บางครั้งสายลมก็เย็นสบาย
- เหมือนคำปลอบโยนในวันที่อ่อนล้า
- บางครั้งก็พัดแรงราวกับบอกว่า
- ให้ลุกขึ้นก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง
- สายลมจึงไม่ใช่เพียงอากาศ
- แต่มันคือการเดินทางที่ไม่มีวันหยุด
- พัดผ่านโลกอย่างเงียบงันที่สุด
- แล้วทิ้งความรู้สึกดี ๆ ไว้เสมอ

(ขอบคุณที่อ่านจนจบนะค้าบ)