-๑-
0 ค่อยค่อยก่อรูปวาง .. ก่อนสางหม่น
จะเคลื่อนพ้นผ่านล่วง .. เมื่อดวงสูรย์
ลอยเลื่อนขึ้นโชนช่วงเป็นดวงกูณฑ์
ผ่านจำรูญจำรัสโลมปัถวี
0 เงียบงันทั้งเหน็บหนาว .. ที่พราวหยาด
พร้อมโอภาสดวงศศินใกล้สิ้นสี
จบสิ้นแล้วรมยาแห่งราตรี
จักเลือนลี้มืดดำ .. เคยรำบาย
0 ที่บรรจบแห่งศิวาและราตรี
หยาดวารีคอยพลบ .. ร่วมลบหาย
จากเติมงามเต็มพื้น-ด้วยผืนพลอย
ก่อนล่องลอยเปลี่ยนช่วง .. ให้ดวงวัน
0 เผาเถิดให้ระเหิดระเหยแห้ง
ทอดทอแสงงามระยับ .. ลงรับขวัญ
จะยอมรูปแหลกร่าง .. เป็นรางวัล
การกีดกั้นแววระยับ .. ที่ลับเลือน
0 จะหยาดให้เผาอยู่ทุกตรู่สาง
พลอยผืนจะแผ่วางทั่วทางเถื่อน
และจะรอร้อนเกรียมทุกเยี่ยมเยือน
เถอะ .. อย่าเคลื่อนผ่านพ้น .. ให้ทนรอ
0 ที่-สิ้นรูปแหลกร่าง .. อยู่กลางแสง
นั้น-ฝากแฝงอุ่นไว้ .. ที่ใดหนอ
หรือจะเช่นรูปเงาพะเน้าพะนอ
กับอุ่นลออแนบร่างอยู่กลางทรวง ?
.
.
-๒-
0 เมื่อ-อกหนึ่ง .. อาจเอื้อมจะโอบเจ้า
อุ่นนิ่มเนื้อรูปเยาว์ .. ผู้เฝ้าหวง
หวังกุมกอดนวลละมุน .. แอบอุ่นดวง-
ใจผู้ห่วงละห้อย .. เถิด-คอยรอ
0 ครั้นสังคีตผ่านเสียง .. แต่เพียงแว่ว
ไม่รู้แล้วแผ่วซ้ำ .. คือ-พร่ำขอ
ถนอมเนื้อรูปเยาว์เพื่อเคล้าคลอ
สองแขนออโอบงาม .. เกินห้ามใจ
0 ใช่ไหมว่า .. มีคนนั้นรออยู่
รอรอบชู้ออดอ้อน .. ด้วยอ่อนไหว
แก้มอิ่มเนียนแนบทรวง .. รับห่วงใย
โอบกอดไว้ตราบสนิทในนิทรา
0 จนทอดตัวสองแขน .. เอาแทนหมอน
เพื่อหนุนนอนเบียดกาย .. กอดก่ายหา
หน้าผากแก้มคิ้วคาง .. จักร้างลา
ปรารถนาแห่งใจ .. เยี่ยงไรพ้น
0 หวัง-รูปเยาว์โสมนัส .. รำบัดน้อม-
แนบหวานหอมรับช่วงการร่วงหล่น
หวัง-อาลัยอาวรณ์เพิ่มร้อนรน
จากหัวใจดิ้นรน .. เกินด้นดึง
0 ครรลองโลกหมองหม่น..พึงป่น-ปลิด
สิ้นทั้งปวงด้วยฤทธิ์แรงคิดถึง
ละห้อยเห็น .. ปฏิพัทธ์จงรัดรึง
ให้ซาบซึ้งตรึงอยู่เกินรู้ลบ
0 ทั้งสิ้นและ .. ทั้งปวงความห่วงหา
พึงโหมฝ่าทรวงขวัญเข้าบรรจบ
อำนวยจิตพิสวาททุกชาติภพ
สุดเกลี่ยกลบอาวรณ์ให้ผ่อนคลาย
0 คะเนนึกคะนึงอยู่อย่ารู้สิ้น
แรงถวิลคงอยู่อย่ารู้หาย
ให้อกเจ้าตราตรึงเพียงหนึ่งชาย
คอยเถิดสายสวาดิเรียมเจ้าเตรียมใจ
0 พร้อมสายลมเรื่อยรี้ .. กระวีกระวาด
คีตะพาทย์พลิ้วผ่านสมานสมัย
หวานหอมรูปกุสุมา .. จะป่าใด
จะเช่นใครยามนี้ .. จักมีฤา ?
0 เมื่อ-อกแขน, ใจ-โลภ .. จะโอบเจ้า
เนื้อรูปเยาว์ .. จะรอดได้อย่างไรหรือ
งามที่งามกว่างามทุกงามคือ
เรียวแขนยื้อยุดไว้ .. โดยไม่คลาย !
.
.
.
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=04-2026&date=15&group=239&gblog=34
O อหังการ .. แห่งน้ำค้าง .. O
-๑-
0 ค่อยค่อยก่อรูปวาง .. ก่อนสางหม่น
จะเคลื่อนพ้นผ่านล่วง .. เมื่อดวงสูรย์
ลอยเลื่อนขึ้นโชนช่วงเป็นดวงกูณฑ์
ผ่านจำรูญจำรัสโลมปัถวี
0 เงียบงันทั้งเหน็บหนาว .. ที่พราวหยาด
พร้อมโอภาสดวงศศินใกล้สิ้นสี
จบสิ้นแล้วรมยาแห่งราตรี
จักเลือนลี้มืดดำ .. เคยรำบาย
0 ที่บรรจบแห่งศิวาและราตรี
หยาดวารีคอยพลบ .. ร่วมลบหาย
จากเติมงามเต็มพื้น-ด้วยผืนพลอย
ก่อนล่องลอยเปลี่ยนช่วง .. ให้ดวงวัน
0 เผาเถิดให้ระเหิดระเหยแห้ง
ทอดทอแสงงามระยับ .. ลงรับขวัญ
จะยอมรูปแหลกร่าง .. เป็นรางวัล
การกีดกั้นแววระยับ .. ที่ลับเลือน
0 จะหยาดให้เผาอยู่ทุกตรู่สาง
พลอยผืนจะแผ่วางทั่วทางเถื่อน
และจะรอร้อนเกรียมทุกเยี่ยมเยือน
เถอะ .. อย่าเคลื่อนผ่านพ้น .. ให้ทนรอ
0 ที่-สิ้นรูปแหลกร่าง .. อยู่กลางแสง
นั้น-ฝากแฝงอุ่นไว้ .. ที่ใดหนอ
หรือจะเช่นรูปเงาพะเน้าพะนอ
กับอุ่นลออแนบร่างอยู่กลางทรวง ?
.
.
-๒-
0 เมื่อ-อกหนึ่ง .. อาจเอื้อมจะโอบเจ้า
อุ่นนิ่มเนื้อรูปเยาว์ .. ผู้เฝ้าหวง
หวังกุมกอดนวลละมุน .. แอบอุ่นดวง-
ใจผู้ห่วงละห้อย .. เถิด-คอยรอ
0 ครั้นสังคีตผ่านเสียง .. แต่เพียงแว่ว
ไม่รู้แล้วแผ่วซ้ำ .. คือ-พร่ำขอ
ถนอมเนื้อรูปเยาว์เพื่อเคล้าคลอ
สองแขนออโอบงาม .. เกินห้ามใจ
0 ใช่ไหมว่า .. มีคนนั้นรออยู่
รอรอบชู้ออดอ้อน .. ด้วยอ่อนไหว
แก้มอิ่มเนียนแนบทรวง .. รับห่วงใย
โอบกอดไว้ตราบสนิทในนิทรา
0 จนทอดตัวสองแขน .. เอาแทนหมอน
เพื่อหนุนนอนเบียดกาย .. กอดก่ายหา
หน้าผากแก้มคิ้วคาง .. จักร้างลา
ปรารถนาแห่งใจ .. เยี่ยงไรพ้น
0 หวัง-รูปเยาว์โสมนัส .. รำบัดน้อม-
แนบหวานหอมรับช่วงการร่วงหล่น
หวัง-อาลัยอาวรณ์เพิ่มร้อนรน
จากหัวใจดิ้นรน .. เกินด้นดึง
0 ครรลองโลกหมองหม่น..พึงป่น-ปลิด
สิ้นทั้งปวงด้วยฤทธิ์แรงคิดถึง
ละห้อยเห็น .. ปฏิพัทธ์จงรัดรึง
ให้ซาบซึ้งตรึงอยู่เกินรู้ลบ
0 ทั้งสิ้นและ .. ทั้งปวงความห่วงหา
พึงโหมฝ่าทรวงขวัญเข้าบรรจบ
อำนวยจิตพิสวาททุกชาติภพ
สุดเกลี่ยกลบอาวรณ์ให้ผ่อนคลาย
0 คะเนนึกคะนึงอยู่อย่ารู้สิ้น
แรงถวิลคงอยู่อย่ารู้หาย
ให้อกเจ้าตราตรึงเพียงหนึ่งชาย
คอยเถิดสายสวาดิเรียมเจ้าเตรียมใจ
0 พร้อมสายลมเรื่อยรี้ .. กระวีกระวาด
คีตะพาทย์พลิ้วผ่านสมานสมัย
หวานหอมรูปกุสุมา .. จะป่าใด
จะเช่นใครยามนี้ .. จักมีฤา ?
0 เมื่อ-อกแขน, ใจ-โลภ .. จะโอบเจ้า
เนื้อรูปเยาว์ .. จะรอดได้อย่างไรหรือ
งามที่งามกว่างามทุกงามคือ
เรียวแขนยื้อยุดไว้ .. โดยไม่คลาย !
.
.
.
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=04-2026&date=15&group=239&gblog=34