O มณีเดียวใต้เสี้ยวจันทร์ .. O

0 เห็นเขาวางดอกไม้หลากหลายสี
อัญชลีกราบก้มประนมขอ
อีกโสตอีกรูปธรรมคล้ายร่ำรอ
โน้มตัวพอกระซิบแผ่วให้แว่วยิน
0 ดูเอาเถิด .. กระซิบบอกเหมือนหยอกยั่ว
ให้อีกหัวใจพลอยละห้อยถวิล
ทั้งรอคอยซับซาบประภาพประพิณ
อันจะหลั่งโลมสิ้นจิตวิญญาณ
0 ไม่มีหรอกดอกไม้ทั้งหลายแหล่
มีเพียงแค่ปริบปรอยเฝ้าคอยผสาน
ความละมุนอันละม้ายจะผายสะคราญ
ข่มตระการแวดล้อมให้ยอมเลือน
0 หล่นลงแล้วรุ่งเรื้องรมยา
ล่มรูปรอยทรมาจนล้าเลื่อน
ด้วยรูปนาม, รูปจริต, เกินบิดเบือน
ค่อยค่อยเคลื่อนทัดทานเข้าลาญลบ
0 นับวารวรรณิศถ้านับเดือน
เมื่อวันคืนผ่านเลือนถูกเกลื่อน-กลบ
คอยกระซิบหยอกยั่วเคลื่อนตัวครบ
เพื่อให้องคาพยพ .. ได้ครบองค์
0 ลมพลิ้วแผ่วพรมลง .. แต่งวงน้ำ
กระเพื่อมผิวแผ่วซ้ำเช่นย้ำประสงค์
ของอีกหอมรื่นล้ำแผ่วย้ำพะวง
แผ่วประจบอย่างประจงให้ลงตัว
0 ไร้สิ้นความหมายใดที่ในหล้า
ด้วยตรงหน้าไม่ประนอมหรือยอมถัว
เหนี่ยวกระชับโน้มกระชั้นให้สั่นรัว
กับเพียงชั่วหยุดกระซิบ .. เนตร-พริบคอย !
.
.
0 เพียงรูปเดียว .. รูปพิไลผู้ใกล้ตา
ปรารถนาแว่วเสียง .. แม้นเพียง-ค่อย
นั่นก็พียงคัดกรองเอาร่องรอย
ความละห้อย เพียบเพ็ญไว้เป็นประกัน
0 เพียงรูปเดียว .. รูปสุรางค์ที่กลางใจ
สดับเถิด .. เสียงใด-แว่ว-ไหวสั่น
ทอดสำเนียงสูงต่ำ .. เพื่อรำพัน
ความอ่อนหวานเย้ยจันทร์ .. กล่อมขวัญน้อย
0 เพื่อจะโอนออดอ้อน .. คำอ่อนหวาน
ให้พลิ้วผ่านเบียดบดกำสรดสร้อย
ที่ครั้งหนึ่งเคยกระหวัดสัมผัสรอย
เพื่อปลดปล่อยทั้งสิ้นด้วยยินดี
0 เพื่อถอดถอนโอดอื้นในคืนผ่าน
ก่อนบรรสารเติมแต่งด้วยแสงสี
เพิ่มรูปรอยสดใส .. แห่งไมตรี
ไว้ช่วงชี้อภิรมย์ .. ห้อมห่มทรวง
0 คือ .. ภาพความสัมพันธ์ในวันพรุ่ง
ที่โค้งรุ้งจะเชื่อมผ่านถึงลานสรวง
เพื่อเทียบเชิญครรลอง .. ทั้งสองดวง-
เนตรให้ช่วงโชนนิมิตแนบจิตใจ
0 คือ .. ภาพการรอคอยละห้อยหา
แสงจากฟ้าไกลลิบ .. กระพริบให้
ส่งสัญญาณหอมละมุนและอุ่นไอ
มอบอาลัยอ่อนหวาน .. ผสานกระซิบ !
.
.
.
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=sdayoo&month=03-05-2026&group=239&gblog=42