ในภาวนานั้นมีฌานเป็นบรรยากาศ รองรับการเกิดดับของรูปนาม

คำถามนี้ ต้องอธิบายจากหลังมาหน้า 1.มีประโยชน์อย่างไรคือผล ผลจากเข้าถึงสภาวะอนัตตาได้ จิตจะว่างเบาโล่ง เพราะไม่มีตัวตนในความเป็นอนัตตา 2.เมื่อเห็น หมายถึง เห็นการแยกกันอยู่เป็นคนละส่วนระหว่างรูปกับนา

ในอากาศของจิต จะเห็นรูปนามปรากฏขึ้นมา มีช่องว่างระหว่างจิตกับรูปนามนั้น เป็นวิธีเข้าถึงอากาสาฌาน เข้าถึงได้ทันที เป็นการเห็นการเริ่มต้นของสาย ปฏิจสมุปบาท เห็นแล้วทำอย่างไร อยู่ที่ว่าจะเลิกแบบไหน จะเ

อยู่ในห้องนี้มาเกือบ7ปี มีคนที่เคยเห็น ฌานสัมมาสมาธิน้อยมาก ฌานสัมมาสมาธิ เป็นหัวใจหลักการภาวนา 1.ฌาน คือสติและสัมปชัญญะ อันเป็นการรู้สัมปชัญญะ คล้ายความรู้สึกตัว แต่เป็นการรู้ ทั้งรู้ทั้งรูปทั้งนาม

อากาสา วิญญญาณัญจายตนะ  จิตละเอียดกว่ารูป กว่าอากาส(อากาสา) ในฌานนี้ไม่มีลมหายใจ(มีแต่ไม่เห็นได้เพราะมันละเอียด)  นักภาวนาจึงไม่ควรเข้าใจไปว่า เมื่อไม่มีลมหายใจแล้วต้องไม่กลัวตายจึงจะผ่านฌาน

นิยาม 1.ปาฏิหาริย์-คือความไม่ธรรมดา อันไม่อาจพบได้จากวิถีปกติ 2.ไม่มีตัวตนในรูป - การสติปัฐฐานด้วยแยกจิตออกมาจากรูป (หนึ่งในขันธ์5) ออกมาเป็นผู้ดู มีอะไรบ้าง เช่น 1.จิตว่าง โล่ง เบา สบาย (ทุกข์ดับ)

จะเกิดฌานต้องรู้อารมณ์เป้าหมายอารมณ์เดียว (ตัวถูกรู้) แต่ต้องมีตัวรู้ นั่นคือ “จิต” วิตก-ยกจิตขึ้นสู่อารมณ์ วิจาร-เคล้าคลึงอยู่กับอารมณ์ 1.เมื่อวิตก-จิตเข้าไปรู้อารมณ์เช่น ลมหายใจ แรกๆจิ

แยกวิญญานออกมาเป็นผู้รู้ ผู้ถูกรู้ได้ จิตต้องมีสมาธิ เป็นการสมถะและวิปัสนาในความเป็น อากาสา วิญญานันจา อากิญจัญยา จึงมีทั้งผู้รู้ ผู้ถูกรู้ที่เป็น วิญญานเช่นกัน ผู้ถูกรู้เกิดดับ ผู้รู้ดับด้วย (เหตุ

1.สติที่เป็นโลกุตรสติ จะไม่มีตัวตน ให้ผลคนละอย่าง(จิตใจ) กับมิจฉาสติ ในอากาสจะหาความเป็นเราได้ยาก ดังนั้นเมื่อสติไปรู้ที่กาย(สมาธิ) จะเห็นว่าจิตที่ไปรู้กายนั้น เบา ว่าง โล่ง เป็นลักษณะของ อรูปฌานจิต