จิต มโนวิญญาน หทัย

เห็นภาพ ได้ยินเสืยง แล้วมาดับที่ หทัย

รู้สึก มีเวทนา แล้วเคลื่อนมาดับที่  หทัย

มีความคิด  สัญญา แล้วเคลื่อนมาดับที่  หทัย
  
  ถูกเห็นคือ“จิต”
  ผู้เห็นคือ  “สัมมาสติ”
แล้วเคลื่อน คือ “ชวนวิถีจิต”  จิตแล่นไปในอารมณ์
จิตถูกเห็นทีละขณะ ตามการมี“เจตนา” เรียกว่า“สติปัฐฐาน”🎱🎱🎱
หทัย เป็น“แดนประหาร และแดนเกิด”  ไม่ใช่  “จิต

ดังนั้น1ขณะจิตคือ
เห็นจิต เห็นจิตเคลื่อน เห็นจิตดับ เห็นหทัย  เป็น1 วิถีจิต แล้วเข้าวิถีใหม่ เป็นสันตติ
“ผู้เห็น” คือ  สัมมาสติ จะดับแล้วเกิดใหม่ ต่อเนื่องกันไป ใน  “วิถีจิต”