สรุปแล้วเราเป็นคนยังไง

คือเรามีเพื่อนคนนึงที่เขาอกหักมาจากรุ่นพี่คนนึงเเล้วเขาเอาเเต่ร้องไห้เงียบๆเราเองก็เป็นห่วงเพื่อนเเต่ไม่กล้าเข้าไปปลอบเพราะเพื่อนคนนี้เราเดาอารมณ์ไม่ได้เลยค่ะก็เข้าใจเเหละเเต่เราเองก็คอยมองเพื่อนอยู่ห

ตอนมอต้นเราเป็นคนคุยเก่งมากค่ะเเบบสดใสร่าเริงสุดๆ มีเพื่อนเป็นกลุ่มเเต่พอขึ้นมอปลายเหมือนเรามารู้จักกับเพื่อนที่เขามาจากห้องเดียวกันเเล้วเป็นกลุ่มเดียวกันอยู่เเล้ว พอเราเข้าไปในกลุ่มเรากลายเป็นคนเงียบ

เราอยู่มอปลายค่ะฐานะทางบ้านไม่ได้ดีเลยพ่อแม่หย่ากันตอนเราประถมพ่อก็ไปมีครอบครัวใหม่ส่วนแม่ก็มีครอบครัวใหม่แต่เอาลูกใหม่มาให้ยายเลี้ยงซึ่งเราอาศัยอยู่กับยายแล้วแม่ก็ค่อนข้างเห็นแก่ตัวมากๆตัวเองอยู่สุขส

สวัสดีค่าาาา เข้าเรื่องเลยโน้ะะ55555 คือตอนนี้เราเรียนอยู่มอปลายค่ะ เป็นคนตัวเล็กจะเรียกว่าเตี้ยก็ได้นะ555 เราใส่แว่นเพราะสายตาสั้น ผิวสีแทนไม่ได้ขาวแล้วก็ไม่ได้ดำมากน่าจะแทนละมั้ง(?) เป็นคนหน้านิ่ง ห

บางอย่าง....กลับออกมาพร้อมกับเขา ​"หลงทางในป่าอาจจบลงที่ความตาย... แต่การ 'ถูกส่งกลับมา' คือจุดเริ่มต้นของฝันร้ายที่ไม่มีวันจบ ​พบกับซีรีส์เรื่องสั้นที่สำรวจความบิดเบี้ยวของมนุษย์ผู้ถูกป่ากลืนก

เรารู้สึกเหมือนตัวเองมีบางอย่างในตัวที่ผลักคนที่เข้ามาในชีวิตโดยที่เราไม่ต้องทำอะไรเลย หรือแม้แต่ทะเลาะก้ไม่เลยค่ะ เรารู้สึกแบบนี้มาสักพักแล้วค่ะ ยิ่งช่วงหลังๆก้ยิ่งเป็นหนักขึ้นเรื่อยๆ ตอนแรกเราคิดว่า

** เราขอบคุณ ทุกความเห็นนะ *** เรารู้สึกผิดที่ข้อความของเราอาจสร้างความเสียใจ กระทบกระเทือนใจ ใดๆ ในอนาคต สำหรับตัวเองและคนรอบข้าง บางท่านแนะนำ ชี้ให้เห็นอีกมุม ที่เราไม่ได้มอง เราได้พิจารณ์ วิเคราะ

ตามหัวข้อเลยค่ะ แฟนเราชอบทักหาเพื่อนรอบ ๆ ตัวเรา ทั้งเพื่อนผู้ชายและเพื่อนผู้หญิง เหมือนพยายามสอดส่องเราตลอดเวลาจนเริ่มอึดอัด เราเป็นคนที่มีเพื่อนทั้งผู้ชายและผู้หญิง มีทั้งเพื่อนเก่าที่ไม่ได้คุยแล้

ผมเดาว่าน่าจะมีเหตผลที่มากกว่า ยังไม่พร้อมแน่ๆ เพราะ ฟอร์มตอนอุ่นเครื่องก็ดูไม่เป็นรอง จานูซาจ สาเหต ที่ไม่ได้โอกาสแม้สักนาทีเดียว กระทั่งบอลลีกคัพ เพราะอะไร ผมแคลงใจมอยส์ ในเรื่องนี้อีกแล้ว ที่ปิดปาก