สรุปแล้วเราเป็นคนยังไง

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราเป็นเด็กมอปลาย อยู่ในช่วงเตรียมตัวสอบเข้ามหาลัยเต็มตัว รู้สึกทั้งเครียด ทั้งเหนื่อย แต่ก็ยังต้องพยายามอยู่ทุกวัน ตื่นเช้าไปโรงเรียน ทำการบ้าน อ่านหนังสือ ทำโจทย์ จนบางวันรู้สึกว่าสม

คือเรามีเพื่อนคนนึงที่เขาอกหักมาจากรุ่นพี่คนนึงเเล้วเขาเอาเเต่ร้องไห้เงียบๆเราเองก็เป็นห่วงเพื่อนเเต่ไม่กล้าเข้าไปปลอบเพราะเพื่อนคนนี้เราเดาอารมณ์ไม่ได้เลยค่ะก็เข้าใจเเหละเเต่เราเองก็คอยมองเพื่อนอยู่ห

เหตุการณ์เป็นการคาดเดานะคะ และจิตนาการตามเหตุการ์ที่ได้เจอมาค่ะ เรื่องมีอยุ่ว่า ที่หมู่บ้านของเราจะมีกระรอกอยุ่เยอะมากค่ะ มะละกอที่ปลูกไว้หลังบ้านถ้ารอไว้กินสุกไม่เคยทันกระรอกสักทีค่ะ แต่ชอบนะคะ เวลาเ

ตอนมอต้นเราเป็นคนคุยเก่งมากค่ะเเบบสดใสร่าเริงสุดๆ มีเพื่อนเป็นกลุ่มเเต่พอขึ้นมอปลายเหมือนเรามารู้จักกับเพื่อนที่เขามาจากห้องเดียวกันเเล้วเป็นกลุ่มเดียวกันอยู่เเล้ว พอเราเข้าไปในกลุ่มเรากลายเป็นคนเงียบ

เราอยู่มอปลายค่ะฐานะทางบ้านไม่ได้ดีเลยพ่อแม่หย่ากันตอนเราประถมพ่อก็ไปมีครอบครัวใหม่ส่วนแม่ก็มีครอบครัวใหม่แต่เอาลูกใหม่มาให้ยายเลี้ยงซึ่งเราอาศัยอยู่กับยายแล้วแม่ก็ค่อนข้างเห็นแก่ตัวมากๆตัวเองอยู่สุขส

เคยไหมถ้าเจอกับคนที่ไม่ชอบคุณ ​รู้สึกเหมือนมีกิริยา ​สีหน้าแววตาบางอย่างบ่งบอก เวลาไหว้ผู้บริหาร ​บางทีทำไมเหมือนไม่เห็น เชิดหน้า หน้ามุ่ยหงิกงอ เหมือนไปกินรังแตนมา เชิดใส่ ​มองค้อนขวับ รีบไหว้รีบจบด

สวัสดีค่ะ เมื่อก่อนเราเป็นคนที่ค่อนข้างแคร์ทุกอย่างรอบตัวมากค่ะ ไม่ว่าจะเป็นคำพูดของคนอื่น สายตาของเพื่อนร่วมงาน หรือแม้กระทั่งเรื่องเล็กๆน้อยๆที่ใครบางคนพูดผ่านๆ เราจะเก็บมาคิดซ้ำอยู่ในหัวทั้งวัน

ฟังอาจจะดูแปลกๆนะคะ แต่เราไม่มีความเป็นห่วงเป็นใยใครเลยแม้กระทั่งคนในครอบครัว หรือเพื่อน เช่น มีใครในบ้านเจ็บป่วยบางทีเราก้ถามอาการเขานะว่าเป็นไง แต่เหมือนถามเพราะแค่จำเป็นต้องถามไม่ได้เป็นห่วงจริงๆ ส

เรื่องราวยาวนิดนึงคะ (แต่จะสรุปสั้นๆ) เมื่อปลายปีที่แล้ว เราได้ไปเดินป่า แล้วเจอคนๆ นึง เจอกันครั้งแรกรู้สึกว่า "เขาหน้าตาน่ารักดี" จนได้กระทั่งคุยกัน&nbs

บางครั้งเป็นเหมือนคนโกรธง่ายโมโหง่าย แต่บางครั้งก้อเป็นคนเงียบๆนิ่งๆ บางครั้งก้ออารมณ์ดีร่าเริง ทำให้คนรอบข้างเดาอารมณ์ไม่ค่อยถูก รู้สึกแปลกและสงสัยตัวเองครับ ว่าเป็นอะไรรึป่าว