ถ้าผู้บริหารว่าคุณทำงานไม่เป็นเหม็นขี้หน้าเมื่อไหร่จะไปสักที

เคยไหมถ้าเจอกับคนที่ไม่ชอบคุณ ​รู้สึกเหมือนมีกิริยาสีหน้าแววตาบางอย่างบ่งบอก
เวลาไหว้ผู้บริหาร ​บางทีทำไมทำเหมือนไม่เห็น เชิดหน้า หน้ามุ่ยหงิกงอ เหมือนไปกินรังแตนมา ต้องรีบไหว้รีบจบด้วยความเร็ว เอาหน้าไปหลบก่อน อาการเหมือนไม่ชอบหน้าอย่างรุนแรง เกรงว่าจะควบคุมอารมณ์ไม่ได้ ไม่ใช่เรานะที่คุมอารมณ์ไม่ได้
ถ้าผู้บริหารคุณพูดในวงกินข้าว กับลูกน้องคนสนิทว่า ไม่ชอบขี้หน้าอีนี่ เมื่อไหร่มันจะไปสักที
ลูกน้องก็ถามว่า ​แล้วมันไปทำอะไรให้ถึงได้จงเกลียดจงชังนักหนา
ก็มันงานไม่เป็น แข็งทื่อ
ผลคือ ผู้บริหารไม่ประทับใจ ว่า​ไม่เห็นไหว้ผู้บริหารเลย
เพื่อนร่วมงาน  ที่เดินสวนสนามเข้าห้องผู้บริหารบ่อยๆ พูด่ว่าผู้บริหาร เขาไม่อยากให้ประเมิน ไม◌่ท◌ำง​านอะไร เกะกะ ​รกหูตา ​เมื่อไหร่จะไป ถ้าไม่ไปเราก็ต้องทำงานให้สนุก ​ไม่เสียสุขภาพจิต เดือดร้อนคนอื่น ว่าแล้วยังเฉยอยู่ได้
ทุกอย่างช่างเหมาะสอดคล้องบังเอิญคำพูดเหมือนกันเหมือนคนคุยกันตลอดเลย
อยากให้ไปก็น่าจะบอกกันตรงๆ ​ก็ได้นะ มัวจุกจิกจู้จี้บ่น ​ คน​จะได้หมดห่วง ​ปล่อยงานคาไว้ ​ทำไว้ถึงแค่ไหนก็แค่นั้น อีกหลายขั้นตอนปลายปีนั่นแหละกว่าจะเสร็จ