รู้สึกเป็นห่วงเป็นใยใครไม่เป็นเลยค่ะ

ฟังอาจจะดูแปลกๆนะคะ แต่เราไม่มีความเป็นห่วงเป็นใยใครเลยแม้กระทั่งคนในครอบครัว หรือเพื่อน เช่น มีใครในบ้านเจ็บป่วยบางทีเราก้ถามอาการเขานะว่าเป็นไง แต่เหมือนถามเพราะแค่จำเป็นต้องถามไม่ได้เป็นห่วงจริงๆ  สักพักก็เดินขึ้นห้องไปไม่ได้ออกมาดูแลเลย หรือถ้าเราดูแลเขา เราก้ดูแลได้ไม่ดีเหมือนทำแค่ผ่านๆร่างกายเราดูเหื่อยๆเฉือยๆยังไงไม่รู้ แต่ถ้าคนที่เราอยากดูแลจิงๆเราก้ดูแลได้ดีในบางครั้ง เราสับสนตัวเองมากค่ะ มันดูเห็นแต่ตัวนะคะ เราพยายามแก้อยู่ แต่ดูน่าเบื่อ ไม่อยากยุ่งกับใครเลยค่ะเอาตรงๆ อยากเป็นเหมือนคนอื่นบ้างที่เห็นคนไม่สบายกายหรือใจก้ร้อนรนเข้าไปดูแลห่วงใยจิง🥹(อย่าพึ่งด่ากันนะคะ)