สวัสดีค่ะพี่ๆ

สวัสดีค่ะพี่ๆทุกคนที่ได้เข้ามาอ่าน หนูเป็นแค่วัยรุ่นอายุ19ยังไม่ได้มีประสบการณ์ใช้ชีวิตที่มากพอ บ้านหนูพ่อแม่เลิกกันบ้านแตกสาแหลกขาดต้องมาอยู่กับยายเด็กๆก็คิดว่าเขาไม่รัก จนมาโต2-3ปีที่ผ่านมา ได้ทำความความรู้จักพูดคุยแล้วก็ไปหาแม่กับพ่อบ่อยๆ เอาจริงๆตอนนี้ก็เหมือนอยู่กับแม่แหละค่ะแค่วันไปเรียนต้องนอนบ้านยายเพราะมันใกล้กว่า แต่เรื่องที่อยากเล่าให้พี่ๆได้ฟังก็แค่เรื่องรักแรกมั้งคะตามภาษาวัยรุ่น พี่ๆที่อ่านคงเข้าใจ หนูคบกับแฟนเมื่อปี2022 ตอนนั้นแอบชอบเขาอ้าาชอบมาตั้งหลายปีเลยกว่าจะได้คุยกันก็แอบชอบตามภาษาแหละค่ะป๊อปปี้เลิฟ555 คบกันแรกๆทุกอย่างดีไปหมดเลยไปไหนไปกันแฟนเป็นเหมือนเพื่อนที่ดีคนนึงเลยเราคุยกันได้ทุกอย่าง จนวันนึงเรื่องเก่าๆแย่ๆในอดีตของหนูมาำให้ความสัมพันธุ์ระหว่างเพื่อนรักของเราลดลงไปมากๆ ซึ่งหนูบอกไม่ได้ว่าเรื่องอะไรแต่ไม่เกี่ยวกับเรื่องมือที่สามอะไรหรอกค่ะ ก็แค่เรื่องนิสัยไม่ดีตอนเด็กๆ ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ความสัมพันธุ์เรามันแย่ลงเรื่อยๆ จะบอกว่าแย่ไปทุกอย่างก็ไม่ใช่ก่อนหน้านี้เราเคยตกลงที่จะเลิกกัน แต่หนูดันพลาดมาท้องก่อนเราเลยต้องกลับมาทำหน้าที่พ่อแม่ซึ่งพวกหนูยังเด็กมากๆ ท้องได้ไม่นานก็แท้งค่ะเพราะเครียดหลายๆอย่าง บวกกับเรียนเหนื่อยมากๆเพราะจะเข้ามหาลัยแล้วคิดมากทุกๆอย่าง จนน้องหลุดไปหนูกับแฟนก็ทำได้แค่เสียใจแต่ต้องเดินต่อเพราะในความโชคร้ายก็ยังมีโชคดีสุดๆ เพราะเรายังไม่ถึงวัยที่จะรับภาระเลี้ยงดูชีวิตเด็กคนนึงได้ ผ่านมาได้ไม่นานที่รู้ว่าไม่ได้ท้องด้วยความที่เราเคยเลิกกันไปแล้ว ความสัมพันธุ์เรามันเลยแย่ลงตอนนี้หนูเหมือนเป็นฝ่ายที่ต้องยอมเงียบพูดน้อยเพื่อที่จะไม่ให้ทะเลาะกันทั้งๆที่จริงๆแล้วตัวหนูเองเป็นคนพูดเยอะ จริงจังกับคำตอบมากถ้าหนูถามอะไรก็ต้องได้คำตอบที่ชัดเจน แต่ตอนนี้ถามอะไรได้คำตอบที่คลุมเครือไม่ชัดเจนแต่จะโกรธอะไรก็ไม่ได้เพราะหนูยังไม่ทันได้เริ่มโกรธหรือถามย้ำอีกทีก็โดนหงุดหงิดใส่แล้ว เลยต้องยอม หนูอยากหลุดจากวังวนแย่ๆนี้มากๆเลยค่ะแต่ถ้าเลิกกันตอนนี้ก็ไม่ใช่ว่าอยู่ไม่ได้แค่รู้สึกว่าไม่อยากเสียเพื่อนดีๆไป เพราะมันไม่ใช่ทุกเรื่องที่เขาแย่ไปสะหมด หนูพยายามคิดว่าเขาก็คงอยากใช้ชีวิตกับเพื่อนๆเขาบ้าง แต่ในใจก็ได้แต่ถามว่าเเล้วเราหล่ะ เคยพูดเรื่องเวลาไปก็โดนถามกลับว่าที่เป็นอยู่ยังไม่มากพอหรอ เวลาที่เขามีให้คือแค่โทรคอลกันทั้งๆที่เมื่อก่อนเราเคยไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ตอนนี้เขามาบอกว่าไม่ชอบเที่ยวอยากอยู่แต่บ้าน นอยค่ะแต่ได้แค่ทำใจเพราะเราเลือกเอง หนูแค่อยากระบายเฉยๆอยากออกจากจุดนี้รู้ทั้งรู้ว่าถ้าเลิกก็คงจบกันไป แต่คงเสียใจมากเลยถ้าไม่มีเขาอีกแล้วในสองปีที่ผ่านมาดูเหมือนสั้นแต่เราผ่านอะไรมาเยอะมากๆเลย หนูรู้สึกว่าเราเป็นเด็กมีฝันมั้งคะ555 เรายอมทำงานเพื่อที่จะได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน เมื่อก่อนเราทำทุกอย่างเลยค่ะที่จะทำให้ได้อยู่ด้วยกันวาดฝันกันสวยหรูเลยว่าเรียนจบจะทำอะไรยังไงด้วยกัน บ้านรถครอบครัวสุขสันต์ แต่พอมาวันนี้มันคงไม่ใช่แล้ว

.
ทิ้งท้ายนี้หนูเลยอยากถามพี่ๆที่ผ่านเรื่องราวกับคนรักมา ว่าเคยเจอปัญหาพวกนี้มั้ยคะแล้วทำยังไงชีวิตคู่ถึงอยู่รอดกันมาได้ แนะนำหนูได้ทุกอย่างเลยนะคะ แต่เอาจริงหนูไม่ใช่เด็กทิ้งการเรียนเลย พ่อแม่ก็ไม่เคยต้องห่วงเรื่องพวกนี้ แต่เวลาเจอใครไปแล้วก็ไม่อยากที่จะพลาดโอกาสที่จะดีกว่านี้ไป อยากลองปรับจูนกันอีกสักตั้งถ้าไม่ดี อายุ19คงเริ่มใหม่ได้อีกหลายรอบเลยแหละค่ะ .