เขาเป็นพ่อที่ดีแต่เขาเป็นสามีที่แย่

สวัสดีค่ะ วันนี้จะมาเล่าความรู้สึกที่ค้างคาใจมานานกว่า 12ปี จนปัจุบันก็ไม่สามารถระบายให้ใครฟังได้เหมือนเดิม ตอนเด็กฉันสงสัยมากๆว่าทำไมพ่อกับแม่ทะเลาะกันบ่อยมากๆ ส่วนมากจะเป็นแม่ที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนตลอดฉันไม่เคยถามว่าเแม่รู้สึกยังไงตอนนั้นฉันได้แต่บอกกับตัวเองว่าแม่คือคนที่ไม่ดีชอบชวนทะเลาะทั้งที่ฉันไม่เคยถามเขาว่ารู้สึกยังไง จนตอนที่ฉันอายุ12ปียายบอกฉันว่าพ่อเคยนอกใจแม่ตลอดที่คบกับแม่ ทั้งกายและใจ คนที่ฉันคิดว่าเป็นลูกของน้องพ่อแต่จริงๆคือลูกพ่อเองต่างหาก ตอนนั้นฉันถึงได้เข้าใจว่าตลอดเวลาที่แม่อยู่กับพ่อแม่เสียใจมากแค่ไหนเขาทำได้แค่ทะเลาะกันไปวันๆเพื่อลบล้างความโกรธทีล่ะนิด หัวใจของแม่แตกสลายไปนานแล้วแต่แม่ยังอยู่กับพ่อเพราะเห็นว่าฉันรักพ่อมากขนาดไหน ฉันปกป้องพ่อมาโดยตลอด ฉันไม่เคยถามแม่สักครั้งว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ ฉันโทษแต่แม่มาโดยตลอดแต่แม่คือคนที่รักฉันมากที่สุด ผู้ชายคนแรกที่ฉันเห็นหน้าไม่ใช่พ่อแต่เป็นตาของฉันเองเพราะพ่อไม่ได้เฝ้าแม่แต่ไปเฝ้าเมียน้อยอยู่ที่โรงพยาบาล แม่ในวัยอายุแค่ 22ปีอุ้มท้องฉันเก้าเดือนพาฉันมาคลอดที่ต่างจังหวัดเพียงคนเดียวทำงานหาเลี้ยงฉันมาโดยตลอดเพราะพ่อให้แม่ใช้เดือนล่ะพันทั้งค่านมฉันค่าต่างๆของฉันและแม่อยู่ใน1พันที่เขาให้ ส่วนที่เหลือเขาส่งให้เมียน้อยใช้ แต่ปัจจุบันพ่อทำดีกับฉันและแม่มาก ถ้าพ่อผ่านมาเห็นหรือไม่มีวันจะเห็นข้อความนี้ หนูอยากจะบอกว่า พ่อเป็นพ่อที่ดีแต่เป็นสามีที่ดีของแม่ไม่ได้เลย หนูโกรธพ่อมากๆพ่อคิดแค่ว่าทำดีกับเขาตอนโตเพื่อล้างความผิดตอนนั้น หนูรู้สึกว่าจะทำดีแค่ไหนก็ไม่มีทางได้หนูคนที่รักพและละปกป้องพ่อตลอดได้อีกแล้วนะ วันไหนที่แม่พร้อมเลิกกับพ่อหนูจะไม่ขัดขวางเหมือนครั้งที่ผ่านมาแล้วนะหนูสงสารแม่และก็ตัวเอง.