เอาไงกับชีวิตวัย19 ที่ต้องจำใจหมั้นเเละ ลาออกจากมหาลัย

ฉันรู้สึกไม่มีเป้าหมายชีวิต เพราะฉันต้องหมั้นกับผู้ชายที่ฉันเคยรักนะแต่ก็ห่างกันมีช่วงนึงและฉันก็มีคนใหม่แล้วแต่สุดท้ายก็ต้องจำใจมาแต่งกับเขามาแต่งกับเขา เพราะครอบครัวของฉันอยากได้เขาเป็นสามีใน อนาคตของฉัน อาจเป็นเพราะเขาอยู่ต่างประเทศ เเต่ ฉันรู้สึกเศร้ามากและรู้สึกคิดถึงคนเก่า ฉันไม่มีเป้าหมายชีวิต ฉันต้องลาออกจากมหาลัยกลับมาอยู่บ้านขายของออนไลน์และเรียนเพิ่มภาษาอังกฤษ   เเต่ ถ้าว่าความสัมพันธ์ฉันตอนนี้ กับคู่หมั้นของฉันดี แค่นี้ฉันจะไม่เสียใจเท่าไหร่หรอกใครที่ฉันเสียใจที่สุดก็คือคนที่เป็นคู่หมั้นฉันเค้าไม่สนใจฉันด้วยซ้ำ เพราะการหมั้นครั้งนี้ไม่ได้เต็มใจทั้งฉันเเละเขา แต่ครอบครัวฉันพูดกดดันออกแนวบังคับให้ต้องหมั้นกันสุดท้ายเลย ต้องหมั้นกัน ซึ่งช่วงเวลาที่เค้าอยู่ กับฉัน เค้าก็เป็นคนดีคนนึงนะเค้าก็ดูแลเทคแคร์โอเคเลยแหละ แต่พอเค้ากลับประเทศก็รู้สึกว่ามันห่างกัน ซึ่ง detail มันมีเยอะกว่านี้มากๆ แต่ฉันจะพูดเข้าคร่าวๆให้เข้าใจง่าย ซึ่งคู่หมั้นของฉันเค้าแทบไม่มีเวลาให้กับฉันเลย ฉันก็พยายามเต็มที่แล้วแต่ดูเหมือนเค้าไม่สนใจเค้าเอาแต่ไป ดื่มกับเพื่อนเพื่อนของเค้า และไม่สนใจฉันด้วยซ้ำ มันทำให้ฉันรู้สึกเสียใจและตั้งคำถามกับตัวเองมากว่าฉันจะเอายังไงกับชีวิตครั้งนี้ฉันรู้สึกเศร้าฉันรู้สึกไม่อยากทำอะไรเลย ไม่มีเป้าหมาย แค่ฉันต้องทิ้งความฝันมาหมั้นกับเขามันก็เศร้าพอแล้วแต่เค้าไม่รักฉันเหมือนกับคนเก่าที่ฉันเคยคบ มันยิ่งตอกย้ำให้ฉันเศร้าเข้าไปอีก ฉันเอาแต่คิดถึงคนเก่าของฉันอยู่ทุกวันและตอนฉันรู้สึกอารมณ์แปรปรวนเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ตอนนี้ฉัน ไม่มีเพื่อนไม่มีอะไรเลย ไม่ได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นเหมือนคนอื่น ขอบคุณที่อ่านจนจบนะความจริงเรื่องนี้มันมี detail เยอะมากจริงๆแต่ฉันแค่อยากมาระบายแค่นี้ถ้าใครที่อยากอ่านบอกฉันได้นะ เดี๋ยวฉันจะพิมพ์บอก ใครที่มีคำแนะนำอะไรก็สามารถบอกได้นะ