สวัสดีค่ะ พี่ๆทุกคน ขอท้าวความก่อนนะคะ หนูเคยมีแฟนและมีลูกด้วยกัน 1 คน เป็นลูกชาย และได้เลิกกับพ่อของลูกไปแล้ว ปัจจุบันลูกชายอายุ 4 ขวบ เข้าโรงเรียนอนุบาลแล้วค่ะ ส่วนค่าใช้จ่าย หนูดูแลเกือบทั้งหมด พ่อของเขาช่วยจ่ายแแค่ค่าเทอม ค่ารถรัส่ง คนละครึ่งเท่านั้น แต่ค่ากิน ค่าของใช้ต่างๆ เขาไมไ่ด้ส่งเสียดูแล หนูก็ พยายามใช้ชีวิต ดูแลลูกๆกับแม่ไป
แต่แม่หนูเป็นคึนที่ เคยมีเงินมาก่อน ไม่ได้ถึงกับรวย แต่ปานกลาง แต่โดนโกงจนหมดตัว แม่ก็เริ่มเปลี่ยนไปจนนิสัยนั้นเรารับรู้ได้ว่าเขาไม่ค่อยเหมือนเดิม คุยอะไรนิดหน่อยก็จะเป็นเงินเป็นทอง ตอนนั้นลูกชายประมาณ 2.5ขวบ เราทำงานและฝากลูกให้แม่เลี้ยงดู
หลังจากนั้น เราก็มีแฟนใหม่ และมีลูกใหม่อีกคนนึง สามีเป็นต่างชาติ (จีน) เราคลอดลูกสาวออกมา 1 คน สามีของหนูบอกว่า ไม่ต้องทำงานหรอกให้อยู่บ้านดูแลลูก แต่ส่วนตัวหนูแล้วหนูไม่ค่อยสบายใจเพราะหนูมีปัญหาส่วนตัว มีหนี้สินที่ต้องใช้ มีปัญหาที่หนูไม่สามารถบอกกับเขาได้เพราะไม่อยากมีปัญหาครอบครัว หนูอยากจะใช้เงินตัวเองมากกว่า อีกอย่างเขาก็เคยทะเลาะกับหนูเรื่องค่าเทอมของลูกชาย ว่าเขาต้องจ่ายใช่ไหม ต้องช่วยหลายๆอย่างเกี่ยวกับลูกติดของหนูใช่ไหม ซึ่งบอกตามตรงว่า พอฟังแล้วก็รู้สึกไม่ค่อยโอเคอะ แต่เขาไม่ได้รังเกียจลูกเรานะ แค่เขายังต้องการที่จะปรับพื้นฐายชีวิตครอบครัวให้ดีขึ้น และหนุก็ไม่อยากทะเลาะกับเขาอีก หลายครั้งที่เขาบอกวาให้หนูไปอยู่จีนกับเขา แต่หนูไม่ไปค่ะ เพราะหนูต้องดูแลลูกชาย ปลุกเขาไปโรงเรียน ดูแลส่วนต่างๆ หนูไม่อยากให้แม่เหนื่อยแล้วค่ะ
.. แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่ว่า หนูไม่อยากไปจีน หนูก็เลยต้องอ้างกับสามีว่า หนูอยากจะกลับไปทำงานหาเงิน และหนูก้บอกกับแม่ว่า หนูไม่อยากไปจีนนะแม่ หนูขอไปทำงานได้ไหม แม่บอกว่า ได้สิ ไปทำงานเถอะ เด่ยวแม่ดูแลลูกให้เอง เราบอกแม่ว่า แม่ แม่จะไหวไหม ถ้ามแม่ไม่ไหว แม่บอกหนูนะ แม่อย่ามีปัญหาทีหลังนะ เพราะตอนนี้บูกชายเข้าเรียนแล้ว แม่ดูแลแค่ลูกสาวคนเดียว แแม่ยืนยันว่า ได้ เลี้ยงลูกให้ได้ ฉันก็ตกลงที่จะไปทำงานตามที่คุยกันไว้ และความรับผิดชอบของหนูที่ทำอยู่ทุกๆเดือนตั้งแต่อยู่บ้านแล้ว ก็๕ือ การจ่ายค่าไฟ ค่าน้ำ ค่าเน็ต ค่าอาหาร ซื้อของใช้ต่างๆ หนถูดูแชลทั้งหมด แต่หนูไม่ได้ช่วยค่าบ้านแม่ แม่ต้องจ่ายค่าบ้านเดือนละ 6-7000 แต่ด้วยความี่เงินเดือนหนูแค่13000 หนูก็เลยช่วยได้เพียงเท่านี้ เพราะคาไไฟที่บ้านหนูก็คือเดือนละ 4000 แล้ว และยังมีปัญหาส่วนตัวของหนูด้วย หนูก้ให้แฟนช่วยค่าใช้จ่ายไป ส่วนหนูก็รับผิดชอบนบ้าน แม่เคยบอกว่า ให้หนูช่วยแม่จ่ายค่าบ้าน แต่หนูบอกว่ามันไม่พอหรอกแม่ หนูก็ต้องเก็บเงินไว้ค่าเทอมลูกค่ารถลูกต่างๆ แม่เคยบอกว่าจะช่วยเราจ่ายค่าไฟเดือนละ 1000 เราบอกว่าไม่ต้อง แม่เอา 1000 นั้นไปจ่ายค่าบ้านเถอะ ไม่ต้องช่วยหนู แต่พอเวลาผ่านไป เราพึ่งเริ่มทำงาน ทดลองงานรประมาณ 1-2 เดือน แม่หนูก้ด่าหนูว่า ลูกงอแงมากกูจะไม่ไหวแล้ว เวรกรรมอะไรของกู นี่สร้างแต่ปัญหา อะสร้างบาปให้ตัวเอง ไปลาออกจากงานเลย กูไม่เลี้ยงลูกให้แล้ว นี่คือครั้งที่ 1 และหนุก้คุยกับแฟน ก็มีปัญหากัน แต่สุดท้าย ก็ทำงานต่อ ทุกครั้งที่แม่พูด ด่าหนูเรื่องเลี้ยงลูก แม่ก็มักจะตบท้ายด้วยคำว่า กูไมไ่ด้อะไรเลยสักบาท ค่าเลี้ยงก็ไม่ให้ แต่เขาไม่ได้สนใจ ในค่าใช้จ่ายที่หนูรับผิดชอบเลย จนผ่านไปอีก 1เดือน แม่ก็พูดอีกแล้ว วาให้ออกจากงาน ไม่ไหวล้ว เวรกรรมของกูจริงๆ ทำไมแบบนั้นแบบนี้ หนูก็เลยบอกว่า แม่ หนูถามแม่แล้วไง ว่าจะไหวไหม แล้วทำไมอยูๆ่แม่ถึงพูดว่าไม่ไหว ในขณะที่หนูกำลังทำงานอยู่ หนูกำลังทดลองงานอยู่ หนูอยากอยู่กับแม่ กับลูกชาย หนูไม่อยากไปอยู่ต่างประเทศไม่อยากละทิ้งความรับผิดชอบตรงนี้ แม่เข้าใจหนูไหม ที่หนูทำงาน เพราะหนูแค่อยากมีอะไรเป็นข้ออ้างได้ ถ้าจะไปหนูก้ไปได้แปปเดียว ถ้าไปอยู่เลยหนูคงทำไม่ได้หรอก
ตอนนี้หนูทั้งเครียด ทั้งเรื่องแม่ เรื่องสามี หนูอาจจะคิดไตร่ตรองไม่ดีเอง ที่หนูยังจัดการตัวเองไม่ได้ และมีแฟนต่างชาติ ทั้งๆที่รู้ว่า เขาอาจจะเอาเราไปอยู่กับเขาก็ได้
หนูโทษตัวเองทุกครั้ง เวลาแม่พูดแบบนี้ จนหนูกังวลมากๆ ว่าหนูเป้นลูกที่ไม่ดีเลย เป็นแม่ที่ไม่ดีเลยใช่ไหม ทำไมหนูถึงทำได้เท่านี้
ทำไมหนูไม่มีเงินให้อแม่เยอะๆ บอกตามตรงว่าหนูเคยรักษาไบโพลาร์+ซึมเศร้า ซึ่ช่วงที่ป่วยแม่ก็ไมไ่ด้ปรับตัวหรืออะไรเลย แม่็ยังพูดจาไม่ถนอมน้ำใจมาตลอด แต่หนูไม่ได้ไปหาหมอนานแล้ว หนูเป็นคนคิดซ้ำคิดวน กับคำพูดของแม่ หนูเครียด
ตอนนี้หนูไม่รู้จะทำยังไง
ต้องลาออกจากงานไหม
แล้วเงินค่าเรียนลูก หนูจะเอาจากไหน
หนี้สินของหนู จะจัดการยังไง
หนูคิดอะไรไม่ออกเลย
ขอความเห้นหน่อยได้ไหมคะ
หนูรู้ว่าหนูผิดที่หนูรบกวนแม่
แล้วหนูจะจะัดการชีวิตตตัวเองต่อปยังไงดี
บางครั้งแม่ก็พูดเหมือนกับว่า ถ้าหนูมีเงินให้แม่มากกว่านี้ แม่ก็คงจะไม่ด่าหนูเลย
T^T
เราอยากจะขอความคิดเห็นจากทุกๆคนเกี่ยวกับเรื่องนี้ เราผิดมากมั้ยที่เรามีลูกและฝากให้แม่เลี้ยงดู
แต่แม่หนูเป็นคึนที่ เคยมีเงินมาก่อน ไม่ได้ถึงกับรวย แต่ปานกลาง แต่โดนโกงจนหมดตัว แม่ก็เริ่มเปลี่ยนไปจนนิสัยนั้นเรารับรู้ได้ว่าเขาไม่ค่อยเหมือนเดิม คุยอะไรนิดหน่อยก็จะเป็นเงินเป็นทอง ตอนนั้นลูกชายประมาณ 2.5ขวบ เราทำงานและฝากลูกให้แม่เลี้ยงดู
หลังจากนั้น เราก็มีแฟนใหม่ และมีลูกใหม่อีกคนนึง สามีเป็นต่างชาติ (จีน) เราคลอดลูกสาวออกมา 1 คน สามีของหนูบอกว่า ไม่ต้องทำงานหรอกให้อยู่บ้านดูแลลูก แต่ส่วนตัวหนูแล้วหนูไม่ค่อยสบายใจเพราะหนูมีปัญหาส่วนตัว มีหนี้สินที่ต้องใช้ มีปัญหาที่หนูไม่สามารถบอกกับเขาได้เพราะไม่อยากมีปัญหาครอบครัว หนูอยากจะใช้เงินตัวเองมากกว่า อีกอย่างเขาก็เคยทะเลาะกับหนูเรื่องค่าเทอมของลูกชาย ว่าเขาต้องจ่ายใช่ไหม ต้องช่วยหลายๆอย่างเกี่ยวกับลูกติดของหนูใช่ไหม ซึ่งบอกตามตรงว่า พอฟังแล้วก็รู้สึกไม่ค่อยโอเคอะ แต่เขาไม่ได้รังเกียจลูกเรานะ แค่เขายังต้องการที่จะปรับพื้นฐายชีวิตครอบครัวให้ดีขึ้น และหนุก็ไม่อยากทะเลาะกับเขาอีก หลายครั้งที่เขาบอกวาให้หนูไปอยู่จีนกับเขา แต่หนูไม่ไปค่ะ เพราะหนูต้องดูแลลูกชาย ปลุกเขาไปโรงเรียน ดูแลส่วนต่างๆ หนูไม่อยากให้แม่เหนื่อยแล้วค่ะ
.. แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่ว่า หนูไม่อยากไปจีน หนูก็เลยต้องอ้างกับสามีว่า หนูอยากจะกลับไปทำงานหาเงิน และหนูก้บอกกับแม่ว่า หนูไม่อยากไปจีนนะแม่ หนูขอไปทำงานได้ไหม แม่บอกว่า ได้สิ ไปทำงานเถอะ เด่ยวแม่ดูแลลูกให้เอง เราบอกแม่ว่า แม่ แม่จะไหวไหม ถ้ามแม่ไม่ไหว แม่บอกหนูนะ แม่อย่ามีปัญหาทีหลังนะ เพราะตอนนี้บูกชายเข้าเรียนแล้ว แม่ดูแลแค่ลูกสาวคนเดียว แแม่ยืนยันว่า ได้ เลี้ยงลูกให้ได้ ฉันก็ตกลงที่จะไปทำงานตามที่คุยกันไว้ และความรับผิดชอบของหนูที่ทำอยู่ทุกๆเดือนตั้งแต่อยู่บ้านแล้ว ก็๕ือ การจ่ายค่าไฟ ค่าน้ำ ค่าเน็ต ค่าอาหาร ซื้อของใช้ต่างๆ หนถูดูแชลทั้งหมด แต่หนูไม่ได้ช่วยค่าบ้านแม่ แม่ต้องจ่ายค่าบ้านเดือนละ 6-7000 แต่ด้วยความี่เงินเดือนหนูแค่13000 หนูก็เลยช่วยได้เพียงเท่านี้ เพราะคาไไฟที่บ้านหนูก็คือเดือนละ 4000 แล้ว และยังมีปัญหาส่วนตัวของหนูด้วย หนูก้ให้แฟนช่วยค่าใช้จ่ายไป ส่วนหนูก็รับผิดชอบนบ้าน แม่เคยบอกว่า ให้หนูช่วยแม่จ่ายค่าบ้าน แต่หนูบอกว่ามันไม่พอหรอกแม่ หนูก็ต้องเก็บเงินไว้ค่าเทอมลูกค่ารถลูกต่างๆ แม่เคยบอกว่าจะช่วยเราจ่ายค่าไฟเดือนละ 1000 เราบอกว่าไม่ต้อง แม่เอา 1000 นั้นไปจ่ายค่าบ้านเถอะ ไม่ต้องช่วยหนู แต่พอเวลาผ่านไป เราพึ่งเริ่มทำงาน ทดลองงานรประมาณ 1-2 เดือน แม่หนูก้ด่าหนูว่า ลูกงอแงมากกูจะไม่ไหวแล้ว เวรกรรมอะไรของกู นี่สร้างแต่ปัญหา อะสร้างบาปให้ตัวเอง ไปลาออกจากงานเลย กูไม่เลี้ยงลูกให้แล้ว นี่คือครั้งที่ 1 และหนุก้คุยกับแฟน ก็มีปัญหากัน แต่สุดท้าย ก็ทำงานต่อ ทุกครั้งที่แม่พูด ด่าหนูเรื่องเลี้ยงลูก แม่ก็มักจะตบท้ายด้วยคำว่า กูไมไ่ด้อะไรเลยสักบาท ค่าเลี้ยงก็ไม่ให้ แต่เขาไม่ได้สนใจ ในค่าใช้จ่ายที่หนูรับผิดชอบเลย จนผ่านไปอีก 1เดือน แม่ก็พูดอีกแล้ว วาให้ออกจากงาน ไม่ไหวล้ว เวรกรรมของกูจริงๆ ทำไมแบบนั้นแบบนี้ หนูก็เลยบอกว่า แม่ หนูถามแม่แล้วไง ว่าจะไหวไหม แล้วทำไมอยูๆ่แม่ถึงพูดว่าไม่ไหว ในขณะที่หนูกำลังทำงานอยู่ หนูกำลังทดลองงานอยู่ หนูอยากอยู่กับแม่ กับลูกชาย หนูไม่อยากไปอยู่ต่างประเทศไม่อยากละทิ้งความรับผิดชอบตรงนี้ แม่เข้าใจหนูไหม ที่หนูทำงาน เพราะหนูแค่อยากมีอะไรเป็นข้ออ้างได้ ถ้าจะไปหนูก้ไปได้แปปเดียว ถ้าไปอยู่เลยหนูคงทำไม่ได้หรอก
ตอนนี้หนูทั้งเครียด ทั้งเรื่องแม่ เรื่องสามี หนูอาจจะคิดไตร่ตรองไม่ดีเอง ที่หนูยังจัดการตัวเองไม่ได้ และมีแฟนต่างชาติ ทั้งๆที่รู้ว่า เขาอาจจะเอาเราไปอยู่กับเขาก็ได้
หนูโทษตัวเองทุกครั้ง เวลาแม่พูดแบบนี้ จนหนูกังวลมากๆ ว่าหนูเป้นลูกที่ไม่ดีเลย เป็นแม่ที่ไม่ดีเลยใช่ไหม ทำไมหนูถึงทำได้เท่านี้
ทำไมหนูไม่มีเงินให้อแม่เยอะๆ บอกตามตรงว่าหนูเคยรักษาไบโพลาร์+ซึมเศร้า ซึ่ช่วงที่ป่วยแม่ก็ไมไ่ด้ปรับตัวหรืออะไรเลย แม่็ยังพูดจาไม่ถนอมน้ำใจมาตลอด แต่หนูไม่ได้ไปหาหมอนานแล้ว หนูเป็นคนคิดซ้ำคิดวน กับคำพูดของแม่ หนูเครียด
ตอนนี้หนูไม่รู้จะทำยังไง
ต้องลาออกจากงานไหม
แล้วเงินค่าเรียนลูก หนูจะเอาจากไหน
หนี้สินของหนู จะจัดการยังไง
หนูคิดอะไรไม่ออกเลย
ขอความเห้นหน่อยได้ไหมคะ
หนูรู้ว่าหนูผิดที่หนูรบกวนแม่
แล้วหนูจะจะัดการชีวิตตตัวเองต่อปยังไงดี
บางครั้งแม่ก็พูดเหมือนกับว่า ถ้าหนูมีเงินให้แม่มากกว่านี้ แม่ก็คงจะไม่ด่าหนูเลย
T^T