หนูควรเอาไงกับชีวิตตอนนี้ดีคะ

คือหนูกำลังสับสนมากว่าควรทำไงกับตัวเองดี คือหนูกำลังขึ้นม.​5 แล้วตอนนัหยู่ในช่วงปิดเทอม หนูอยากได้เงินมาแบบไม่ต้องขอพ่อแม่​ เพราะหนูเกรงใจ​ และมีหลายอย่างที่อยากได้​ เช่น​ คอม​พิวเตอร์​หรือโน๊ตบุ้ค​ คอสสอนพิเศษ​ต่างๆ​ หนูเลยไปช่วยธุรกิจ​ทางบ้านซึ่งเป็นของตากับยาย​ ซึ่งก็คือขายของ แถมขายหลายอย่างมาก​ เช่น​ ก๋วยเตี๋ยว​ น้ำแข็งใส​ ไอติมหลอด(ไอติมหลอดเป็นของที่หนูลงทุนเองแล้วได้กำูไร100%) หนูชอบทำงาน​ แต่ตัวหนูเป็นคนที่ซุ่มซ่าม​ ขี้ลืม​ และเป็นคนที่อ่อนไหวง่าย​ ใครดุนิดหน่อยหนูก็จะเก็บมาคิดตลอดเวลา​แล้วมานั่งร้องไห้คนเดียว หนูโดนว่ามาตลอดจากคุณยายของหนู​ หนูต้องกลับบ้านมานั่งร้องไห้ตลอดแม้แต่ตอนนี้หนูก็ร้องไห้​

หนูต้องเข้าใจว่าคุณยายเป็นแบบนี้มาตั้งนาน(ตอนนี้ยายอายุ 60+)​ คือคุณยายจะเป็นคนที่​บ่นตลอดเวลา​ เวลาใครทำอะไรผิด​ คุณยายมักจะพูดด้วยเสียงที่ดุ บางครั้งก็ดี จนหนูสงสัยว่าคุณยายเป็นไบโพ​ลาร์​หรือปล่าว​ บางเวลาอารมณ์​ดี บางเวลาอารมณ์​เสีย ดีแปปไม่ดีแปป หนูโดนบ่นตลอดเพราะหนูซุ่มซ่าม​ไม่ระวัง​ ทุกคนในบ้านรู้ว่าคุณยายเป็นแบบนี้​ แต่ทำอะไรไม่ได้​ คุณแม่ที่เคยโดนแบบนี้ก็ทนมาจนชิน​

ทีนี้หนูจะลองเล่าเหตุการณ์​บางช่วงให้ฟังนะคะ เริ่มจากมีช่วงช่วงหนึ่งที่หนูโดนคุณยายบ่นว่าหนูเป็นคนเอาเปรียบ​ผู้บริโภคเพราะหนูใส่น้ำน้อยในไอติมหลอด แต่ช่วงที่คุณยายดูมันดึกและน้ำแข็งละลาย หนูบอกคุณยายว่า "ไอติมละลายมันเลยเหลืออันแค่นั้น" แต่คุณยายไม่เชื่อหนู​ แล้วยังบอกกับตาแล้วไล่ดูหลอดทีละอัน​ หนูก็เลยแอบไปร้องไห้​ข้างหลังไม่ให้ใครรู้ หนูก็น้อยใจเพราะยายไม่เชื่อหนูแล้วไปเชื่อคนที่ไม่ใช่คนในบ้านดีกว่าหนู​ แม้คนนั้นจะเป็นคนที่หักหลักแกมาก่อน​ ในวันนั้นหนูก็โดนคุณยายว่านาๆ​ เช่นแบบหนูจะเดินไปเติมน้ำ แล้วคุณยายวางของอยู่​ คุณยายก็ถอยหลัง​ ขาของคุณยายเกี่ยวขาหนูแล้วคุณยายก็ทำเสียงเหมือนโกรธแล้วก็ไป​ หนูที่ร้องไห้มา​ก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่ดีขนาดนั้นเลยหรอ​

มีหลายเหตุการณ์​ที่คุณยายเป็นแบบนี้​ ไม่ว่าจะเป็นที่ร้านหรือที่บ้าน หนูเคยโดนยายพูดว่า "ไม่ต้องมาพูดกับ***(คำหยาบที่แปลว่าฉัน)​เลยอีเด็กบ้า"​ เพียงเพราะว่าหนูเปิดระบบน้ำอุ่นให้และตะโกนว่าเปิดแล้วแต่เป็นตะโกนที่ไม่ได้ดัง​ หนูงงมากว่าหนูผิดอะไร​ หนูเลยไม่ได้คุยกับยายเลย แล้วผ่านมาหลายวันถึงได้พูด

หนูเคยเล่าเรื่องนี้ให้แม่ที่หนูเชื่อใจฟัง แต่ก็บอกว่า​ ยายเป็นแบบนี้แหละ​ เขาเปลี่ยนไม่ได้ รวมๆคือหนูไม่สามารถเปลื่ยน​อะไรเขาได้​ เขาแก่แล้วเราควรให้เขาเป็นแบบนั้นต่อไป รวมถึงการที่หนูระบายกับเพื่อน​ก็ได้แค่ว่า​ คนแก่ก็งี้แหละ หนูไม่สามารถทำอะไรให้ตัวเองหายเครียดเรื่องคุณยายได้เลยหรอ หนูกลับบ้านมานั่งร้องไห้กับตัวเอง ปวดหัว​ เป็นไมเกรน หนูเป็นแบบนี้หลายวันติด นั่งคิดไปมา หนูควรจะย้ายงานทำดีไหม แล้วหนูจะทำอะไร หนูจะโฟกัส​กับการเรียน หนูก็ทำได้นะ​ แต่มันก็ต้องนั่งเก็บมาคิดเรื่อยๆ หนูเรียนดีได้เกรด4หลายวิชา​ พัฒนา​ตัวเองให้ดี แต่ยังดีไม่พอสำหรับยายหรอ หรือหนูต้องทนกับยายที่อารมณ์​ขึ้นๆลงๆ หนูรักยายนะ​ แต่หนูก็อยากให้สุขภาพจิตหนูดีเหมือนกัน หนูเดายายไม่ถูกว่าแกน้องการอะไร หนูเดาไม่ได้ว่ายายอยากให้หนูทำอะไร ทำไมยายต้องพูดสิ่งแย่ๆเกี่ยวกับตัวหนูตลอด รัทั้งรู้ว่าเขาดีกับเรา แต่เราก็ไม่ไหวกับบางช่วงมากๆ ยิ่งโดนทุกวันมันยิ่งอยากจะวิ่งออกไป หนูเลือกเกิดไม่ได้ หนูเคยฝันว่าหนีออกจากบ้าน เคยฝันว่าหนูตาย และทุกอย่างมันเกี่ยวกับยาย​ หนูพยายามคิดถึงเรื่องดีๆของยาย ซื้อน้ำซื้อข้าว ด้วยเหตุนี้หนูจึงทำอะไรไม่ได้ หนูชอบทำงานนี้​ รายได้ก็ดี แต่อยู่ทุกวันหนูยิ่งทนไม่ไหว ไม่ได้มีแค่เรื่องยายยังมีเรื่องหลายเรื่องรวมกันจนหนูจะทำอะไรดี

ถ้าทุกคนเป็นตัวหนู​ ทุกคนทำยังไงคะ