สวัสดีค่ะ หนูอายุ21ปีที่เรียนอยู่ต่างจังหวัดก่อนออกจากบ้านมาเหตุการณ์ปกติค่ะ แตแม่ไดพเยอกับผู้ชายคนนึงแล้วได้พัฒนาความสัมพันธ์กัมาระยะนึบงจนวันนึงเรื่องมันแดงเพราะแม่ไปกู้นอกระบบมาเป็นแสนค่ะเพราะว่าผู้ชายคนนั้น็นเปล่นอะไรซักอย่างเกี่ยวกับการพนันแล้วเหมือนทีนี้มันล้มค่ะ แม่เคยมายืมเงินหนูบ่อยๆโดยการอ้างตากับยาย ซึ่งหนูก็มีการให้ตลอด แม่จะโกหกแบบนี้ไปเรื่อยๆค่ะ เงินที่หนูให้ยืมไป เป็นเงินเก็บหนูบ้าง หนูกู้ช้อปปี้ให้บ้างเพราะบางครั้งแม่บิกเป็นเรื่องสำคัญแล้วหยิบยืมที่ไหนไม่ได้ หนูได้คืนบ้างไม่ได้บ้าง จนหลังๆมาหนูถึงได้รู้ว่าแม่ยืมเงินหนูไปหมุนก็เลิกให้ยืมไปค่ะ แล้วก็มีเรื่องสร้อยทองของยายที่แม่กับแฟนเก่าแม่ยืมไปจำนำเพราะว่า แม่ไม่มีเงินซ่อมรถให้น้องชายไปเรียน ยายเลยให้ยืมสร้อยไปจำนำค่ะหลงัน้องชายไม่มีรถไปโรงเรียนค่ะตั้งแต่ปีที่แล้วจนถึงปีนี้ยังไม่ได้คืนค่ะ มีการทวงถามตลอดจนมารู้เดือนที่แล้วว่าสร้อยมันหลุดไปได้2เดือนแล้วค่ะ ได้มีการแจ้งแล้ววแต่เวแต่ก็เหมือนจะทำไรไมาได้ ไหนจะเรื่องรถยนต์ที่แม่ยืมของคนสนิทไปปล่อยเช่าแล้วคนทำชนแล้ปแล้วไม่รับผิดชอบแม่ก็ต้องเอารถตัวเองไปให้เขาใช้แทน แต่ก็ไม่ส่งงวดรถให้ จนมีจดหมายมาหาตาเรื่อยๆค่ะเพราะแม่ใช้ชื่อตาเป็นคนซื้อ อีกเยอะค่ะ แล้วยายก็มักจะโทรมาหาหนูเรื่อยๆในปรึกษาเรื่องพวกนี้ซึ่งแรกๆหนูสามารถรับฟังได้หมดนะคก็พยายามคายามหาทางแก้ให้เท่าที่ทำได้แต่หลังๆมาหนูเหนื่อยเหลือเกินค่ะ ที่ต้องมารับฟังปัญหาของแม่เรื่อยๆทั้งๆที่หนูไม่ได้ก่อนมันขึ้นมาด้วนซ้ำ ยายก็มักจะโทรมาแบบจะทำยังไงไดี พอหนูยอกหนูหมดหนทางแล้วที่จะทำให้มันดีขึ้นยายก็จะพูดประมาณว่าไม่มีที่ปรึกษาอันไหดีๆอันไหนไม่ดีเลย ปล่อยให้ยายตายไปแบบนี้เลยมั้ย เหมือนหนูกลายเป็นที่รองรับอารมณ์ต่างๆแทนแม่ตลอด แล้วยังบอกว่าถ้าหนูเรียจบให้ใช้หนี้ช่วยแม่เป็นแสนๆที่หนูไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลย มันทำให้หนูท้อกว่าเดิม หนูยังไม่ทันได้เริ่มมีอนาคตตัวเองก็ต้อมาบแบกรับภาระคนอื่นแล้ว มันทำให้หนูรู้สึกแย่มากค่ะ โทรมาแต่ละครั้งจะเริ่มถาว่ามีเรียนมั้ย ถ้าไม่มีก็จะพูดแต่เรื่องแม่ๆ ไม่ค่อยจะถามความเป็นอยู่ของหนูเลย ถ้าหนูไม่อยากรับฟังแล้วหนูควรบอกปัดยังไงดีคะ
ผิดมั้ย ถ้าไม่อยากรับฟังปัญญาของแม่แล้ว