สัมมาสมาธิ

สติที่เห็นสมาธิอากาสาฌานดับ และตัวสติที่เป็นอากาสาฌานก็ดับด้วย จะเห็นผล ผลที่เป็นความรู้สึกว่าง โล่ง เบา สงบ สุข และมีสติอีกตัวที่แยกตัวออกมาจากผลนั้น ก็จะเป็นเพียงการเห็นว่า สุข สงบ ว่าง โล่ง เบานั้น

เห็นการเกิดดับของรูปนามขันธ์5เป็นอย่างไรนั้น เพื่อสอนจิตให้เห็นว่ารูปนามขันธ์5ไม่เที่ยง ไม่มีตัวตน เป็นอนัตตา แต่หากไม่มีสติ-สัมปชัญญะ (ความรู้สึกตัว)จะเห็นการเกิดดับของรูปนาม ขันธ์5ได้อย่างไร ได้แต่จ

จริงไหมครับที่มีความคิดเห็นนึงบอกว่าจะปฏิบัติภาวนาแบบไหนก็ได้โดยไม่ทำตามแนวสติปัฏฐาน4หรือสอดคล้องสติปัฏฐาน4ก็บรรลุธรรมได้ เขาบอกว่าแค่ทำแบบสมถะเพ่งฌานนั่งสมาธิเพ่งก็บรรลุธรรมได้ละกิเลสพ้นทุกข์ได้โดยไม

1.เห็นอย่างมีตัวตนเป็นมิจฉาสติ สัมมาสติคือ“เห็นอย่างไม่มีตัวตน” เป็นผู้เห็น ดังนั้นจะเป็นสัมมาสติได้ต้องเอาความรู้สึกว่าเป็นเราออกจากตัวก่อน แล้ว“ตามเห็น”(ภาวนา) ตามเห็นการเกิด

อยากถามความคิดเห็นทุกๆท่านคิดเห็นยังไงเห็นด้วยหรือไม่ควรให้ฝ่ายปกครองสงฆ์ในพระพุทธศาสนาไทยเราเน้นสอนพระภิกษุสงฆ์ทุกวัดรวมถึงวัดบ้านมหานิกายให้ใส่ใจในการปฏิบัติภาวนาเช่นเดินจงกรมนั่งสมาธิโดยเฉพาะเน้นด้

ว่าง เบา สงบ ตั้งมั่น เป็นจิตเป็นวิญญานขณะใหญ่  ใช้ตัวนี้เป็นตัวรู้ในการภาวนา จะเป็นการเอาตัวตนออกจากความรู้สึก ละอุปทานในขันธ์

เห็นการดับของอารมณ์เป็นเหตุ ฌานและญานเป็นผล หลายครั้งที่อารมณ์ฌานหรือญานเกิดกับเรา (สุข สงบ สว่าง ว่าง เบา ปิติ) อยากจะเห็นมันอีกอย่างนี้เรื่อยไป แต่มันกลับหายไป หรือนานๆปรากฏที เพราะอะไร ทั้งที่เราก

บางคนก็อาการหนัก บอกว่าจิตดับสูญ เอาแค่จิตเกิดดับในขณะสติปัฏฐาน ยังบอกกับตัวเองกันไม่ได้ จะไปไกลถึงขั้นรู้การเกิดดับขณะวิมุตตินี่ มันยิ่งกว่ามโน