สัมมาสมาธิ

จิตเกิด ดับ ตลอดเวลา จะภาวนาได้ก็ต้อง เห็นจิตที่เป็นสมาธิได้ก่อน เห็นชั่วช้างกระดิกหู งูกระพือปีก ก็คือเห็น เห็นจิตที่เป็นสมาธิมันเกิด ดับ แล้วเกิดใหม่ อย่าเข้าใจผิดว่า ภาวนาไม่ต้องใช้สมาธิ

1.เห็นอย่างมีตัวตนเป็นมิจฉาสติ สัมมาสติคือ“เห็นอย่างไม่มีตัวตน” เป็นผู้เห็น ดังนั้นจะเป็นสัมมาสติได้ต้องเอาความรู้สึกว่าเป็นเราออกจากตัวก่อน แล้ว“ตามเห็น”(ภาวนา) ตามเห็นการเกิด

คำถามนี้ ต้องอธิบายจากหลังมาหน้า 1.มีประโยชน์อย่างไรคือผล ผลจากเข้าถึงสภาวะอนัตตาได้ จิตจะว่างเบาโล่ง เพราะไม่มีตัวตนในความเป็นอนัตตา 2.เมื่อเห็น หมายถึง เห็นการแยกกันอยู่เป็นคนละส่วนระหว่างรูปกับนา

ความจริงที่ช่องว่างจักรวาลไม่มีอยู่จริงตามที่ตาเห็น แตมันมีสิ่งอื่นๆแทรกอยู่เช่น สสารมืด เพื่อให้ระบบตั้งอยู่ได้ จิตก็เช่นกัน ในความว่างไม่มีอะไร จะมีความหนาแน่นของจิตอยู่ภายใน ทำให้จากนิโรธเปลี่ยนเป

ใจที่เบา โล่ง ว่าง เป็นกุศลธรรมเจตสิก ให้มีจิตที่ตั้งมั่น มั่นคง ในการภาวนา เกิดเบาโล่งว่างในใจได้ด้วย มีกายที่แตกกระจายเป็นผัสสะกระทบจิต กายปรมัตถ์ กายปรมัตถ์จึงกว้างกว่ากายบัญญ้ติ เป็นกายที่อยู่ใน

ว่าง เบา สงบ ตั้งมั่น เป็นจิตเป็นวิญญานขณะใหญ่  ใช้ตัวนี้เป็นตัวรู้ในการภาวนา จะเป็นการเอาตัวตนออกจากความรู้สึก ละอุปทานในขันธ์

อยากถามความคิดเห็นทุกๆท่านคิดเห็นยังไงเห็นด้วยหรือไม่ควรให้ฝ่ายปกครองสงฆ์ในพระพุทธศาสนาไทยเราเน้นสอนพระภิกษุสงฆ์ทุกวัดรวมถึงวัดบ้านมหานิกายให้ใส่ใจในการปฏิบัติภาวนาเช่นเดินจงกรมนั่งสมาธิโดยเฉพาะเน้นด้

มีใครบ้างมีใครปฏิบัติภาวนาวิปัสสนาตามแนวทางการเจริญสติหรือสติปัฏฐานแล้วเห็นความเปลี่ยนของนิสัยและจิตใจอยากให้แชร์ประสบการณ์หน่อยครับ โดยเฉพาะคนที่ปฏิบัติแบบจริงจังเห็นความเปลี่ยนแปลงยังไขบ้างทั้งนิสัย

ใครที่สนใจอยากจะเรียนรู้ว่า เค้าฝึกปฏิบัติธรรม หรือวิปัสสนาภาวนา หรือเจริญสติ หรือสติปัฏฐาน กันอย่างไร? คือ มันก็ไม่ได้ยากอย่างที่หลายคนคิดไว้ค่ะ ใครสนใจก็ลองดูคลิปได้นะคะ เราว่า พระท่านอธิบายได้เข้า

จิตเป็นผู้ตามรู้การเกิดดับของรูปนาม เป็นการตามรู้ด้วยความไม่มีตัวตนเป็นการสังเกตุ จึงมีช่องว่าง ระยะห่างระหว่างจิตกับผู้ถูกสังเกตุ เป็นจิตที่แยกจากรูปนาม Intro จิตจะตั้งมั่นได้เมื่อมีสมาธิ จิตเป็นฌา