จิตมีกายที่แตกกระจายเป็นผัสสะ ใจจึงเบาโล่งว่าง

ใจที่เบา โล่ง ว่าง เป็นกุศลธรรมเจตสิก ให้มีจิตที่ตั้งมั่น มั่นคง ในการภาวนา

เกิดเบาโล่งว่างในใจได้ด้วย มีกายที่แตกกระจายเป็นผัสสะกระทบจิต กายปรมัตถ์

กายปรมัตถ์จึงกว้างกว่ากายบัญญ้ติ เป็นกายที่อยู่ในความเป็น“รูปฌาน”