คนที่คิดมากจนกินไม่ได้ นอนไม่หลับเลย มันจะเป็นไปได้ยังไง

ให้เครียดแค่ไหนมันก็ต้องกิน  ต้องนอน
เคยเครียด แต่สุดท้ายพอถึงจุดที่ร่างกายไม่ไหว ก็ผลอยหลับไปอยู่ดี รู้สึกตัวก็หิว กินได้อยู่ดี อาจจะน้อยลง แต่ยังไงก็กินได้

จิตและความคิดมันป่วยก็จริง แต่ท้ายที่สุดพอถึงจุดที่ไม่ไหว ร่างกายก็ยังต้องการอาหารและพักผ่อน