.....

สวัสดีค่ะหนูอายุ 17 ปี หนูเติบโตมาแบบคนที่เกือบจะไม่ได้ลืมตาดูโลก ถ้าไม่มีผู้ใหญ่รั้งไว้ในวันที่แม่ไม่พร้อม พอยิ่งโตขึ้น ความทรงจำที่มีต่อแม่กลับมีแต่รอยช้ำ ทั้งคำด่าทอที่รุนแรง การถูกเอาไปเปรียบเทียบ

ลบแล้วนะครับ

วันนี้จะมาเล่าเรื่องสนุกๆให้ฟัง ฟังให้เป็นเรื่องเล่านะคะ สามารถออกความคิดเห็นกันได้นะคะ คำถามนี้คงวนเวียนอยู่ในหัวตั้งแต่วันที่ความจริงพุ่งเข้าชนหน้า ทั้งที่มันควรจะมาจากปากคนที่เป็นแม่ แต่กลับต้องไปฟ

หากย้อนมองกลับไป... จุดเริ่มต้นของความรักครั้งนั้นยังคงชัดเจนในความทรงจำ ผมได้พบกับ "เมียเก่า" สาวชาวมอญจากเมืองกาญจน์ที่ข้ามถิ่นมาดิ้นรน เราสบตากันและตกลงปลงใจใช้ชีวิตคู่ร่วมกันที่ สุพรรณบุ

สวัสดีค่ะ เราอายุ 25 มีแฟนอายุมากกว่าเรา 3 ปี ปัจจุบันอยู่ด้วยกัน แฟนรับราชการ ส่วนเราทำงานบริษัททั่วไป รายได้ของเรามากกว่าแฟนประมาณ 2 เท่า ตอนนี้เช่าห้องพักอยู่ หอพักอยู่ใกล้ที่ทำงานแฟนมาก แบบเดินไปไ

ตามหัวข้อเลยค่ะขี้เกียจใช้ชีวิต เราอยู่มัธยมนะคะ ขี้เกียจใช้ชีวิตต่อมาก ไม่มีเป้าหมาย เรียนไม่ค่อยเก่ง กิจกรรมไม่ได้เลย สิ่งที่เคยชอบตอนนี้ก็เบื่อ แค่ใช้ชีวิตให้จบในแต่ละวันเพื่อมานอน เบื่อชีวิตมากจนอ

เราคบกับแฟนมาเกือบ 2 ปีแล้วค่ะ มันเป็นคนที่ไม่ได้เรื่องมาก็ไม่ตั้งใจทำ เงินเดือนออกเหลือน้อยบางงเดือนเหลือไม่ถึง 2000 ค่าใช้จ่ายทั้งหมดเรารับผิดชอบหมด อีกอย่างมันเป็นคนขี้หึงมาก บังคับเราออกจากงานมาตล

ทำไมตื่นมาแล้วกูจิตตกวะ อารมมันดิ่งสุดๆเลย มันน่าสมเพชตัวเองชิปหายเลยไม่รู้ว่าเราจะทนได้อีกนานแค่ไหนรู้สึกเหนื่อย กับการมีชีวิตอยู่ ที่ต้องดิ้นรนตั้งแต่เกิดจนตาย ตัวเรายังค้นหา สิ่งที่จะทำให้เรามีชีวิ