ยิ่งอยู่บ้าน สุขภาพจิตยิ่งย่ำแย่

สวัสดีนะคะ เราชื่อพลอย นี่เป็นกระทู้แรกของเรา คือเราเครียดมากๆ ไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไรเลย นอนอย่างเดียว ข้าวไม่กิน บางทีก็ร้องไห้ เศร้าตลอดเวลา คิดวนในหัวว่าตัวเองเกิดมาเพื่ออะไร ถ้าไม่มีเราอยู่บนโลก

เราไม่แน่ใจว่าตัวเองเป็นอะไร ถ้าเล่าเหตุการณ์หรือเหตุผลไปมันคงน่าขำเพราะมันไร้สาระมากแต่มันดันกระทบความรู้สึกเราจริงจัง เสลาทริกเกอร์เรื่องนั้นขึ่นมาก็จะปวดหน่วงในใจตลอดเวลาจนต้องหายใจแรง ๆ ถึงร้องไห

ถ้ามีอะไรมากระทบกระเทือนจิตใจ ทำให้รู้สึกเหนื่อย เรื่องอะไรก็ตาม เราจะรู้สึกไม่อยากทำอะไรเลย รู้สึกไร้ค่า คือทำอะไรไปก็ไม่มีใครมองเห็น กระวนกระวาย กินไม่ได้ อะไรที่อยากทำก็ทำไม่ได้ อยากนั่งเฉยๆ นั่งอย

ตอนนี้เป็นนักศึกษาอยู่ค่ะ รู้สึกว่าตัวเองเริ่มมีปัญหา อาจจะไม่ได้ใหญ่หลวงอะไร เป็นปัญหาทางด้านจิตใจน่ะค่ะ ทุกวันนี้เราก็ไม่เข้าใจว่าเราเป็นอะไร แต่เรารู้สึกหดหู่ เศร้า อึดอัด เหมือนเก็บอะไรไว้ในใจตลอ

เรื่องก็คือเราแค่รู้สึกเหนื่อย กดดันตัวเองด้วยจากคำพูดของคนอื่นด้วยจากที่โรงเรียน แล้วก็เรื่องของที่บ้าน เรื่องงานกลุ่ม เรามักจะรู้สึกเหนื่อยท้ออยู่บ่อยๆ แต่ก็ดึงตัวเองกลับมาได้ แต่เราก็ยังรู้สึกจมอย่

คือเราเป็นแพนิค บวกกับปกติเป็นไข้แดด ปวดหัวบ่อยๆ เวลาต้องออกไปข้างนอก ออกไปเรียนเย็นกลับห้องมาก็จะตัวอุ่นๆเหมือนเป็นไข้ ปวดหัว เกือบทุกวันเลยแต่แค่กินพาราก็หาย ประเด็นคือเราแพนิคกลัวตลอดเลยว่าทุกครั้ง

มีตัวแทนจากหลายประเทศเข้ามาในงาน ต่างคนต่างพูดภาษาของตัวเอง แต่ก็เข้าใจกันได้อีกด้วย และแถมประชุมกันไปมาก็เกิดการทะเลาะกันขึ้นอีก " เฮ้ย พวกแก มันต้องอย่างนี้ๆสิ " " no no no !! Tha

สวัสดีค่ะ ตอนนี้สภาวะจิตใจย่ำแย่มาก รู้สึกอยากตายตลอดเวลา รู้สึกไร้ค่า ถ้าตายไปทุกอย่างมันคงดีขึ้น ทุกคนคงแฮปปี้ใช่มั้ย? รู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระคนอื่นมาตลอดเลย อยากร้องไห้ตลอดเวลา อยากตายตลอดเวลาเลย