สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 5
เห็นใจ จขกท จะลองเล่าของเราให้ฟัง ไม่เหมือนแต่คล้ายๆ เราดีลสำเร็จ
ของเราเค้าจะพูดวิพากษ์วิจารณ์ก่อนเวลาเห็นอะไร จนเป็นนิสัย ไม่คิดถึงคนฟัง เช่น ไปซื้อ A มา ก็จะบอกว่า A เนี่ย ทำมาเพื่อหลอกผู้บริโภค หรือมีใครชมเรา ก็จะบอกว่า เออ คนนั้นเค้าดีใจ กลัวคนเสียใจเลยชม ที่เราเป็นเมื่อก่อนคือ โกรธ (แบบไม่เข้าใจว่าโลกนี้มีคนทำแบบนี้ด้วยเหรอ เป็นเราเราไม่ทำนะ) ร้องไห้ หรือไม่ก็ด่ากลับ ก็เข้าวงเวียนเกลียดกันไม่จบสิ้น
ทีนี้เรามีจุดเปลี่ยนในชีวิต ทำให้อยู่ดีๆก็คิดหาว่า เค้าโตมาแบบไหน ทำไมถึงคิดลบ พูดลบได้ขนาดนี้ สุดท้ายก็พบว่าเกิดจากการเลี้ยงดู คนที่ไม่เคยได้รับสิ่งบวกๆ จะทำสิ่งบวกๆไม่เป็น เพราะตอนเด็ก เราเรียนรู้จากการเห็นตัวอย่างเป็นวิธีแรก
พอเข้าใจ ความโกรธที่มาจากความไม่เข้าใจก็น้อยลง สิ่งที่เราทำคือ Reflection เช่น
: ไปซื้อ A มาทำไม เค้าหลอกคนซื้อ ไม่มีใครใช้กันแล้ว
: เคยโดนหลอกรึเปล่าคะ เพราะเห็นว่าตอนนี้ดูอารมณ์ไม่ดีหงุดหงิดมากเลยค่ะ
: เค้าชมเธอนี่ดีนะ เรื่องธรรมดามากเลย คงอยากชมให้ไม่เสียใจ
: เรารูสึกขอบคุณที่เค้าชมมากเลยนะ ไม่ชอบที่เค้าชมเราเหรอคะ ดูหน้าตาไม่พอใจเลย
เราพูดด้วยหน้าตาไม่โกรธ มองตา เสียงไม่ดังไม่ให้เค้ารู้สึกคุกคามแต่ชัดทุกคำ เชื่อไหมคะ ไม่เคยทะเลาะกันเลย เจอคำพูดลบแบบนี้น้อยลงมากๆ หลักการคือคนเหล่านี้ ไม่เคยคิดมองตัวเอง มองแต่คนอื่น และไม่คิดว่าคนอื่นจะมองตัว เพราะที่ผ่านมาทำให้คนอื่นช้ำใจได้ตลอด สิ่งเราทำคือ
- เราไม่ได้ตัดสินเค้า (ทำผิด ไม่ควรทำ ไม่ดี) แต่เราสะท้อนภาพเค้า ณ เวลานั้นๆ (ดูอารมณ์ไม่ดี สีหน้าไม่ชอบ หงุดหงิด อึดอัด)
- สังเกตว่าเราไม่ตอบทสนทนาเค้า (ใช้วิธีถามกลับสะท้อนอารมณ์แทน) เพราะคนแบบนี้ไม่ต้องการคนตอบ เค้าไม่ฟัง แต่ด้วยปมในชีวิต ต้องพ่นสิ่งที่เป็นปมในใจให้มีคนฟังถึงจะสบายใจ
- ถ้าเราไม่โกรธแล้วreflect อารมณ์เค้า เค้าจะฟัง แต่ถ้าเราโกรธแล้วreflectอารมณ์ เค้าจะไม่ฟังเพราะมีเหตุผลว่า แกคุมอารมณ์แย่กว่าชั้นอีก ทำไมชั้นต้องฟัง
เราไม่รู้จักคุณนะ แต่จุดอ่อนที่คุณมี เราเชื่อว่ามี เราก็มี ทุกคนก็มี อย่าคิดว่ามันเป็นปัญหาหรือแม่พูดถูกและเราสมควรรู้สึกแย่ จุดอ่อนไม่ใช่รัฐธรรมนูญ ไม่มีความจำเป็นต้องประกาศ คนที่ทำไม่ถูกคืออีกฝ่าย พอเค้าเริ่มประกาศ คุณตั้งหลักแล้วค่อยๆคิดดีกว่า ว่าจะช่วยแม่ให้เห็นตัวเอง เอาตัวเองออกมาจากนิสัยไม่ดีนั้นยังไง
ของเราเค้าจะพูดวิพากษ์วิจารณ์ก่อนเวลาเห็นอะไร จนเป็นนิสัย ไม่คิดถึงคนฟัง เช่น ไปซื้อ A มา ก็จะบอกว่า A เนี่ย ทำมาเพื่อหลอกผู้บริโภค หรือมีใครชมเรา ก็จะบอกว่า เออ คนนั้นเค้าดีใจ กลัวคนเสียใจเลยชม ที่เราเป็นเมื่อก่อนคือ โกรธ (แบบไม่เข้าใจว่าโลกนี้มีคนทำแบบนี้ด้วยเหรอ เป็นเราเราไม่ทำนะ) ร้องไห้ หรือไม่ก็ด่ากลับ ก็เข้าวงเวียนเกลียดกันไม่จบสิ้น
ทีนี้เรามีจุดเปลี่ยนในชีวิต ทำให้อยู่ดีๆก็คิดหาว่า เค้าโตมาแบบไหน ทำไมถึงคิดลบ พูดลบได้ขนาดนี้ สุดท้ายก็พบว่าเกิดจากการเลี้ยงดู คนที่ไม่เคยได้รับสิ่งบวกๆ จะทำสิ่งบวกๆไม่เป็น เพราะตอนเด็ก เราเรียนรู้จากการเห็นตัวอย่างเป็นวิธีแรก
พอเข้าใจ ความโกรธที่มาจากความไม่เข้าใจก็น้อยลง สิ่งที่เราทำคือ Reflection เช่น
: ไปซื้อ A มาทำไม เค้าหลอกคนซื้อ ไม่มีใครใช้กันแล้ว
: เคยโดนหลอกรึเปล่าคะ เพราะเห็นว่าตอนนี้ดูอารมณ์ไม่ดีหงุดหงิดมากเลยค่ะ
: เค้าชมเธอนี่ดีนะ เรื่องธรรมดามากเลย คงอยากชมให้ไม่เสียใจ
: เรารูสึกขอบคุณที่เค้าชมมากเลยนะ ไม่ชอบที่เค้าชมเราเหรอคะ ดูหน้าตาไม่พอใจเลย
เราพูดด้วยหน้าตาไม่โกรธ มองตา เสียงไม่ดังไม่ให้เค้ารู้สึกคุกคามแต่ชัดทุกคำ เชื่อไหมคะ ไม่เคยทะเลาะกันเลย เจอคำพูดลบแบบนี้น้อยลงมากๆ หลักการคือคนเหล่านี้ ไม่เคยคิดมองตัวเอง มองแต่คนอื่น และไม่คิดว่าคนอื่นจะมองตัว เพราะที่ผ่านมาทำให้คนอื่นช้ำใจได้ตลอด สิ่งเราทำคือ
- เราไม่ได้ตัดสินเค้า (ทำผิด ไม่ควรทำ ไม่ดี) แต่เราสะท้อนภาพเค้า ณ เวลานั้นๆ (ดูอารมณ์ไม่ดี สีหน้าไม่ชอบ หงุดหงิด อึดอัด)
- สังเกตว่าเราไม่ตอบทสนทนาเค้า (ใช้วิธีถามกลับสะท้อนอารมณ์แทน) เพราะคนแบบนี้ไม่ต้องการคนตอบ เค้าไม่ฟัง แต่ด้วยปมในชีวิต ต้องพ่นสิ่งที่เป็นปมในใจให้มีคนฟังถึงจะสบายใจ
- ถ้าเราไม่โกรธแล้วreflect อารมณ์เค้า เค้าจะฟัง แต่ถ้าเราโกรธแล้วreflectอารมณ์ เค้าจะไม่ฟังเพราะมีเหตุผลว่า แกคุมอารมณ์แย่กว่าชั้นอีก ทำไมชั้นต้องฟัง
เราไม่รู้จักคุณนะ แต่จุดอ่อนที่คุณมี เราเชื่อว่ามี เราก็มี ทุกคนก็มี อย่าคิดว่ามันเป็นปัญหาหรือแม่พูดถูกและเราสมควรรู้สึกแย่ จุดอ่อนไม่ใช่รัฐธรรมนูญ ไม่มีความจำเป็นต้องประกาศ คนที่ทำไม่ถูกคืออีกฝ่าย พอเค้าเริ่มประกาศ คุณตั้งหลักแล้วค่อยๆคิดดีกว่า ว่าจะช่วยแม่ให้เห็นตัวเอง เอาตัวเองออกมาจากนิสัยไม่ดีนั้นยังไง
nanatsu ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3637358 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4295117 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6377898 ถูกใจ, Momose ถูกใจ, ใครอ่านเป็นลิง ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6946227 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1686849 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 7039381 ถูกใจ, Disaster Magnet ถูกใจรวมถึงอีก 32 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
แสดงความคิดเห็น
แม่ผมมีนิสัยชอบมีนิสัยเวลาโมโห โกรธ ไม่พอใจ ลูกดื้อมาก มักจะใช้วิธีด่าแบบเอาจุดอ่อนลูกทั้งหมดที่รู้มาโจมตี
เวลาผมไม่ทำตามที่ท่านบอก หรือ ทำให้ท่านโกรธ โมโห
แล้วท่านไม่สามารถบังคับเราได้ เลยใช้วิธีด่าแบบเอาจุดอ่อนทั้งหมด ปมด้อยทั้งหมด ที่รู้มาตั้งแต่เลี้ยงสมัยยังเด็กๆ
มากระหน่ำโจมตีด่า ทำร้ายกันด้วยคำพูด หาคำที่คิดว่าผมเจ็บที่สุดมาด่าทั้งหมด (เพราะเลี้ยงมาย่อมรู้)
ด่าเสียงดังด้วย กะให้เราอายคนรอบๆบ้านด้วย (เพราะรู้ว่านี่คือจุดอ่อนเราเช่นกันที่ไม่กล้ามองหน้าคนเวลารู้เรื่องที่อาย)
สรุปคืองัดทุกอย่างที่ส่งผลกระทบต่อจิตใจเรามาทำร้ายจิตใจ เวลาไม่ได้ดั่งใจ บังคับเราไม่ได้
ผมก็ร้องไห่สิครับ โดนจี้ใจดำขนาดนี้ คิดมากไปเป็นเดือนเลย
ท่านยอมถึงขนาดให้ผมอายคนรอบๆบ้าน ให้ชาวบ้านรู้จุดอ่อนเราไปด้วย
เคยมีปัญหากับคนในซอย คนในซอยเลยงัดจุดอ่อนที่เรากลัวคิดมาก มาโจมตีเพื่อทำร้ายจิตใจเรา (รู้เพราะแม่ชอบด่าเสียงดัง)
ทำให้ตอนนี้มีอะไรก็ไม่กล้าเล่าแม่ละ เพราะกลัวว่าเดียวเอามาเป็นประเด็นทำร้ายจิตใจ เวลาท่านโมโหอีก
ในชีวิตนี้คนที่ด่าเจ็บที่สุดในชีวิตก็แม่ตัวเองนี่ละเสียใจมากครับ เวลาโดนคนนอกด่าเขาไม่รู้จุดที่เราเจ็บเท่าแม่ตัวเอง บางทีด่าไปไม่โดนจุดเรายังชิลๆเลย
ขอคำแนะนำหน่อยครับ