แฟนทิ้งเพราะเป็นซึมเศร้าทำงานประจำไม่ได้ แล้วก็เพราเราระแวงชอบว่าแฟนเพราะแฟนเคยเจ้าชู้ มีปัญหากันตลอด

เราคบกันมาสองปีแล้วโดนทิ้ง ตอนแรกคบกันเรายังทำงานอยู่ แต่เราเป็นซึมเศร้ามานานแล้วรับแรงกดดันความเหนื่อยใจความวุ่นวายอะไรไม่ไหว มีเงินก้อนนึงเราเลยออกจากงาน มีรายได้จากดอกเบี้ยนิดหน่อยที่ให้คนกู้เงิน รายได้จากขายของเป็นบางครั้ง รายได้จากการเก็งกำไร มีใช้ไปวันๆ ไม่เคยรบกวนเงินผู้ชาย บริหารเงินที่มีไม่ให้หมดไป มีบ้านอยู่เพราะพ่อแม่สร้างไว้เราเป็นลูกคนเดียวบ้านเลยเป็นของเรา มีรถยนต์หนึ่งคัน เลยคิดว่าพอใจแค่นี้ จะได้ไม่ลำบากมากในการหาซื้อหาสร้างอะไรเพิ่มมากมาย เพราะไม่มีลูกรับมรดกต่อ ใช้เท่าที่มี อยู่แบบพอเพียงไม่หรูหราหรือแข่งความรวยความก้าวหน้ากับใคร เพราะไม่มีความสามารถพอ เพราะเป็นซึมเศร้าเรายิ่งท้อ แต่ถึงยังไง ถ้าวันนึงไม่มีรายได้ขึ้นมาจริงๆเราก็ไม่ได้หวังพึ่งใคร เพราะไม่มีใครให้เราพึ่งได้แบบที่ใครพึ่งเราอยู่แล้ว เราก็ต้องพึ่งตัวเองอยู่ด้วยตัวเองอยู่ดี แต่แฟนไม่ได้คิดแบบนั้น แฟนกลัวชีวิตเขาจะไม่มีอะไรดีขึ้น จะพาเขาลำบาก จะเป็นภาระในอนาคต แฟนเป็นคนมาตรฐานสุง อยากได้คนที่รูปร่างหน้าตานิสัยมารยาทเป๊ะ มีสังคมมีการงานการเงินมั่นคง อยากมีคนช่วยพาให้ชีวิตดีขึ้น แต่ติดตรงที่บ้านเขาไม่มีเงิน เลยต้องการคนที่มีอนาคตดี เขาทำงานมีเงินเดือน แต่เขามีหนี้ เงินไม่พอใช้ จริงๆเขาอยากได้คนที่ดีกว่าเรา แต่เขาจน เลยคบเราที่ก็ไม่ได้ตามมาตรฐานเขาทุกอย่าง แต่แค่ตอนแรกเรามีงานทำอยู่ คบไปก็ตำหนิความไม่สมบูรณ์แบบของเราไปด้วย
พอเราไม่ได้ทำงานเขาเลยผิดหวังที่จะได้มีอนาคตดีกว่านี้
แฟนเป็นคนใจร้อนเอาแต่ใจขี้หงุดหงิดโมโหเก็บอารมณ์ไม่ได้ ถ้าเรามีปัญหาอะไร ถ้าไม่พอใจเขา จะถามเขา พูดคุยกับเขาไม่ได้ เขาจะโมโหทนไม่ได้ไม่ฟังอะไร จะด่าหยาบคายแล้วหนีอยากเลิกทุกครั้ง ถึงเราไม่ด่าเขา เขาก็โมโหด่าเราหยาบคายอยากเลิกอยู่ดี เพราะเขารำคาญการมีปัญหากัน เพราะเขาเป็นคนเก็บอารมณ์ไม่อยู่ ครั้งล่าสุดที่โดนทิ้งเพราะเขาโมโหตะคอกใส่เรา เราเลยพูดว่า ไม่เคยถนอมน้ำใจกันเลย ดีนะที่ไม่ได้ให้ยืมตัง เพราะก่อนที่จะทะเลาะกันแม่เขายืมตังเรา แต่เราไม่มีให้ เพราะเราเอาไปลงทุนหมดแล้วเหลือตังไม่พอ ครอบครัวนี้ยืมตังเรากันตลอด แต่เวลาโมโหแฟนเราจะด่าไล่เรา ไม่เคยถนอมน้ำใจเลยซักครั้ง เราเลยต้องพูดเรื่องยืมตัง อีกเรื่องคือ ทิ้งเราเพราะเราส่งข้อความไปว่าเขา..ว่าเลิกงานแล้วแรdไม่อยากลับบ้านอีกแล้วหรอ เราคิดแบบนี้เพราะที่ทำงานมีแต่ผู้หญิง แล้วเขาขับรถให้พวกผู้หญิง ผู้หญิงที่ทำงานชอบพูดยั่วเราแทรกมาทางโทรศัพ ตอนเราโทรหาแฟน พอเราไม่พอใจแฟนก็เข้าข้างคนที่ทำงาน ว่าเราอิจฉาเขา แบบนี้เราถึงระแวงไม่พอใจ พอเราว่าเขาแรd แฟนเราเลยโมโหมากโทรมาด่าเราหยาบคายแล้วไล่เราไม่ให้ไปเหยียบบ้านถ้าไปจะแจ้งความ ด่าเสร็จก็ทิ้งเราไปเลย ปกติถึงตัวแฟนจะแรdจริงถ้าเราไปว่าเขาเขาจะไม่ยอมรับอ้างให้ตัวเองถูกอยู่แล้ว ที่เราชอบระแวงแล้วว่าเขาทำให้มีปัญหาบ่อย เพราะก่อนคบกับเราแฟนเป็นคนเจ้าชู้เหลวไหลมาก่อน ตอนมาคบกับเราคือดีขึ้นแล้ว ปกติก็ไม่ไปเที่ยวกินเหล้า แต่ทุกครั้งที่มีโอกาส นิสัยเหลวไหลอยากกินเหล้าเที่ยวเตลิดไม่อยากลับบ้านก็มีให้เห็นเป็นระยะ แล้วก็นิสัยสนใจผู้หญิงอันนี้แก้ไม่หาย แต่ไม่มีถึงขั้นนอกใจ แต่ทะเลาะกันทีไรตอนอยากเลิกบางครั้งก็จะอยากหาผู้หญิงคนอื่นมาเยียวยาตัวเองด้วยการไปหากินเหล้าแล้วหาคุยกับผู้หญิง เพราะเราเคยเห็นในโทรศัพ แต่ทั้งหมดผู้ชายโทษเราไม่ดีว่าเราผิดฝ่ายเดียวมาตลอด เรื่องจับผิดระแวง ต่อว่าเขา บอกว่าอยู่กับเรามีแต่ปัญหา เพราะตอนอยู่กับคนเก่าๆถึงจะเจ้าชู้เหลวไหลกินเหล้าผู้หญิงยอมเงียบตามใจเพราะไม่อยากมีปัญหากคงกลัวผู้ชายไม่รักใช้ความดีไม่ต่อว่าเพื่อมัดใจให้ผู้ชายรักและคิดได้กลับตัวไม่เจ้าชู้แต่ก็ไม่เป็นผล แต่เราไม่ชอบที่ไม่ยุติธรรมกับเราเราเลยยอมเงียบไม่ได้ เราคิดว่าถ้าโดนทิ้งเราก็ต้องรับสภาพ เราทำงานไม่ได้ไม่มีอนาคตแต่เราไม่เคยคิดเบียดเบียนเดือดร้อนเงินผู้ชายเพราะผู้ชายไม่มีให้เบียดเบียนได้อยู่แล้ว แล้วก็ เราชอบระแวงต่อว่าเขาเรื่องแรd แต่เรารักเขานะรักตอนที่เขาดีถ้าไม่ดีเลยคงไม่รัก เพราะคนอยู่ด้วยกันมา ตอนที่เขาดีเขาก็ดูรักเราปกติ แต่ตอนไม่ได้อย่างใจไม่เหลือดีตรงนั้นให้เห็นเลย เรามีแฟนก็เพื่ออยู่เป็นเพื่อนคอยดูแลกันไปยามเจ็บป่วยเดือดร้อน เพราะเราไม่มีลูกไม่มีญาติพี่น้อง เหลือแม่คนเดียว แต่เป้าหมายของแฟนน่าจะสุงทั้งเรื่องอนาคตการเงิน เรื่องภาพลักษณ์ที่ผู้หญิงต้องที่ดูดีไม่ให้เขาต้องอายใคร เป้าหมายชีวิตที่สุงไม่ผิด เท่ากับ ที่ตัวเขาเองก็ไม่ได้ดีพร้อมขนาดนั้นถึงขั้นต้องโทษเรา เราโดนทิ้ง แบบนี้เราเป็นฝ่ายไม่ดีคนเดียวเลยหรอ ทุกคนมีความคิดเห็นยังไงกันบ้าง