มีเเต่คนเกียดเรา อยากให้เราตายทำไม?

ไม่อยากอยู่แล้ว อยากตาย แต่ไม่อยากให้ใครเดือนร้อย และไม่อยากทรมาน หมดไฟการใช้ชีวิตแล้ว อย่างน้อยๆตายไปร่างกายเราก็ไปเป็นครูไหญ่ได้ ใครอยากได้อะไรยังไงเชิญ ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นแบบนี่เหมือนกันทั้งๆที

คือเรามีเพื่อนอยู่1คนที่สนิทมากเเบบมากๆคือเเบบเขาดีกับเรามากเราก็ดีกับเขามากเหมือนกันสนิทกันอยู่3ปีเพราะเราต้องย้ายไปเรียนอีกที่คือเขาดีมากๆๆเเบบมากดีจนคิดว่าชีวิตนี้มีเเค่คนนี้เราไม่ต้องการมีเเฟนหรือ

คางบุ๋มน่าเกียดมากใช่มั้ยคะ? เวลายิ้มหรือถ่ายรูปไม่มั่นใจเลยค่ะ มีเเต่คนล้ออออ

มีปัญหาครอบครัวค่ะอยากจ่ะหนีไปให้พ้นๆเเต่ไม่มีที่ไปเเถมไม่มีงานการทำอายุ15กว่าเองโดนครอบครัวดูถูกไม่ไหวโดนด่าจนเป็นปมเเล้ว55โดนทำร้ายร่างกายจนเเบบเรากลัวอ่ะมันหนักมากเค้าพูดไรคือเเบบโต้ตอบไม่ได้เเถมยั

เรียนอยู่ม.ปลายค่ะ ส่วนมากจะมีปัญญากับที่บ้านเราเป็นคนเล็กสุด เรามีเเรงกดดันที่เยอะมาก ร้องให้บ่อยมากๆเเต่ไม่เคยมีใครเห็นหรือรับรู้เลย เวลาเราโกรธหรือเสียใจเราสังเกตตัวเองว่าควบคุมตัวเองไม่ได้อ่ะค่ะ ห

ตามหัวข้อที่กล่าวค่ะ ว่าทำยังไงถึงจะอยู่ในครอบครัวที่ท็อกซิกได้โดยไม่เครียด ครอบครัวของเราค่อนข้างที่จะทะเลาะกันบ่อยครั้ง ชอบพูดอะไรที่มันเป็นลบเสมอ ทุก ๆ วันมีแต่เสียงบ่นด้วยความกระแทกกระทั้น ตะคอกแล

คือเรื่องมีอยู่ว่าตอนแรกๆเราก็ไม่ได้คิดอะไรกับเขานะคือเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันนี่แหละเราอยู่กลุ่มนี้มาปี1นึงแล้วแล้วช่วงปิดเทอมใหญ่2เดือนเราก็ลองทักไปหาเขาเพราะว่าอยากสนิทด้วยก่อนหน้านี้ตอนยังไม่ปิดเทอ

การรอคอยที่ถือว่าคุ้ม คงเหมาะกับคนที่รักกันจริงๆ ไม่ว่ากี่ปีๆ ก็ยังยังคงรอกันเเละกันเสมอมา... เเล้วสำหรับคนที่รอ เเต่กลับรู้สึกหมดหวัง เเบบนี้คงทรมานมากเลยนะ ทั้งที่รู้ว่า มันคงไม่มีทางป็นไปได้เลย นอก

ถูกจับแยกกะคนรักชีวิตก็ตกต่ำโดนไล่ออกจากโรงเรียนที่บ้านก็ไม่มีเงินแถมต้องมาเรียนที่ที่ต้องเสียเงินคนรอบข้างก็ดูถูกยิ้มก็ไม่ออกไม่อยากมีเพื่ออยู่ไปกฌมีแต่ความทรงจำเก่าๆมาหลอกหลอนไม่อยากเริ่ทต้นหรือสู้อ