ครอบครัวไม่ใช่เซฟโซน

คุณแม่เสียไปได้ปีกว่าๆแล้วค่ะ ยังมีวันที่ร้องไห้คิดถึงแบบทรมานมากๆ คิดถึงแต่ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งเป็นลูกคนเดียว พ่อก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน เลยต้องดูแลตัวเองเอง หันไปบางทีก็ไม่เจอใคร เพราะแม่เป็นเซฟโซนเด

ผมรู้สึกว่าครอบครัวผม คงไม่ใช่เซฟโซนในเเง่ของการผ่อนคลายความเครียดเท่าไหร่นัก หรือไม่เป็นเเต่เเรก ในเเง่การเอาใจใส่ เป็นห่วงเป็นในในยามสุข ก็ดีในระดับหนึ่งก็จริง เเต่ด้านนี้คือไม่ได้เลย ผมเคยเล่าไปเเล

เราเป็นคนมีสภาพจิตใจที่อ่อนแอมากๆ แล้วช่วง6-7ปีที่ผ่านมาเราโดนทำร้ายสภาพจิตใจมาเรื่อยๆ เช่นโดนลำเอียงความรักจากครอบครัว แล้วก็โดนหนักขึ้นเรื่อยๆ บวกกับมีเรื่องเครียดเรื่องอื่นด้วยค่ะ แต่เป็นเรื่องในคร

ตามหัวข้อเลยค่ะ ตอนนี้เราอายุ18ปีแล้ว ถ้านับแค่คนที่อยู่กับเราก็เหลือแค่ย่าค่ะ เรสกะย่าทะเลาะกันบ่อยมาก ทะเลาะกันมาตั้งแต่เราเด็กๆจนปัจจุบัน เราไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเขารักเรามากแค่ไหนแต่ความรู้สึกเราคือย

แต่ก่อนเราเงียบตลอดเวลาแม่ด่าแต่เดียวนี้เราเริ่มด่าแล้วเพราะเรารู้สึกทนไม่ไหวกับแม่จริงๆเหตุเกิดจากตอนนั้นพ่อแม่เลิกกันแล้วแม่เครียดแล้วด่าเราตลอดว่าเป็นความผิดเราที่ทำให้แม่เลิกกับพ่อแต่เราแค่ตอนพ่อจ

ในสำหรับหลายๆครอบครัวพ่อแม่อาจเป็นคนรักหรือเซฟโซนแต่ไม่ใช่กับครอบครัวผม ผมทะเลาะกับพ่อแม่หนักจนมีครั้งนึงเกือบได้ต่อยกับพ่อหลายๆครั้งที่ทะเลาะกันผมมักเป็นคนผิดเสมอในเรื่องล่าสุดเป็นเรื่องไปรร.สายผมพยา

คือ เราโคตรเครียดเลยอ่ะ เกลียดตัวเองไม่รู้จะเกิดทำไม ใช้ชีวิตติดลบตลอด คือเปนคน เงียบ เข้าสังคมไม่เก่ง ไม่รู้จะคุยกับคนอื่นยังไงกลัวคนอื่นว่า กลัวผิดพลาด พอเราจะเปลี่ยนแปลงตัวเองก็ไม่กล้าอีก รำคาญตัวเ

ทุกคนคะ อาจเป็นเรื่องเล็กๆสำหรับทุกคนน้าา เราอะอยู่ม.3 ก็รู้แหละเพื่อนคนอื่นเค้าผ่านไปได้ แต่เราทำไม่ได้งายยย เราเครียดเรื่องโครงงานมากเลย เพื่อนในกลุ่มไม่สนใจเราเลยต้องทำคนเดียว(มี 3 คน)เรารู้แหละแม่

วันนี้(วันศุกร์)เรากลับมาจากรร. คือเหนื่อยมากๆเพราะเรียน+ทำกิจกรรม จนไม่มีคาบว่างมาทั้งสัปดาห์เเล้ว บวกกับช่วงนี้ใกล้สอบด้วย เราก็เลยนอนพัก อีกสักเเปปนึงพ่อก็มาปิดพัดลม ตวาดใส่เรา ให้เราลุกขึ้น ว่า&qu