รู้สึกหน่วงเหนื่อยท้อไม่อยากออกไปไหน นี้เป็นอะไร

การสูญเสียสิ่งที่ทำให้เราอยากกลับบ้านมาดูแล อยากเล่นด้วย อยากอุ้มอยากอดแมวหนูเพิ่งเสียไป ตอนแรกเขาเป็นแมวหลงมา สีน้ำตาลหนูตั้งชื่อให้ว่า เน่า เพราะตอนเจอเขามีน้ำมูก น่าจะป่วย เขาตัวเล็กมากกกกกกกดื้อสุ

คือ งานอดิเรก หนูทำกับข้าวขายเป็นแบบพรีออเดอร์ ก็มีป้าที่เป็นพี่ของแม่เลี้ยงช่วยเค้าบอกว่าเค้าอยากสร้างอาชีพให้แต่หนูมีงานประจำอยู่นะ เริ่มขายวันแรกเลยหนูก็ตื่นไปตลาดกับเขากลับมาก็ทำตามออเดอร์ลูกค้าก็

มีเรื่องทะเลาะ เรื่องเงิน เรื่องแฟน ทุกๆวันโดนด่า โดนกดดัน จนอึดอัด เอานู้นเอานี่มาขู่ ซํ้าเติมความผิด จนตัวเราเองอดทน สู้มานาน ตอนนี้เหนื่อยมากๆแล้ว เหนื่อยจนไม่อยากมีชีวิตแล้ว อยากพัก อยากหลับแบบไม่

..คือเราเรียนจบม.6มา เราก็ได้ทำงานเลยแบบได้ใบจบปุ้บได้งานปั้บ เราก็ทำงานมาเรื่อยๆตอนนี้ก็2ปีแล้วเราไม่มีชีวิตวัยรุ่นเหมือนคนอื่นๆเราอยากไปเที่ยว เราอยากพักผ่อนบ้าง ครอบครัวเราไม่เข้าใจเลย เราชอบอยู่คน

เราเพิ่งสังเกตตัวเอง ว่าทุกครั้งที่เครียด หรือเหนื่อยจากงาน หรือแก้ไขปัญหาอะไรไม่ได้ เราจะนอนไม่หลับ ความคิดวนเวียน มีอาการซึมๆ เนือยๆ หมดแรง พอได้ทิ้งตัวอยู่ในเซฟโซน อยู่ๆ น้ำตามันก็ไหลเอง ปล่อยใ

คือหนูเบื่อชีวิตหนูมากเลยสิ่งที่หนูเจอทุกวันสะสมกันจนทำให้หนูเป็นเเบบนี้ คือหนูอยู่บ้านกับตายายด้วยความวัยทองอะเขาบอกบ่นชอบด่าหนูทุกวันมันเหนื่อยมากอะอยากเป็นบ้าอยากหลับไม่ตืานอะหนูไมาอยากทรมานตัวเองห

ไม่อยากมีชีวิตแล้วค่ะเหนื่อยแล้วชีวิตนี้ไม่เคยมีไรดีไม่มีครอบครัวที่เป็นเซฟโซนได้ อยากเดินออกไปตามทางตัวเองเลือกชีวิตเองแต่เราก็แค่เด็กคนนึงที่กำหนดชีวิตตัวเองไม่ได้เวลาเครียดเหนื่อยท้ออยากระบายก็ไม่ร

ตั้งแต่หนูเริ่มขึ้นมหาลัยทุกๆอย่างในชีวิตหนูมันก็เริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่พ่อกับแม่ทะเลาะกันยาวถึง 2-3 ปี แล้วจึงเลิกกันเพราะพ่อมีคนอื่น แต่ส่งเสียเลี้ยงดูหนูเหมือนเดิมแต่เค้าแค่ไม่เหมือนพ่อคนเดิมของหนูอี

ใครเคยมีความรู้สึกว่า โลกนี้มันน่าเบื่อ มันเหนื่อยมั้ยคะ เราเป็นคนนึงที่ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยในวัย18 เราขาดเรียนบ่อยมากค่ะในเทอม2 เพราะเราไม่อยากมาเจอสังคมที่โรงเรียน ตอนไปทำงาน เราก็มีเรื่องต้องคิด