สวัสดีค่ะ หนูเป็นคนนึงที่เครียดกับสิ่งเล้กๆที่โดนมากเช่นแบบ รู้สึกตัวเองโดดเดี่ยวไม่มีเพื่อนและเราพูดไม่คิดแล้วเขาจะคิดกลับเรายังไง แล้วจะเครียดกับปัญหานานมากๆคิดทุกครั้ง ตื่นมาก้คิด ถ้าเครียดมากๆก้จะสะดุ้งตื่นตอนประมาณตี2ตลอด คิดมากจนรู้สึกไม่อยากอยู่แล้ว อยากหนีปัญหานี้ไปให้ไกล ไม่อยากคิดแล้ว จนหนูคิดว่าเราผูกคอตายดีกว่า พอผูกแล้วสรุปว่าไท่ตาย พอหลุดมาจากเชือกได้ก้คิดทั้งว่า อยากไปและก้ไม่อยากไป พอตอนนี้มีปัญหาเกิดขึ้นมาอีกแล้ว รู้สึกอยากฆตต.มากๆไม่อยากคิดไม่อยากเครียดรู้สึกเหนื่อยที่ต้องพยายามหลายอย่างแต่เราก้ไม่ได้อะไรกลับมา เหนื่อยมากจนคิดว่าเราเกิดมาทำไมตายไปยังดีกว่าจริงๆ เราหาคำตอบของปัญหาไม่เจอจิงๆ เอาจริงๆเราก้รู้นะว่าไม่ได้มีใครเข้าใจเราขนาดนั้นหรอกเขาแค่สงสารอยากช่วยแก้ปัญห่แต่ยังไงเราก้ต้องเผชิญมันหานั้นคนเดียวอยู่ดี สู้ตายไปเลยง่ายกว่า เอาจิงๆเจอแต่ปัญหารุมล้อม ต้องขอโทดด้วยนะคะที่ต้องได้มาอ่าน แค่อยากระบายไม่อยากร้องไห้แล้ว
เหนื่อย