ไข่มุกรู้สึก Emotional ได้โอกาสยืนเป็นเซ็นเตอร์เพลง Ponytail to Shushu ในงานโรดโชว์ ตอนแรกกดดันมากที่ต้องคู่กับมารีน กลัวทำได้ไม่ดี อาจจะไม่ได้ถูกใจทุกคน แต่ก็แตกต่างจากวันแรกที่ออดิชั่นมากๆ แล้ว อยากสนิทกับร่างกายมากขึ้น และพัฒนาด้านการแสดงออกบนเวที : #BNK48 #KhaimookBNK48
-ฉัน Emotional นิดนึงไม่อยากพูดเลย คือเราไม่ใช่เซ็มฯ Ponytail to Shushu ใช่ป้ะ แต่เราได้โอกาสยืนเต้นเป็นเซ็นเตอร์ Ponytail คู่กับมารีน ตอนแรกก็กดดันมาก
-เพราะว่าน้องมารีนเขาก็เก่งไง แล้วก็สูงด้วยไง แล้วก็เริ่ดไง เราก็ต้องไปยืนคู่กับเขาด้วยไง ต้องเต้นคู่กัน ตอนแรกก็แอบกดดันว่ามันจะดูแย่ไหมอะไรอย่างนี้
-มันเป็นโรดโชว์ Ponytail แล้วเรายืนตำแหน่งที่ 2 คู่กับเซ็นเตอร์ จริงๆ มันต้องเป็นเซ็มฯ ไง ซึ่งฉันไม่ใช่เซ็มฯ รู้สึกว่ามันก็เป็นโอกาสที่ยาก กลัวว่าจะทำได้ไม่ดี ก็พยายามเต็มที่
-เราก็เลยแอบ Emotional ในความรู้สึกนี่ ไม่รู้อาจจะมีคนที่ไม่ได้ชอบนี่ แต่ในความรู้สึกรู้สึกว่าตัวเองต่างจากตอนแรกเยอะมากเลยอะไรฟีลนี้ ก็เลยแอบ Emotional แอบน้ำตาซึม
-ร้องไห้นิดหน่อย พูดแล้วก็จะร้องไห้อีกแล้ว ไม่อยากร้องไห้ในไลฟ์ ทุกคนอย่าพิมพ์ซึ้งได้ไหม ฉันแอบเข้าบล็อกผิดตอนท้าย ไม่รู้ทุกคนดูออกหรือเปล่า คือรู้สึกว่ามันก็ไม่ได้ดี 100 เปอร์เซ็นต์
-ไม่ได้เพอร์เฟ็กต์ อาจจะไม่ได้ถูกใจทุกคน แต่แค่รู้สึกว่ามันก็ต่างจากวันแรกเยอะมากเลย พูดแล้วก็จะร้องไห้ ฉันก็รู้สึกดีใจที่ฉันดูดีขึ้นนะ แต่ก็นั่นแหละอาจจะไม่ได้ถูกใจทุกคน
-ก็อาจจะยังมีคนที่บอกว่าถ้าปรับตรงนี้ได้ก็อาจจะดีอะไรอย่างนี้ อย่างตอนที่ซ้อมเดบิวต์ใช่ไหม คือวันแรกที่ออดิชั่นเลยและวันสุดท้ายที่ซ้อมเดบิวต์ที่ต้องเต้นให้ครูดูต่อหน้าทีละคน
-ไม่ใช่ Mirai to wa? รวมนะ คือทีละคน เขาขอดูทีละคน ทุกคนก็รู้ใช่ไหมว่าพวกเราทุกคนมาจากแบบไหน ทุกคนพยายามกันหนักมาก ซ้อม Mirai to wa? หนักมาก
-ฝึกยืดขา ฝึกเตะขา ซ้อมอย่างนั้นหลายเดือน ตอนเดบิวต์มันก็อาจจะไม่ใช่ Mirai to wa? เวอร์ชั่นที่ดีที่สุดหรอก แต่ทุกคนตั้งใจมากๆ ที่บอกว่าเขาให้เต้นให้ดูทีละคนใช่ไหม
-ครูเขาก็จะนั่งดูหน้ากระจกเลย นี่ว่ารุ่นอื่นเนี่ยเขาไม่ดูขนาดนี้ แต่พอเป็นรุ่น 5 ที่พื้นฐานมันโคตรต่างกัน คนได้ก็ได้ไปเลย คนที่ไม่ได้ก็ไม่มีเลย คนที่เรียนมาบ้างก็มี
-รู้สึกว่าช่วงเดบิวต์หนักมาก ร้องไห้กันหนักมาก ทุกคนพยายามมากๆ ก็เลยรู้สึกว่าตอนนี้มันก็อาจจะยังไม่ได้ดีที่สุดแหละ แต่แค่รู้สึกว่ามาไกลจากตอนแรกมาก และไม่คิดว่าวันหนึ่งจะเต้นพอดูได้
-มีหลายครั้งที่รู้สึกว่าพยายามมากเลย แต่พอทำออกมามันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คาดหวังหรือคิดไว้ ทั้งที่ตอนซ้อมมันดีมาก แต่พอออกมาจริงมันไม่ได้ดีขนาดนั้น หรือไม่ได้เหมือนที่ตั้งใจหรือที่คิดไว้
-แต่โรดโชว์รอบนี้ตั้งใจมากๆ ก็เลยคิดว่าทุกอย่างมันใช้เวลาแหละ แต่แค่กว่ามันจะถึงจุดจุดนั้นมันเหนื่อยมาก จำได้เลยตอนนั้น Masaka no Confession ที่ MBK เหมือนกันนี่แหละ
-แล้ววันนั้นมีอาหลีด้วย บล็อกกิ้งนั้น Transition มันจะเปลี่ยนใกล้กันมากใช่ไหม แล้วมันชนกันกับอาหลีวันนั้น รู้สึกแย่มาก เพราะเรารู้สึกว่าเราซ้อมมาเยอะและดูมาดี
-พอมันชนกันวันนั้น แล้วชนกันหลายคน มันทำให้ฉันรู้สึกแย่ เราพยายามตั้งใจมากๆ แต่มันไม่ออกมาตามที่คาดหวัง มันก็มีนะลงเวทีไปแล้วคิดว่าเฮ้ยฉันเหมาะกับตรงนี้จริงๆ ไหมเนี่ย
-ฉันเหมาะที่จะอยู่ตรงนี้จริงๆ ไหมเนี่ย เพราะว่าตั้งใจมากๆ แล้ว แต่ไม่ได้ออกมาตามที่เราคาดหวังไว้ทุกครั้งเก็ตไหม มันก็มีหลายครั้งที่ท้อ เหมาะจริงไหมไม่รู้ ตัวเองอยู่ถูกที่หรือเปล่าอะไรอย่างนี้
-ทั้งที่เราก็ตั้งใจมาก และไม่อยากให้มันเกิดขึ้น เดี๋ยวนี้เขาก็เน้น Perf. มาตรฐานมันก็สูงขึ้น คุณไม่ได้พร้อมตอนนี้มันก็ยากที่คุณจะได้รับโอกาสอะไร คือการที่เราพยายามมากๆ
-แต่มันยังไม่ได้ตาม Standard หรือความคาดหวังของเขา มันก็ยากที่เราจะได้รับโอกาส มันไม่ใช่แค่พยายาม ก็ดีใจมากที่ทุกคนมาหากัน รู้สึกอยากมาเต้นให้ทุกคนดูมากกว่า
-อยากให้ทุกคนดูแล้วได้เอนจอย ได้รับความสุขกลับไป ได้เห็นว่าไอ้นี่มันเก่งขึ้นนะอะไรอย่างนี้ คือไม่อยากขึ้นไปแล้วกดดันตัวเอง แล้วพอตัวเองหน้าเครียด ปกติไม่ใช่คนที่ยิ้มบ่อย ก็เป็นคนหน้านิ่ง
-ถ้าตลกก็จะเป็นตลกหน้าตายเก็ตไหม ไม่ค่อยแสดง Face Express อะไรออกไปขนาดนั้น บางทียิ้มแปลกๆ ก็มี บางทีไม่ได้ยิ้ม แต่เป็นหน้าปกติ แต่ว่ามันดูเครียดก็มี
-เพราะว่าเป็นคนที่คิ้วชนกันง่ายมาก ไม่รู้ตัว ก็พยายามเอนจอยที่สุด ก็ไม่ได้แอคหน้าเลย พยายามปล่อยฟีลจอยตามเพลง สนุกไปกับเพลง เพราะอยากให้คนดูรู้สึกสนุก
-อยากพัฒนาจุดไหนเพิ่มเหรอ มันก็น่าจะเป็นความสนิทกับร่างกายมากขึ้นล่ะมั้ง แบบการแสดงออก มันไม่ใช่แค่เต้นได้ มันควรจะมีจริต มันควรจะมีอารมณ์ร่วม
-เล่นหน้าเล่นตาหรืออะไรมากกว่าเต้นน่ะ เต้นมันก็แดนเซอร์ใช่ไหม มันก็ยังไม่ไอดอลขนาดนั้นน่ะ งั้นเราก็อาจจะเหมาะเป็นแดนเซอร์เฉยๆ หรือเปล่า ถ้าเราแค่ขยับตามท่าที่ถูกอะไรอย่างนี้
▶️ Live Khaimook 20/09/2026 21:19
ที่มา
https://www.facebook.com/share/14p8vcTRDia/ 
จากไลฟ์ของไข่มุก
-ฉัน Emotional นิดนึงไม่อยากพูดเลย คือเราไม่ใช่เซ็มฯ Ponytail to Shushu ใช่ป้ะ แต่เราได้โอกาสยืนเต้นเป็นเซ็นเตอร์ Ponytail คู่กับมารีน ตอนแรกก็กดดันมาก
-เพราะว่าน้องมารีนเขาก็เก่งไง แล้วก็สูงด้วยไง แล้วก็เริ่ดไง เราก็ต้องไปยืนคู่กับเขาด้วยไง ต้องเต้นคู่กัน ตอนแรกก็แอบกดดันว่ามันจะดูแย่ไหมอะไรอย่างนี้
-มันเป็นโรดโชว์ Ponytail แล้วเรายืนตำแหน่งที่ 2 คู่กับเซ็นเตอร์ จริงๆ มันต้องเป็นเซ็มฯ ไง ซึ่งฉันไม่ใช่เซ็มฯ รู้สึกว่ามันก็เป็นโอกาสที่ยาก กลัวว่าจะทำได้ไม่ดี ก็พยายามเต็มที่
-เราก็เลยแอบ Emotional ในความรู้สึกนี่ ไม่รู้อาจจะมีคนที่ไม่ได้ชอบนี่ แต่ในความรู้สึกรู้สึกว่าตัวเองต่างจากตอนแรกเยอะมากเลยอะไรฟีลนี้ ก็เลยแอบ Emotional แอบน้ำตาซึม
-ร้องไห้นิดหน่อย พูดแล้วก็จะร้องไห้อีกแล้ว ไม่อยากร้องไห้ในไลฟ์ ทุกคนอย่าพิมพ์ซึ้งได้ไหม ฉันแอบเข้าบล็อกผิดตอนท้าย ไม่รู้ทุกคนดูออกหรือเปล่า คือรู้สึกว่ามันก็ไม่ได้ดี 100 เปอร์เซ็นต์
-ไม่ได้เพอร์เฟ็กต์ อาจจะไม่ได้ถูกใจทุกคน แต่แค่รู้สึกว่ามันก็ต่างจากวันแรกเยอะมากเลย พูดแล้วก็จะร้องไห้ ฉันก็รู้สึกดีใจที่ฉันดูดีขึ้นนะ แต่ก็นั่นแหละอาจจะไม่ได้ถูกใจทุกคน
-ก็อาจจะยังมีคนที่บอกว่าถ้าปรับตรงนี้ได้ก็อาจจะดีอะไรอย่างนี้ อย่างตอนที่ซ้อมเดบิวต์ใช่ไหม คือวันแรกที่ออดิชั่นเลยและวันสุดท้ายที่ซ้อมเดบิวต์ที่ต้องเต้นให้ครูดูต่อหน้าทีละคน
-ไม่ใช่ Mirai to wa? รวมนะ คือทีละคน เขาขอดูทีละคน ทุกคนก็รู้ใช่ไหมว่าพวกเราทุกคนมาจากแบบไหน ทุกคนพยายามกันหนักมาก ซ้อม Mirai to wa? หนักมาก
-ฝึกยืดขา ฝึกเตะขา ซ้อมอย่างนั้นหลายเดือน ตอนเดบิวต์มันก็อาจจะไม่ใช่ Mirai to wa? เวอร์ชั่นที่ดีที่สุดหรอก แต่ทุกคนตั้งใจมากๆ ที่บอกว่าเขาให้เต้นให้ดูทีละคนใช่ไหม
-ครูเขาก็จะนั่งดูหน้ากระจกเลย นี่ว่ารุ่นอื่นเนี่ยเขาไม่ดูขนาดนี้ แต่พอเป็นรุ่น 5 ที่พื้นฐานมันโคตรต่างกัน คนได้ก็ได้ไปเลย คนที่ไม่ได้ก็ไม่มีเลย คนที่เรียนมาบ้างก็มี
-รู้สึกว่าช่วงเดบิวต์หนักมาก ร้องไห้กันหนักมาก ทุกคนพยายามมากๆ ก็เลยรู้สึกว่าตอนนี้มันก็อาจจะยังไม่ได้ดีที่สุดแหละ แต่แค่รู้สึกว่ามาไกลจากตอนแรกมาก และไม่คิดว่าวันหนึ่งจะเต้นพอดูได้
-มีหลายครั้งที่รู้สึกว่าพยายามมากเลย แต่พอทำออกมามันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คาดหวังหรือคิดไว้ ทั้งที่ตอนซ้อมมันดีมาก แต่พอออกมาจริงมันไม่ได้ดีขนาดนั้น หรือไม่ได้เหมือนที่ตั้งใจหรือที่คิดไว้
-แต่โรดโชว์รอบนี้ตั้งใจมากๆ ก็เลยคิดว่าทุกอย่างมันใช้เวลาแหละ แต่แค่กว่ามันจะถึงจุดจุดนั้นมันเหนื่อยมาก จำได้เลยตอนนั้น Masaka no Confession ที่ MBK เหมือนกันนี่แหละ
-แล้ววันนั้นมีอาหลีด้วย บล็อกกิ้งนั้น Transition มันจะเปลี่ยนใกล้กันมากใช่ไหม แล้วมันชนกันกับอาหลีวันนั้น รู้สึกแย่มาก เพราะเรารู้สึกว่าเราซ้อมมาเยอะและดูมาดี
-พอมันชนกันวันนั้น แล้วชนกันหลายคน มันทำให้ฉันรู้สึกแย่ เราพยายามตั้งใจมากๆ แต่มันไม่ออกมาตามที่คาดหวัง มันก็มีนะลงเวทีไปแล้วคิดว่าเฮ้ยฉันเหมาะกับตรงนี้จริงๆ ไหมเนี่ย
-ฉันเหมาะที่จะอยู่ตรงนี้จริงๆ ไหมเนี่ย เพราะว่าตั้งใจมากๆ แล้ว แต่ไม่ได้ออกมาตามที่เราคาดหวังไว้ทุกครั้งเก็ตไหม มันก็มีหลายครั้งที่ท้อ เหมาะจริงไหมไม่รู้ ตัวเองอยู่ถูกที่หรือเปล่าอะไรอย่างนี้
-ทั้งที่เราก็ตั้งใจมาก และไม่อยากให้มันเกิดขึ้น เดี๋ยวนี้เขาก็เน้น Perf. มาตรฐานมันก็สูงขึ้น คุณไม่ได้พร้อมตอนนี้มันก็ยากที่คุณจะได้รับโอกาสอะไร คือการที่เราพยายามมากๆ
-แต่มันยังไม่ได้ตาม Standard หรือความคาดหวังของเขา มันก็ยากที่เราจะได้รับโอกาส มันไม่ใช่แค่พยายาม ก็ดีใจมากที่ทุกคนมาหากัน รู้สึกอยากมาเต้นให้ทุกคนดูมากกว่า
-อยากให้ทุกคนดูแล้วได้เอนจอย ได้รับความสุขกลับไป ได้เห็นว่าไอ้นี่มันเก่งขึ้นนะอะไรอย่างนี้ คือไม่อยากขึ้นไปแล้วกดดันตัวเอง แล้วพอตัวเองหน้าเครียด ปกติไม่ใช่คนที่ยิ้มบ่อย ก็เป็นคนหน้านิ่ง
-ถ้าตลกก็จะเป็นตลกหน้าตายเก็ตไหม ไม่ค่อยแสดง Face Express อะไรออกไปขนาดนั้น บางทียิ้มแปลกๆ ก็มี บางทีไม่ได้ยิ้ม แต่เป็นหน้าปกติ แต่ว่ามันดูเครียดก็มี
-เพราะว่าเป็นคนที่คิ้วชนกันง่ายมาก ไม่รู้ตัว ก็พยายามเอนจอยที่สุด ก็ไม่ได้แอคหน้าเลย พยายามปล่อยฟีลจอยตามเพลง สนุกไปกับเพลง เพราะอยากให้คนดูรู้สึกสนุก
-อยากพัฒนาจุดไหนเพิ่มเหรอ มันก็น่าจะเป็นความสนิทกับร่างกายมากขึ้นล่ะมั้ง แบบการแสดงออก มันไม่ใช่แค่เต้นได้ มันควรจะมีจริต มันควรจะมีอารมณ์ร่วม
-เล่นหน้าเล่นตาหรืออะไรมากกว่าเต้นน่ะ เต้นมันก็แดนเซอร์ใช่ไหม มันก็ยังไม่ไอดอลขนาดนั้นน่ะ งั้นเราก็อาจจะเหมาะเป็นแดนเซอร์เฉยๆ หรือเปล่า ถ้าเราแค่ขยับตามท่าที่ถูกอะไรอย่างนี้
▶️ Live Khaimook 20/09/2026 21:19
ที่มา
https://www.facebook.com/share/14p8vcTRDia/