คือ จะเรียกว่าญาติก็เถอะ แต่เราไม่เคยรู้จักเลย ได้ยินแต่ชื่อมาตลอดหน้าก็ไม่เคยเห็น แต่เพราะบาดเจ็บทำให้ต้องกายภาพบำบัด แล้วคนที่เข้าโรงพยาบาล พี่เราพาแม่ไปหาลุง แต่มันติดตรงที่ ลูกลุงขอตัวไปเข้าห้องน้ำแต่จริงๆไปซื้อน้ำมากินเอง ไม่คิดจะถามว่าเอาอะไรหรอเปล่า ซื้อแค่ของตัวเอง พี่เราบอกเราว่า คือไม่ได้อยากดื่มน้ำหรอก แต่ควรมีน้ำใจถามว่าจะเอาอะไรหรือเปล่า พี่เราแค่อยากได้น้ำใจแล้วพอตอนที่เราไปบ้าง ตอนที่เราจะลงมาอยู่ข้างล้างเพื่อรอแม่เพราะข้างบนคนมันเยอะ แม่เราจะลงมาซื้อขอ แม่เราถามพวกเขานะว่าจะกินอะไรหรือเปล่า อันนี้ข้ามไปกันไปเถอะ
คือตอนที่สามารถออกจากโรงพยาบาลได้แล้วยายเราอยากดูแลจึงให้แม่ไปเอาลุงมา คือยายเราก็แก่แล้ว แม่ก็ต้องทำงาน พอดูแลไปก็มีแต่ปัญหา ค่าใช้จ่ายทางบ้านเราออกแถบทุกอย่าง พอแม่เราจะขอเสื้อลุงเพื่อเอาไปทำอะไรของจีนนี้แหละ คือลูกสาวก็บอกว่าโอเคเดี๋ยวเอามาให้ แต่ดันไปโทรหาน้าของเราว่า แม่เราแช่งให้พ่อตาย คือตัวเองอยู่แถวเยาวราช ควรจะมีความเชื่อป่ะ แฟนก็มีสายเลือดจีน แล้วถ้าไม่ชอบทำไมไม่บอกแต่แรก จะไปคุยกับน้าทำไม ลุงเราอยู่บ้านแม่เราต้องทำงานไปดูแลไปด้วย เมียลุงไม่ค่อยจะมาเลยด้วย ลูกๆเองนานๆทีมา ไม่เคยซื้อของมาเยี่ยมลุงเลย มีแต่แม่เราอ่ะซื้อของให้ลุง คือเงินค่าผ้าอ้อมก็ส่งมา 400 บาท ค่ากินแม่เราออก
พอแม่เราโทรไปถามเรื่องค่าผ้าอ้อม ผู้หญิงมันบอกว่าขอถามแฟนก่อน เงินมันอ่ะจะถามแฟนทำไม
แม่เราบอกให้ส่งลูกชายมา แต่ลูกชายบอกว่า ต้องเรียน #มันเคยบอกว่าไม่เรียนแล้ว คือโคตร
อ่ะ แล้วพอมาอีกทีบอกว่าจะไปทำงาน คือ??
จนแม่เรายื่นคำขาด ว่าถาไม่มาจะเอาลุงไปส่ง มันก็รีบบอกว่ามาเลย
แล้วตอนโทรคุยโทรศัพท์ นั่งหัวเราะกันจนแม่เราทนไม่ไหว เอาลุงไปส่งให้ครอบครัวนั้นเลย คือครอบครัวเราเหนื่อย พ่อเราไม่คิดจะช่วยอะไรมาก เป็นแค่น้องเขยจะให้ช่วยอะไร
##อาหารของบ้านนั้นเราไม่เคยกินเลยสักครั้ง ลุงไม่เคยให้เงินเราเลย ของกินก็ไม่เคยซื้อให้ หน้าก็ยังไม่เคยเห็น ของขวัญวันเกิดเราก็ไม่เคยได้ วันเกิดเราก็ไม่เคยมา จะให้เราเห็นใจก็คงไม่ได้หรอก คือไม่ได้อยากได้อะไร คือเราแถบจะเหมือนคนที่ไม่รู้จักอะไรเลยด้วย คนแปลกหน้าดีๆนี้เอง ทุกคนคิดว่าเราทำถูกมั้ยที่ไม่ชอบบ้านนี้
ญาติเรามาอยู่บ้าน แต่คนนี้เราแทบจะไม่เคยเจอเลย
คือตอนที่สามารถออกจากโรงพยาบาลได้แล้วยายเราอยากดูแลจึงให้แม่ไปเอาลุงมา คือยายเราก็แก่แล้ว แม่ก็ต้องทำงาน พอดูแลไปก็มีแต่ปัญหา ค่าใช้จ่ายทางบ้านเราออกแถบทุกอย่าง พอแม่เราจะขอเสื้อลุงเพื่อเอาไปทำอะไรของจีนนี้แหละ คือลูกสาวก็บอกว่าโอเคเดี๋ยวเอามาให้ แต่ดันไปโทรหาน้าของเราว่า แม่เราแช่งให้พ่อตาย คือตัวเองอยู่แถวเยาวราช ควรจะมีความเชื่อป่ะ แฟนก็มีสายเลือดจีน แล้วถ้าไม่ชอบทำไมไม่บอกแต่แรก จะไปคุยกับน้าทำไม ลุงเราอยู่บ้านแม่เราต้องทำงานไปดูแลไปด้วย เมียลุงไม่ค่อยจะมาเลยด้วย ลูกๆเองนานๆทีมา ไม่เคยซื้อของมาเยี่ยมลุงเลย มีแต่แม่เราอ่ะซื้อของให้ลุง คือเงินค่าผ้าอ้อมก็ส่งมา 400 บาท ค่ากินแม่เราออก
พอแม่เราโทรไปถามเรื่องค่าผ้าอ้อม ผู้หญิงมันบอกว่าขอถามแฟนก่อน เงินมันอ่ะจะถามแฟนทำไม
แม่เราบอกให้ส่งลูกชายมา แต่ลูกชายบอกว่า ต้องเรียน #มันเคยบอกว่าไม่เรียนแล้ว คือโคตร
จนแม่เรายื่นคำขาด ว่าถาไม่มาจะเอาลุงไปส่ง มันก็รีบบอกว่ามาเลย
แล้วตอนโทรคุยโทรศัพท์ นั่งหัวเราะกันจนแม่เราทนไม่ไหว เอาลุงไปส่งให้ครอบครัวนั้นเลย คือครอบครัวเราเหนื่อย พ่อเราไม่คิดจะช่วยอะไรมาก เป็นแค่น้องเขยจะให้ช่วยอะไร
##อาหารของบ้านนั้นเราไม่เคยกินเลยสักครั้ง ลุงไม่เคยให้เงินเราเลย ของกินก็ไม่เคยซื้อให้ หน้าก็ยังไม่เคยเห็น ของขวัญวันเกิดเราก็ไม่เคยได้ วันเกิดเราก็ไม่เคยมา จะให้เราเห็นใจก็คงไม่ได้หรอก คือไม่ได้อยากได้อะไร คือเราแถบจะเหมือนคนที่ไม่รู้จักอะไรเลยด้วย คนแปลกหน้าดีๆนี้เอง ทุกคนคิดว่าเราทำถูกมั้ยที่ไม่ชอบบ้านนี้