เป็นโรคเกลียดเสียง ไวต่อเสียง เวลาได้ยินเสียงเบาหรือดังจะรู้สึกหงุดหงิดรำคาญมาก

ผมกลายเป็นคนสมาธิสั้นไปเลย เพราะจิตไปจดจ่ออยู่กับเสียงต่างๆ เช่นเสียงเด็กวิ่งเล่น รถวิ่งผ่าน เสียงนก เสียงทุกชนิด 
เวลาที่ได้ยินตอนทำงานหรือเรียน จิตจะหลุดไปอยู่กับเสียงพวกนี้ทำให้ไม่มีสมาธิทำอะไรเลย อยู่บ้านก็จะปิดประตูหน้าต่างหมดเพราะรำคาญ
จนตอนนี้รู้ตัวว่าตัวเองเริ่มเป็นซึมเศร้า
ผมเคยมีปมสมัยวัยเด็กถึงวัยรุ่น บ้านอยู่โซนที่วุ่นวาย ทำให้เจอเสียงดังในทุกๆวันจนเกิดการสะสมเก็บกด
ยิ่งเป็นเสียงเด็กร้อง เด็กวิ่งเล่นจะเกลียดมาก ใครจะว่าผมบ้าก็เหอะ แต่มันรำคาญจริงๆ 
ผมกำลังเป็นบ้าแล้วใช่ไหม ตอนนี้อาการหนักสุดคือสมาธิสั้น ลืมสิ่งต่างๆง่ายมาก ผมควรไปบำบัดจิตใจใช่ไหม