ผมมักถูกด่าว่าไม่มีครอบครัว เลยไม่เข้าใจคนอื่น

มันเกิดขึ้นบ่อยๆกับผมอ่ะนะ ถามว่าโตมาได้ยังไง ก็แม่จ้างใครก็ไม่รู้เลี้ยง ตอนนั้นเด็กมากผมก็จำไม่ได้ พอ11หรือ12ขวบนี่แหละ แม่ผมก็สร้างบ้านแล้วให้ผมอยู่คนเดียว แม่ก็ทำงานกรุงเทพ พ่อก็เลิกกับแม่ ญาติก็ไม่มี(หรือมีแต่ก็ไม่รู้เขาเป็นใคร) แล้วเพื่อนๆก็มักจะพูดประมาณว่า "คนไม่เคยมีครอบครัวจะเข้าใจอะไรวะ" บางทีก็"หาแฟนให้ได้ก่อนเหอะ ก่อนจะเข้าใจคนอื่นอ่ะ" แล้วคำพูดที่ผมเช็งกระบาลมากๆเลยนะคือ "เบื่อพ่อแม่ว่ะ มีพ่อแม่แบบนี้อย่ามีดีกว่า" ผมก็ยิ้มแต่ในใจก็นึกนะ"อยากให้ลองจังจะได้หายบ้า" แต่ก็ถูกอย่างที่เขาว่าแหละ ผมไม่เข้าใจจริงๆ เขาก็พูดถูก ผมไม่รู้ว่ากลับบ้านมาเจอคนที่บ้านมันเป็นยังไง ผมไม่รู้ว่ามีคนทำกับข้าวให้กินมันดีไหม ผมไม่รู้ว่าเวลาจบปริญญาแล้วถ่ายรูปกับพ่อแม่หรือครอบครัวมันรู้สึกยังไง ทุกวันนี้ผมก็ยังถามตัวเองนะว่า ถ้ามีครอบครัวเหมือนคนอื่น เขาจะทำงานบ้านแทนเราไหม เขาจะใช้อะไรเราบ้าง เขาจะชมหรือด่าอะไรเราบ้าง เขาจะดีใจไหมที่เราเรียนจบปริญญาและมีงานดีๆทำ ผมไม่เคยถูกสอนหรือคาดหวังว่าจะต้องเป็นยังไง ผมแค่คิดว่าทุกเรื่องที่ผมตัดสินใจมันจะต้องดีกับทุกคน แม้ผมจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบบ้างก็ไม่เป็นไรหรอก เรื่องแฟนนี่เลิกคิดไปเลย มุขส่วนมากในโชเชียลอ่ะผมไม่เก็ตนะ มีแต่มุขจีบกันแบบเลี่ยนๆอ่ะผมพอเข้าใจได้อยู่ ทั้งหมดนี่ผมไม่ได้มาดราม่าเอาเท่นะ ผมแค่อยากบอกเฉยๆว่าชีวิตคนเรามีหลายแบบ มันไม่มีใครเข้าใจใครได้หรอก และผมก็ไม่ได้ต้องการให้ใครมาเข้าใจด้วย เพราะความแตกต่างทำให้โลกเรามีอะไรไม่เหมือนกัน