พ่อแม่รังแกฉันมันเข้ากับครอบครัวฉันมั้ย

พ่อแม่ชอบมองว่าเราเป็นเด็กเสมอในฐานนะลูก  ไม่ว่าจะอายุเท่าไร   แต่การปิดโอกาศและสร้างความหวาดกลัวแทนคำว่าระวังพร้อมภาษาหยาบๆอยู่ทุกวันเสมือนการทักทายยามเช้าของพ่อแม่ที่มีต่อเราไปเสียแล้ว   เราเคยมีอดีดวัยเด็กผู้ชายทั่วไปการเวลาทำให้เราห่างจากทุกสิ่งจนตอนนี้เรามีครอบครัวมีลูก 2คน  6ขวบกับ2ขวบ
    ภาษาหยาบๆนิสัยห่ามๆที่พ่อแม่บอกว่าผมคิดมากไร้สาระปัญญาอ่อน  ทำเป็นห่วงลูก(พ่อแม่บอกว่าถ้าเรื่องมากก็เอาไปเลี้ยงเอง) มันทำให้ผมพูดต่อได้ยากมาก หลังจากคำพูดหยาบๆพร้อมเสียงดังๆปนอารมร้อนๆอย่างเฉียบพลัน(ในทุกครั้งที่เราถามหรือห่วงลูกตัวเอง) พ่อแม่ก็มักจะยกประเด็นร้อนนี้ไปพูดคุยกับคนที่เค้ารู้จักทั่วไป เติมแต่งให้ผมเสียหายแบบแปลกๆ  เช่น แกดูสิมันด้าฉันว่าเราเลี้ยงลูกมันไม่ดี ดูมันสิมากทำเป็นวิตกกลัวลูกมันจะสันดานเสียทั้งๆที่ตัวมันเองไม่ยักจะดูเอง !!    *นี่แหละคือผมเริ่มจะดูเสียหายทางคำพูดจากผู้เป็นพ่อแม่แล้วหรืออาจเสียหายแล้วจากผู้ไม่รู้  ทุกวันนี้ครอบครัวผมมีอาชีพค้าขาย  ขายเช้า-เย็น และขายดี มีคนรู้จักเรามากมายเพราะเราค้าขายมา 20 ปี  เงินที่ได้มาจุนเจือครอบครัวมาตลอดเพิ่มทรัพสินที่มีค่ามาตลอด(แต่พ่อแม่บอกกับทุกคนว่าเราไม่ทำอะไรและไม่เคยช่วยอะไรเค้าเลย)ผมไม่เลือกจะอธิบายและเถียงกลับหรือตามบอกทุกคนที่พ่อแม่ได้สร้างความเท็จไว้    แต่ใจผมความรู้สึกผมมันเริ่มหนาขึ้นกับสิ่งที่พ่อแม่ทำมาตลอด    เมื่อวานลูกๆของผมถูกพ่อแม่ยังคับไปบ้านสวน ซึ่งไร้การดูแลจากปู่ย่าอย่าแท้จริง  ปู่ย่านั่งเล่นไพ่กินเหล้า ยิ่งคุณย่าเมาทีไรเพี้ยนทุกที  ชอบพูดคนเดียวพูดไปด่าไป ถึงบ้านก็ตะโกนโวยวายเสียความเป็นย่าอย่าสุดซึ้ง        ** เด็กทั้ง2 ได้รับผลกระทบเสมือนการหล่อหลอมนิสัยดิบๆภาษาหยาบๆจากที่ได้ไปบ้านสวนอยู่บ่อยๆ    ถึงขั้นตกใจและไม่น่าเอ็นดูจากหูผู้อื่น (ไอ้ ) !!!(ไอ้สัส)!!! (ไอ้!!!) ()            ผมผู้เป็นพ่อเสียใจมากกับการไว้ใจในการดูแลของปู่ย่า  ซึ่งผมไว้ใจมานาน ในบ้านปู่ย่าพูดดีนอกบ้านปู่ย่าเปลี่ยนไป
นี่ยังไม่รวมเรื่องผมและแฟนนะครับ ไว้ผมจะมาถามแง่คิด  ว่าผมควรตัดใจยังไง   เพราะลูกทั้งสองทำให้ผมตัดใจได้ยากมาก