มีวิธีทำใจเพื่อไม่ให้นึกถึงเงินจำนวนหลายล้านที่ลงทุนทำธุรกิจแล้วมันเจ๊งไปยังไงกันคะ?

สามีได้นำเงินทั้งหมดที่เขาเก็บสะสมมาทั้งชีวิต
จำนวนเกือบสิบล้าน มาลงทุนทำธุรกิจ โดยมีเราคอยช่วยงาน ประสานงาน บางเรื่องสามีก็ให้เราเป็นคนตัดสินใจในการทำธุรกิจ

เป็นเวลาเกือบ4ปี ที่เราสู้ พยายามทำทุกอย่าง ทั้งทำตามตำรา ทำตามที่คนอื่นแนะนำ
เพราะคิดว่าสักวันมันจะประสบความสำเร็จขึ้นมาได้

..แต่แล้วเมื่อต้นปี 2562 เรา2คนต้องยอมรับความจริง ว่าเราไปต่อไม่ไหวจริงๆ

สามีเป็นคนคิดบวก และปลงได้กับเรื่องราวที่ผ่านมา หรือเขาอาจจะไม่อยากให้เราเครียดก็เป็นได้
เลยพยายามบอกเราว่าช่างมันเถอะ เงินทองของนอกกาย ไม่ตายเราก็หาใหม่ได้

แต่ตรงข้ามกับ จขกท.  ช่วงแรกๆที่ตั้งใจจะล้มเลิกในการทำธุรกิจ เรารู้สึกนอยด์มาก ทำใจไม่ได้
นั่งร้องไห้ ขอหย่ากับสามีตลอด แต่สามีก็ยังกอดเราไว้แน่น แล้วบอกว่าจะไม่มีวันทิ้งเราไปไหน เขาคิดว่าเรามีอาการแบบนี้ เพราะเราป่วยเป็นโรคซึมเศร้า

ส่วนตัวเราเองนั้น...คิดแต่ว่าเป็นเพราะตัวเราทำงานไม่เก่ง เป็นตัวซวยของสามี เลยทำให้ธุรกิจไปต่อไม่ได้
ทำให้สามีต้องหมดเงินไปหลายล้าน แถมยังเป็นหนี้อีก
เราอาการหนักจนสามีบอกว่าต้องพาไปพบจิตแพทย์ โดยที่ครอบครัว พ่อแม่ ไม่มีใครรู้เรื่องว่าเราจิตตกหนักมาก ถึงขั้นอยากตาย...

ทุกวันนี้อาการทางด้านร่างกายดีขึ้นบ้างแล้วคะ
ไม่รู้ว่าเกี่ยวกันรึเปล่า แต่เราเป็นโรคเกี่ยวกับฮอร์โมนทำงานผิดปกติ  แพทย์วินิจฉัย ได้รับการรักษาเรียบร้อยแล้ว

ตอนนี้ไม่ได้แสดงอาการร้องไห้ หรืออยากตาย
บ่อยๆเหมือนเมื่อก่อน แต่กลายเป็นคนที่ไม่มั่นใจในตัวเอง ไม่กล้าตัดสินใจ บางคืนยังนอนฝันร้าย ต้องตื่นมานั่งคนเดียวกลางดึก คิดทบทวนเกี่ยวกับเรื่องราวที่ผ่านมา

ครอบครัวของ จขกท.ไม่ใช่คนร่ำรวย เงินจำนวนนี้ก็ถือว่ามากที่สุดแล้ว สำหรับบ้านเรา
บางครั้งแม่ก็จะเผลอพูดขึ้นมาว่า นึกแล้วก็เสียดายเงินที่เรากับสามีทำธุรกิจไป มันก็ทำให้เรารู้สึกเสียใจ
แต่ไม่ได้โกรธที่แม่พูดแบบนั่นนะคะ
เพียงแต่รู้สึกว่า แทนที่เราจะได้นำเงินนั้นมาพาครอบครัวเราไปเที่ยว หรือทำอะไรที่เป็นประโยชน์มากกว่านี้..

ความจริง ลึกๆแล้วเราเองยังทำใจไม่ได้ที่ไม่ได้ใช้ชีวิตเหมือนเมื่อก่อน ที่อยากได้อะไรก็ซื้อได้เลยทันที
อยากไปเที่ยวไหน ไปทานอะไร ก็ทำได้เลย ไม่ต้องกังวลเรื่องเงินมากเท่าตอนนี้
ยิ่งตอนนี้มีปัญหา covid19 เข้ามา สามีก็ไม่ได้ไปทำงาน  ก็ทำให้อาการเครียดมันกลับมาอีกแล้วคะ
ตอนกลางคืนจะนอนไม่ค่อยหลับเลย..
บางครั้งกว่าจะหลับก็เช้าเลยคะ

พวกพี่ๆหรือเพื่อนๆที่เคยเจอเหตุการณ์คล้ายๆกันแบบนี้ มีวิธีทำใจ หรือทำยังไงให้ผ่านเรื่องแบบนี้ไปได้กันคะ?