ไม่รู้ว่าตัวเองตัวตนเป็นยังไง

คือขอเล่าก่อนค่ะว่าเราอาศัยอยู่กับพ่อแม่ กันสามคนก่อนเด็กคนนี้จะเข้ามา เหตุจำเป็นที่เด็กคนนี้ต้องมาอยู่กับบ้านเราเพราะว่าพ่อกับแม่เด็ก(ที่เป็น พี่สาวต่างแม่ของเรา) ​แยกทางกันค่ะ แล้วพ่อและแม่เด็กก็ไม่

สวัสดีดีค่ะ คือเราเครียดค่ะ ทั้งเรียนหนัก ท้อมากๆค่ะแล้วเราก็มีปัญหากับนิสัยตัวเองค่ะ เป็นคนขี้อิจฉาไม่อยากให้คนอื่นได้ดีกว่าเรา บางทีคิดลบมากๆค่ะ เราพยายามคิดบวก นั่งสมาธิทุกๆเช้า แต่มันไม่สงบเลยค่ะ&

ปกติ เราก็เป็นคนที่ค่อนข้างจะร่าเริง แจ่มใส เข้ากับคนง่าย แต่พอมาหลังๆ ช่วงนี้ เรา ขี้หงุดหงิดมากๆ ขี้รำคาญ เบื่อง่าย ไม่อยากพูดกับใครเลย อันไหนที่เคยชอบทำก็ไม่อยากจะทำ มันรู้สึกหงุดหงิดไปหมดเลย เราพย

อยากแก้นิสัยเสียของตัวเอง ที่ชอบรำคาญคนที่ถามเยอะ รำคาญคนขี้สงสัยค่ะ จะรู้สึกรำคาญคนที่ถามมาก แล้วบางทีเผลอพูดไม่ดีใส่คนที่ถาม เลยรู้สึกแย่ อยากแก้นิสัยตัวเอง ควรแก้ยังไงดีคะ?

คือญาติเราป่วยเข้าโรงบาลนอนห้องรวม เราต้องไปเฝ้าเป็นอาทิตย์เลยค่ะ การนอนหลับของเราก็แย่อยู่แล้วเพราะนอนไม่สะดวกสบาย เตียงอื่นๆบางทีเค้าก็ลุกเข้าห้องน้ำกันทำให้เราไม่นอนดี แต่เตียงข้างๆดันกรนเสียงดังตล

เราหวงแฟนถึงขั้นไม่ให้แฟนยุ่งกับผู้หญิงอื่นเลยค่ะแม้แต่เพื่อน ก่อนที่เราจะเป็นแบบนี้ แฟนเราไปเที่ยวกับเพื่อนผู้ชายค่ะ แล้วเพื่อนของเพื่อนแฟนก็พึ่งเจอแฟนครั้งแรก เขาก็แอบถ่ายรูปแฟนเราบ้างละ บอกว่าน่ารั

สวัสดีครับ ผมชื่อ f.(อักษรหน้าชื่อ) ผมเป็นคนที่คิดมาก. ชอบเก็บเรื่องเล็กๆน้อยๆมาคิด ขี้น้อยใจ ชอบเก็บตัวในห้องมืดๆ นอนดึก นอนเยอะ ไม่หิวอะไรสักอย่าง และที่สำคัญผมชอบพูดคนเดียวมาตลอด3-4ปีได้ครับ คิดเป็

แต่ก่อนเราเป็นคนที่พูดจาก็หยาบตามปกติเวลาคุยกับเพื่อน ร่าเริง พอเราโตขึ้นอารมณ์ขี้ด่าเพื่อนมาก แฟนเราก็ชอบด่าพอเขาน้อยใจก็ไม่ยอมง้อ ทั้งที่รู้ว่าผิด บางครั้งกลับบ้านมาจะร้องให้หรือก่อนนอนเพราะจะน้อยใจ

คือแม่มักจะพูดว่าลูกไม่ได้เรื่อง ไม่น่าเกิดมาให้เป็นแบบนี้ นรกส่งมาเกิดบ้าง กูน่าเอาขี้เถ้ายัดจมูกตั้แต่เกิดใหม่ๆบ้าง คำพูดเหล่านี้เราได้ยินจนใจเราชินชาไปหมดแล้ว พอกลับมานั่งคืดคนเดียวก็เจ็บมากๆ หนูไม