ผม ตรรกะ ป่วยหรือไม่ ? เรื่องช่วยเหลือคน

เมื่อก่อน ผมเป็นคนชอบช่วยเหลือคนไม่ว่าจะพาคนแก่ข้ามถนน หรือ เวลาโดนรถชน ผมจะวิ่งไปช่วย คนเหล่านี้ได้แบบไม่ลังเลเลย โดยไม่คิดอะไร
พอมีอยู่มาครั้งนึง ผมเคยช่วยเหลือคนอื่นในรูปแบบนี้ แต่ สายตา กับเสียงกระซิบคนมอง รอบข้าง กลับ มองด้วยความรังเกียจ และผมดันไปได้ยินคำพูดแบบประมาณว่า คิดว่าเท่หรอ? ทำดีสร้างภาพ?
ซึ่งสิ่งนี้ทำให้เป็นแผลในใจผลลึกๆมาตลอดจนปัจจุบัน ผมเห็นคนกำลังจะตายต่อหน้าหรือกำลังตกทุกข์ลำบาก หรือประสบอุบัติเหตุต่างๆ ผมมักจะฝืนทำเป็นไม่ช่วย และทำหูทวนลม แต่ลึกๆใจอยากช่วย แต่กลัวว่าจะมีกลุ่มคนกล่าวหาอะไรแบบนั้นอีก  
ในบางครั้งผมไม่ช่วยเพราะสาเหตุดังกล่าว ก็จะมีบางกลุ่มคนก็จะบอกว่าทำไมไม่ช่วย ลูกผู้ชายรึปล่าว ? เห็นแก่ตัวจัง
สรุป สังคมต้องการคนรูปแบบไหน ผมไม่เข้าใจ หรือ ผมเป็นคนตรรกะป่วย ผมรู้สึกสับสนมากๆแล้วทุกวันนี้