สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้เรามืดแปดด้านและเคว้งคว้างมาก ไม่รู้จะหันไประบายหรือปรึกษาใคร เลยขอใช้พื้นที่ตรงนี้บอกเล่าและขอคำแนะนำ หรือกำลังใจจากคนที่เคยผ่านเรื่องราวแบบนี้ทีค่ะ
เรากับแฟนคบและอยู่ด้วยกันมานานถึง 15 ปี เราเป็นสาวประเภท2 แฟนเป็นผู้ชายผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะมาก แต่เมื่อไม่กี่วันก่อน แฟนเรามีอาการป่วยทางจิตเวช หูแว่ว ได้ยินเสียงจะมีคนมาทำร้าย มีคนนินทา เราต้องแบกความช็อกและพาเขาไปส่งโรงพยาบาลเพื่อตรวจและรับยามาทาน
ตอนนี้เขาเพิ่งเริ่มทานยาได้ไม่กี่มื้อ แต่สิ่งที่ตามมามันกรีดลึกหัวใจเราจนแทบสลายเลยค่ะ ตอนนี้ภายนอกเขาดูคุยรู้เรื่อง ตอบตรงคำถาม ดูมีสติครบถ้วน แต่เขากลับพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ และเฉยชามากว่า "อยากเลิก" บอกว่าสับสน และคิดกับเราแค่พี่น้อง แถมตอนนี้เวลาเราอยู่ใกล้ ๆ เขาก็จะเดินหนี หน้าก็ไม่ยอมมอง สบตากันก็ไม่ทำเลยค่ะ
เราสับสนและดิ่งมาก... 15 ปีที่ผ่านมาเรารู้ดีว่าเรารักกันมากแค่ไหน แต่พอมาเจอเขาในเวอร์ชันที่เฉยชา ทำท่าเหมือนรังเกียจ และบอกเล่าเรื่องราวบิดเบี้ยวด้วยท่าทางที่ดูคุยรู้เรื่องแบบนี้ มันทำให้เราเริ่มตั้งคำถามซ้ำ ๆ ทั้งน้ำตาว่า ตกลงที่ผ่านมาเขารักเราไหม? แล้วทำไมตอนนี้เขาคุยรู้เรื่องทุกอย่างแต่ใจร้ายกับเราได้ขนาดนี้ หรือเขาตั้งใจจะทิ้งเราจริง ๆ
ตอนนี้เราทรมานจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ ฝืนกินน้ำหวานประทังชีวิตไปร้องไห้ไป ยิ่งพยายามเดินตาม ยิ่งอยากอยู่ใกล้เพราะใจหาย เขาก็ยิ่งเดินหนี วันที่ 3 นี้ ครอบครัวของเขาจะมารับเขากลับไปรักษาตัวที่บ้านต่างจังหวัดแล้ว เราไม่รู้เลยว่าเขาจะหายไหม แล้วถ้าหายเขาจะกลับมาหาเราอีกไหม หรือนี่จะเป็นการจากกันตลอดไป
มีใครเคยมีประสบการณ์ดูแลคนรักที่ป่วยอาการแบบนี้ไหมคะ?
ช่วงที่เขาเพิ่งได้ยาแล้วดู "นิ่งแต่เฉยชา" คุยรู้เรื่องแต่บอกอยากเลิก ท่าทางแบบนี้คืออาการของโรคหรือความรู้สึกจริง ๆ ของเขาคะ?
คนที่ป่วยแบบนี้ สมองเขาจะนึกถึงแต่ส่วนที่ไม่ดีของเราจริง ๆ หรอคะ? ความทรงจำดี ๆ 15 ปีมันจะหายไปเลยไหม?
แล้วเราต้องใช้เวลานานไหมคะกว่าจะผ่านความเสื่อมสลายและความกลัวในใจตรงนี้ไปได้
ตอนนี้หันไปทางไหนก็ไม่มีใครเลยค่ะ โดดเดี่ยวและเคว้งมาก รบกวนขอคำแนะนำหรือกำลังใจให้ผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังใจพังปางตายคนนี้ทีนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
คบกันมา 15 ปี วันนี้แฟนป่วยจิตเวช
เรากับแฟนคบและอยู่ด้วยกันมานานถึง 15 ปี เราเป็นสาวประเภท2 แฟนเป็นผู้ชายผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะมาก แต่เมื่อไม่กี่วันก่อน แฟนเรามีอาการป่วยทางจิตเวช หูแว่ว ได้ยินเสียงจะมีคนมาทำร้าย มีคนนินทา เราต้องแบกความช็อกและพาเขาไปส่งโรงพยาบาลเพื่อตรวจและรับยามาทาน
ตอนนี้เขาเพิ่งเริ่มทานยาได้ไม่กี่มื้อ แต่สิ่งที่ตามมามันกรีดลึกหัวใจเราจนแทบสลายเลยค่ะ ตอนนี้ภายนอกเขาดูคุยรู้เรื่อง ตอบตรงคำถาม ดูมีสติครบถ้วน แต่เขากลับพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ และเฉยชามากว่า "อยากเลิก" บอกว่าสับสน และคิดกับเราแค่พี่น้อง แถมตอนนี้เวลาเราอยู่ใกล้ ๆ เขาก็จะเดินหนี หน้าก็ไม่ยอมมอง สบตากันก็ไม่ทำเลยค่ะ
เราสับสนและดิ่งมาก... 15 ปีที่ผ่านมาเรารู้ดีว่าเรารักกันมากแค่ไหน แต่พอมาเจอเขาในเวอร์ชันที่เฉยชา ทำท่าเหมือนรังเกียจ และบอกเล่าเรื่องราวบิดเบี้ยวด้วยท่าทางที่ดูคุยรู้เรื่องแบบนี้ มันทำให้เราเริ่มตั้งคำถามซ้ำ ๆ ทั้งน้ำตาว่า ตกลงที่ผ่านมาเขารักเราไหม? แล้วทำไมตอนนี้เขาคุยรู้เรื่องทุกอย่างแต่ใจร้ายกับเราได้ขนาดนี้ หรือเขาตั้งใจจะทิ้งเราจริง ๆ
ตอนนี้เราทรมานจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ ฝืนกินน้ำหวานประทังชีวิตไปร้องไห้ไป ยิ่งพยายามเดินตาม ยิ่งอยากอยู่ใกล้เพราะใจหาย เขาก็ยิ่งเดินหนี วันที่ 3 นี้ ครอบครัวของเขาจะมารับเขากลับไปรักษาตัวที่บ้านต่างจังหวัดแล้ว เราไม่รู้เลยว่าเขาจะหายไหม แล้วถ้าหายเขาจะกลับมาหาเราอีกไหม หรือนี่จะเป็นการจากกันตลอดไป
มีใครเคยมีประสบการณ์ดูแลคนรักที่ป่วยอาการแบบนี้ไหมคะ?
ช่วงที่เขาเพิ่งได้ยาแล้วดู "นิ่งแต่เฉยชา" คุยรู้เรื่องแต่บอกอยากเลิก ท่าทางแบบนี้คืออาการของโรคหรือความรู้สึกจริง ๆ ของเขาคะ?
คนที่ป่วยแบบนี้ สมองเขาจะนึกถึงแต่ส่วนที่ไม่ดีของเราจริง ๆ หรอคะ? ความทรงจำดี ๆ 15 ปีมันจะหายไปเลยไหม?
แล้วเราต้องใช้เวลานานไหมคะกว่าจะผ่านความเสื่อมสลายและความกลัวในใจตรงนี้ไปได้
ตอนนี้หันไปทางไหนก็ไม่มีใครเลยค่ะ โดดเดี่ยวและเคว้งมาก รบกวนขอคำแนะนำหรือกำลังใจให้ผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังใจพังปางตายคนนี้ทีนะคะ ขอบคุณมากค่ะ