เห็นรูปก่อนจึงจะเห็นลักษณะของรูป

สติที่เห็นสมาธิอากาสาฌานดับ และตัวสติที่เป็นอากาสาฌานก็ดับด้วย จะเห็นผล ผลที่เป็นความรู้สึกว่าง โล่ง เบา สงบ สุข และมีสติอีกตัวที่แยกตัวออกมาจากผลนั้น ก็จะเป็นเพียงการเห็นว่า สุข สงบ ว่าง โล่ง เบานั้น

****โอวาทธรรม หลวงพ่อ พุธ ฐานิโย ****** สมถะหรือวิปัสสนาต่างก็เป็นวิธีการปฏิบัติ เพื่อจุดหมายเดียวกัน อีกปัญหาหนึ่งมีท่านกล่าวไว้ว่า ให้ฝึกหัดทำสมาธิให้มันได้เสียก่อน แล้

สงสัยและอยากถามผู้รู้ในด้านการปฏิบัติธรรมการภาวนาว่าเวลานั่งสมาธิเดจงกรมต้องจงใจเพ่งอย่างเคร่งเครียดด้วยความอยากสงบไหมครับคือเร่งอยากให้สงบหรือแค่รู้ตัวแบบสบายให้จิตอยู่กับอารมณ์กรรมฐานเผลอไปคิดให้รู้

ฉนั้น อานาปานสติกรรมฐาน16ขั้นตอน คือ สมถะ และวิปัสสนากรรมฐาน และเป็นสติปัฏฐาน4 ซึ่งอาศัยฌานที่มีสติแจ่มใส มาเจริญ อานาปานสติกรรมฐานและ สติปัฏฐาน4 สัมมาฌานคือสัมมาสมาธิ+สัมมาสติ สมาธิคือจิตที่นิ่ง สติต

จะเลือกแบบไหน เลือกได้ด้วยตัวเอง ในผู้ไม่ปฏิบัติ ทุกข์ย่อมเกิดขึ้นได้ทุกเวลาเพราะไม่มีสติปัฏฐานตั้งรับ ผู้ปฏิบัติ จึงควรให้มีสติปัฏฐาน ไว้รับมือ ก่อนที่ทุกข์จะเกิด หลักการง่ายๆ ทำไมต้องปฏิบัติธรรม

1.มีวสีในฌานจึงจำฌาน(สัญญา)มาภาวนาได้ ไม่มีวสีก็จบ ไม่ต้องคุยต่อว่าไม่ต้องใข้ฌาน 2.วสีคือเข้าออกได้ไวคล่องแคล่ว และย้ายฌาน (ขณิก)ไปรับรู้อารมณ์ทางขันธ์5ต่างๆได้ 3.ฌานที่เคลื่อนย้ายไปตาม2 ก็ดับตามอารมณ

เห็นสติเกิดพร้อมจิต สติดับพร้อมจิตเมื่อไร นี้คือ วิปัสนาภูมิ

การดับ หมายถึง ขันธ์5ดับ จิตที่รู้ หรือตัวรู้ดับ แต่ละขณะที่ดับไปทั้งคู่ จิตใหม่ตัวรู้ใหม่ จะมีกำลังหนักแน่นขึ้น มั่นคงขึ้น เป็นดั่งการลอกคราบ ขัดชำระ สิ่งห่อหุ้มจิต ไปทีละขณะ