๐๐๐ นางงามต่างผกา กุมอยู่ เยี่ยงไร ๐๐๐

@ ดุจดาวประดับหล้า นคราประภางาม                             

0 หอมโกสุมกล่อมยาม .. เมื่อวามวับ ดวงวันทอลออระยับขึ้นรับช่วง ลมเช้าชื่นเฉื่อยโชย .. ก็โดยรวง ช่อมาลย์ปวงรับเช้าด้วยเคล้าคลอ 0 เสพความหอมรื่นล้ำ-แห่งธรรมชาติ บำบวงภาษกอปรกรอง .. พร่ำพร้องขอ หมายโสตเทพ

0 ตะวันจวนพลบ .. ที่จบยาก คือซ่อนยิ้มมุมปากเหมือนฝากฝัง แทรกเป็นเหตุส่งเสริมจนเริ่มประดัง ภาพสุมใส่ในภวังค์ .. เกินตั้งตัว 0 เย็นแล้วอีกเย็นย่ำ .. สูรย์จำพราก ภาพอีกฟากฝั่งฟ้าแทรกฝ่าสลัว ซ้อนทับภาพจัน

โคลง "รักปทุมกถา"แปลงจากความเรียง “รักปทุมกถา” โดยจิวตุงฮี นักปราชญ์สมัยราชวงศ์ซ้อง ๏ บุปผานาเนกล้วน ลาวัณย์บนบกน้ำอารัญ ร่วมร้อยเอียนเหม็งรักเ

ช่วงที่ 1: การเริ่มต้นของเช้าวันใหม่ (บทที่ 1-9: บรรยากาศความสุขและความหวัง) อรุณเบิกฟ้ากระจ่างสว่างหล้า มวลพฤกษาผลิบานตระการสมัย รับอรุณวันใหม่ด้วยหัวใจ ที่สดใสเบิกบานรับวันดี คือวันเด็กแห่งชาติที่

พวงมาลัย ใส่คล้อง อ้อมทรวงแขน ร้อยเรียงแทน ความนัย หทัยหล้า ดอกพุดซ้อน ซ่อนกลีบ ปีปผกา น้องนางข้า เฝ้าพับกลีบ จีบใส่แกน กรรณิการ์ กลั่นร้อย ค่อยๆพับ ประดิษฐ์รับ โคนจังหวะ สละแสน หมุนพล้อย ละมุ

เห็นว่าผู้จัดละคร LGTV คนนี้ตั้งความหวังเอาไว้มากเลยนะคะ เพราะทั้งพระ-นางก็เป็นระดับแม่เหล็กขนาดนี้ ว่ากันว่าเจ๊ไก่อยากทำ "ฟ้าจรดทราย" มาก แต่ซื้ออลิขสิทธิ์ไม่ทัน และช่องเจ็ดก็ไม่ยอมปล่อย

นิยายเรื่องนี้  ขอสงวนสิทธิ์ในการนำไปเผยแพร่ทุกช่องทาง   ห้าม กระทำการใด ๆ ก่อนได้รับอนุญาต  ขอขอบพระคุณ คำผกา ตอนที่1. กำพร้า        แกรก...แกรก...ล้อเกว

พิบูลย์บุปผาไพรพฤกษ์ประดับพื้น ระบายชื้นชโลมช่อ ณ ขอบฟ้า คือกล้วยไม้ไท้แท้แผ่พรรณา สืบศรัทธาแผ่นดินถิ่นสยาม เอื้องคำทอง ผ่องผิวดั่งทิพย์แสง สุกแสดงดั่งสุริยาฉายประกายงาม ช่อนวลผ่องต้องลมระดมตาม คือเร

O รูปเอย .. รูปแพงเจ้า ค่ำจดเช้าแต่ละห้อยเฝ้าคอยเห็น ในดวงจิตเหงาเงียบก็เพียบเพ็ญ ความเอื้อเอ็นดูล้ำ .. คอยค้ำคา O เคยหรือใจ-หยุดคิด-แม้นิดหนึ่ง หยุดซาบซึ้งความวอน .. ออดอ้อนหา ทุกหลับฝัน .. คำนึงก็ตร