๐๐๐ นางงามต่างผกา กุมอยู่ เยี่ยงไร ๐๐๐

@ ดุจดาวประดับหล้า นคราประภางาม                             

0 หอมโกสุมกล่อมยาม .. เมื่อวามวับ ดวงวันทอลออระยับขึ้นรับช่วง ลมเช้าชื่นเฉื่อยโชย .. ก็โดยรวง ช่อมาลย์ปวงรับเช้าด้วยเคล้าคลอ 0 เสพความหอมรื่นล้ำ-แห่งธรรมชาติ บำบวงภาษกอปรกรอง .. พร่ำพร้องขอ หมายโสตเทพ

0 ดู-น้ำฟ้าหล่นเส้นไม่เว้นช่วง ฤาจะร่วมหล่นร่วงบำบวงสวรรค์ ? คีตะพจน์ก็ครวญคร่ำความ-รำพัน ประโลมขวัญสรร-วจีกล่อม-ชี้นำ 0 รูปเนตรลอบเหลือบชม้ายคลับคล้ายว่า ร่วมตีตราตรึงตรวนรับครวญคร่ำ แฝงลมฝนโหมระลอกเ

โคลง "รักปทุมกถา"แปลงจากความเรียง “รักปทุมกถา” โดยจิวตุงฮี นักปราชญ์สมัยราชวงศ์ซ้อง ๏ บุปผานาเนกล้วน ลาวัณย์บนบกน้ำอารัญ ร่วมร้อยเอียนเหม็งรักเ

พวงมาลัย ใส่คล้อง อ้อมทรวงแขน ร้อยเรียงแทน ความนัย หทัยหล้า ดอกพุดซ้อน ซ่อนกลีบ ปีปผกา น้องนางข้า เฝ้าพับกลีบ จีบใส่แกน กรรณิการ์ กลั่นร้อย ค่อยๆพับ ประดิษฐ์รับ โคนจังหวะ สละแสน หมุนพล้อย ละมุ

-1- O บายศรีคำสู่แก้ว - - - กานดา แทนหมื่นหอมมาลา - - - มอบไว้ พร่ำพร้องผ่านพรรณา - - - แนบโสต แม่แม่ เพื่อติดตรึงทรวงให้ - - - ห่วงละห้อยคอยเห็น ฯ O เสียงเอ่ยเสียงโอดอื้น - - - อาลัย ครวญคร่ำบอกความ

0 แว่วยินไหม .. รำพันดวงขวัญเอ๋ย ฝากให้ .. ลมรำเพยรำพึงผ่าน ว่า .. ค่ำนี้แสงดาวคงร้าวราน จาก .. ความหวานโชนช่วงในดวงตา 0 จันทร์เอย .. เลื่อนขึ้นฟ้า .. ช้าช้าก่อน ให้ความวอนเว้าปวง, แรงห่วงหา ได้ทอดเสี

O ดูเลือดฝาดปาดแต้ม .. ทั้งแก้มหน้า เหมือนรอให้สายตาลองฝ่า .. หัก ดูเถิด .. แววตาพร้อมละม่อมพักตร์ เหมือนล้อมกักให้ละห้อย .. แต่คอยรอ O ปั่นป่วนด้วยลมตื่น .. โลมพื้นผิว- น้ำ, เมื่อริ้วเลือดซ่านด้วยหวา

ค่ำคืนนี้ฟ้าพราวด้วยแสงดาว ระยิบวาวดั่งเพชรเปี่ยมความหมาย เสียงเพลงแผ่วหวานซึ้งมิห่างคลาย ชวนใจกายร่วมลีลาศใต้เงาจันทร์ มือประสานแนบชิดสนิทใกล้ สายตาไหวพริบพราววาวความฝัน ก้าวเท้าเบาเคลื่อนคล้อยร้อยร

0 ตะวันจวนพลบ .. ที่จบยาก คือซ่อนยิ้มมุมปากเหมือนฝากฝัง แทรกเป็นเหตุส่งเสริมจนเริ่มประดัง ภาพสุมใส่ในภวังค์ .. เกินตั้งตัว 0 เย็นแล้วอีกเย็นย่ำ .. สูรย์จำพราก ภาพอีกฟากฝั่งฟ้าแทรกฝ่าสลัว ซ้อนทับภาพจัน