0 คีตะพจน์กลางหยดฝน .. 0

0 ดู-น้ำฟ้าหล่นเส้นไม่เว้นช่วง
ฤาจะร่วมหล่นร่วงบำบวงสวรรค์ ?
คีตะพจน์ก็ครวญคร่ำความ-รำพัน
ประโลมขวัญสรร-วจีกล่อม-ชี้นำ
0 รูปเนตรลอบเหลือบชม้ายคลับคล้ายว่า
ร่วมตีตราตรึงตรวนรับครวญคร่ำ
แฝงลมฝนโหมระลอกเหมือนตอกย้ำ
ให้จองจำผ่านจริต .. อย่าคิดจะคลาย
0 เถิด-รู้ไว้ .. ว่าคะนึงในหนึ่งอก
เฝ้าเวียนวก .. คล้องพันธะเกินผละ-สลาย
ที่-ที่ผูกรัดไว้คือใจชาย
จากชม้ายแล้วพริ้มซ่อนยิ้มกระนั้น .. !
0 ต้นเหตุคงไม่คิดรับผิดชอบ
จำต้องสอบสวนไป .. ว่าไหวสั่น
ส่งข้ามเขตเคลือบนัยน์ .. ถึงใครกัน ?
ที่นัยกลั่น, แม้จะเกลื่อน .. ยากเลือนแล้ว
0 ภาระต้องต่อเนื่องไปเบื้องหน้า
หยาดน้ำตาฟ้าพรมกลางลมแผ่ว
คีตะพาทย์โสตสดับเนตรวับแวว
พักตร์ผ่องแผ้ว, ปฏิพัทธ์ .. ฤา-ทัดทาน
0 หลังสบซ้ำซ้ำแล้ว .. ที่แล้วยาก
ย่อมต้องจากจินตภพเข้าจบผสาน
ภาพมุมปากซ่อนยิ้มเนตรพริ้มก็ปาน
จะทะยานข้ามข่มฝนลมฉะนี้
0 พร้อม-ฝุ่นฝนหล่นร่วงจากสรวงหยาด
ลดามาศก็ฟายฟุ้งหอมปรุงวิถี
อุปาทาน, ภพ, ชาติ, วิภาษวิธี
ประเมินความประมวลชี้ให้คลี่ปม !
0 หยาดน้ำตาฟ้าบนยังหล่นร่วง
โลกต่ำปวง-หอมสุมาลย์ .. เบ่งบานผสม
คีตะรสราวลอดเลื่อนผูกเงื่อนปม
พานภิรมย์ก็สอดสลับเข้ารับรอง
0 กลางมืดมัวหม่นคล้ำแห่งธรรมชาติ
หยดน้ำหยาด, เนตรชม้อยดั่งพลอยละล่อง
นัยนาค่อยกระเพื่อมเร้าเอื้อมประคอง
กลางพร่ำพร้องซึ้งหวาน .. คีตาญชลี
0 อีกค่ำคืนดาวเดือน เมื่อเลือนลับ
คีตะศัพทะกระชั้นนันทิวิถี
จินตภพชักนำสู่กรรมวิธี
ทั้งราตรี .. ต้องผ่านสู่ถึงผู้ใด ?
.
.
จินตภาพถักบ่วงเหนี่ยวห้วงฤดี
ให้ค่ำนี้-ต้องสื่อสู่ .. ถึงผู้เดียว !
.
.
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=04-2026&date=04&group=238&gblog=8