เหนื่อยกับชีวิต

เหนื่อย เบื่อ อยากระบายกับใครสักคน กะจะไม่อ่อนแอแต่ก้อทำไมได้ เมื่อไรชีวิตเราสามคนแม่ลูกจะผ่านมันไปสักที จะอ่อนแอร้องไห้ให้ลูกเห็นก้อไม่ได้ คำว่า"ครอบครัว"เมื่อไรมันจะมีความสุข มันเป็นเพราะเ

เคยเป็นไหมคะ รู้สึกเหนื่อยกับอะไรบ้างอย่างจนคิดว่า จะก้าวไปต่อหรือพอแค่นี้ เหนื่อยจนน้ำตามันจะไหล แต่ก็ร้องไห้ไม่ออก

มีอยู่ว่าผมไม่เคยระบายความในใจให้ใครฟังเลยถ้าอยู่ๆน้ำตาผมก็ไหลไม่อยากพูดให้ใครฟังเจอหน้าคนอื่นมีแต่ยิ้มแย้มให้พูดคุยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทําเหมือนว่าเรามีความสุขแต่จริงๆแล้วผมไม่มีความสุขเลยผมเป็นคน

อะไรนิดหน่อยก็ร้อง แม้ไม่ได้กระทบจิตใจก็น้ำตาไหล บางทีนั้งเฉยๆก็รู้สึกเหนื่อยเศร้า อยากร้องไห้  กลายเป็นคนที่คนอื่นมองว่าอ่อนแอ บางครั้งเราไม่ได้อยากร้องไห้ แต่น้ำตามันมาเอง  เราควรแก้หรือต้

อยากระบายความไม่เอาไหนของตัวเอง รู้สึกว่าถ้าไม่ทำตัวแบบทุกวันนี้ ชีวิตคงก้าวหน้ามากกว่านี้ แก้นิสัยผัดวันประกันพรุ่งของตัวเองไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่มีความตั้งใจมากพอ ไม่มีแรงใจขับเคลื่อนไปในทางที่ดี ตั้งแต

่เรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อประมาน15ปีที่แล้ว สมัยเรียนมัธยม เรารักผู้ชายคนนึง ซึ่งเราไม่รู้นะ ว่ามันคือความรักรึเปล่า แต่สมัยมัธยม ทุกคนต้องเคยมีแฟน ใช่มั้ย เราก็เคยมี แต่ ผู้ชายคนที่เรารัก ความ รู้ สึก