เคยเหนื่อยกับชีวิต แบบท้อ นั่งคิดแล้วก็น้ำตาไหลไหมคะ

ใครเคยเป็นแบบเราบ้างไหม เราเครียดมาก งานเยอะ ทำงานไม่ทัน แล้วอยู่ดีๆก็รู้สึกท้อแท้ เหนื่อย และน้ำตาก็ไหลออกมาเอง อยากได้ข้อคิดดีๆที่ทำให้เราสู้มากกว่านี้ #เหนื่อยเหลือเกิน

เคยเป็นไหมคะ รู้สึกเหนื่อยกับอะไรบ้างอย่างจนคิดว่า จะก้าวไปต่อหรือพอแค่นี้ เหนื่อยจนน้ำตามันจะไหล แต่ก็ร้องไห้ไม่ออก

รู้สึกเหนื่อยและท้อมากจนน้ำตาไหลออกมาเอง จะหลุดพ้นจากตรงนี้ยังไงดีครับ ตอนนี้เข้าใจความรู้สึกคำว่าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วว่ามันเป็นยังไง

เคยเป็นกันไหมเพื่อนๆอยู่ดีดีก็นึกถึงทุกๆเรื่อง เลยเกิดความท้อ ความเหนื่อยใจ น้ำตาก็ไหลออกมาจนไม่อยากจะทำอะไรเลย เราอยากเรียนให้จบไว้ๆเพื่อแม่แต่ว่าความท้อมันเกิดขึ้นมา มันเหนื่อยใจยังไงก็ไม่รู้หรือว่า

แบบว่ามันจะคิดขึ้นมาทันทีเวลาทะเลาะกัน คิดอยากจะหยุดอยากจะพอ เหนื่อยแบบงงๆ ท้อสุด มีบางทีที่คิดน้ำตามันไหลออกมาเอง เรื่องมันเริ่มจาก ที่เขา พอกินเหล้าแล้วก็จะงี่เง่ามาก ต้องให้ตามใจ ทั้งๆที่ก็เหนื่อยเ

มีใครเคยรู้สึกเหนื่อย ท้อ ไม่รู้จะคุยกับใครไหมครับ จนบางทีอยากมีคนแปลกหน้าซักหนึ่งคนให้เราระบายด้วย เพราะคนแปลกหน้าคนนั้นไม่รู้จักเราและเราก็ไม่รู้จักเขาต่อให้เอาเรื่องของไปพูดก็ไม่ได้มีผลอะไร เนื่องจ

คือเคยเป็นกันไหมคะ ทั้งๆที่เวลาตลอดทั้งวัน ก็แฮปปี้ดี ก็เฮฮาสดใสดี แต่พอถึงเวลากลางคืนทีไร ก็รู้สึกเหนื่อย รู้สึกท้อแบบไม่มีสาเหตุ อยู่ๆก็น้ำตาไหลออกมาเอง ใครเคยเป็นบ้างคะ แล้วจัดการกับความรู้สึกตัวเอ

มีใครเป็นแบบเราไหม หรือมีวิธีทำให้มันร้องไห้ บางวันเราทำงานมาเหนื่อยๆต้องการกำลังใจ เราไม่ไหว เราอยากร้องไห้ เราพยายามบีบน้ำตาแล้วแต่มันไม่ไหล บางวันเราท้อ พักกลางวันเราขึ้นห้องมานอนพัก ในหัวมีแต่เรื่

เคยมั้ย ที่บางทีมันเหนื่อยจนไม่รู้จะเหนื่อยยังไง ท้อจนไม่รู้ว่าจะท้อไปถึงไหน ร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหลออกมา อยากทิ้งทุกๆอย่างไปให้หมด แล้วค่อยๆ หลับตาช้าๆ ค่อยๆ หายไปจากโลกใบนี้ หายไปจากทุกๆคน