สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 9
เท่าที่อ่านมาคุณเป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง อยากให้ลูกรักตัวเองมากกว่าคนอื่น
มองแต่โทษคนอื่น บอกว่าตัวเองทำทุกอย่างดีที่สุด
คุณเคยนั่งคิด ถ้าคุณเป็นเด็ก แต่มาอยู่บ้านที่พ่อมีครอบครัวใหม่พร้อมหน้าพร้อมตา
เห็นภาพแม่ลูกอยู่ด้วยกัน อย่างไงเขาคือส่วนเกิน
แม่เลี้ยงอาจไม่ได้รังแก แต่ก็คงไม่ได้ให้ความรักเขาแบบที่แสดงกับลูกตัวเอง
ภาพนี้มันทำให้น้องเขาอยากได้ความรักแบบนั้นจากแม่ เขาถึงเอาเสื้อแม่มากอด
ต้องแอบเอารูปครอบครัวไปติดที่ตู้เสื้อผ้า เพราะเขาคือแค่คนอาศัยในบ้านหลังนี้
แต่กลับต้องทนดูภาพครอบครัวใหม่ของคุณที่ติดตามจุดต่างๆในบ้าน
คุณยังไม่เข้าใจ เอาแต่โทษแม่เด็ก จริงๆคุณกับครอบครัวใหม่ก็มีส่วนทำให้น้องรู้สึกเป็นเช่นนี้
ดังนั้นเขาถึงอยากไปหาไปอยู่กับลุงและป้า เพราะที่นั่น ให้ความรัก ความอบอุ่น
ความเข้าใจ เป็นบ้านของเขา เขาปลอดภัย สบายใจ และเขาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว ไม่ใช่ผู้อาศัย
ไม่ต้องมองภาพพ่อแม่ลูกให้เห็นแล้วเกิดความเจ็บช้ำในใจ ที่ชีวิตนี้เขาไม่เคยได้รับเลย
แต่คุณก็ยังเอาแต่ใจตัวเอง อยากให้ลูกรักคุณมากกว่าคนอื่น. ทั้งๆที่ตัวคุณกลับมีสิทธิ์
ที่จะรักลูกกับเมียใหม่ แล้วทำไมน้องจะรักคนที่เลี้ยงดูเขาแบบลุงกับป้า
ซึ่ง คือสามีภรรยาที่ทำให้เขารู้สึกว่ามี พ่อกับแม่เป็นของตนเอง
ที่สำคัญไม่ใช่บ้านที่มีพ่อคอยแต่ตั้งคำถาม หงุดหงิด น้อยใจ ห้ามปรามเรื่องต่างๆ
คุณบอกว่าให้น้องทำ แต่นั่นเกิดหลังจากที่น้องเขายืนยันตามความตั้งใจเดิม
มันทำให้เขาอึดอัด เขาคงเคยพูดกับคุณ แต่คุณไม่ได้รับฟังและพยายามเข้าใจในสิ่งที่น้องสื่อสาร
นานๆไปน้องถึงเบื่อที่จะพูดเพราะอย่างไรคุณก็จะเอาตามที่ตัวเองคิด
คุณเอาแต่บ่นน้อยใจว่าลูกรักคนอื่นมากกว่า ก็เพราะเขาก็คิดว่าคุณมีครอบครัวใหม่ มีเมียมีลูกใหม่รัก
เพราะถ้าคุณรักลูกจริงคุณจะเข้าใจ และยินดีทำสิ่งที่ลูกมีความสุข
ไม่ต้องการครอบครองชีวิต ตามที่คุณบอกเองว่า “ถึงแม้แม่จะมาเอาน้องไปคุณก็ไม่ยอม”
แสดงทัศนคติบางอย่างระหว่างคุณกับแม่ของน้อง
เพราะแบบนั้น น้องเขาถึงคิดว่าคุณแค่เอาเขามาอยู่เพื่อเอาชนะแม่ของเขาเท่านั้นเอง
น้องน่าเห็นใจ เขารู้สึกว่าตัวเองต้องโตมา ตามความต้องการของคนที่ชื่อว่าพ่อ
คนที่เอาแต่เรียกร้องให้ลูกต้องรักตัวเอง แต่ไม่เคยรู้ว่าเขารู้สึกหรือต้องการอะไร
มองแต่โทษคนอื่น บอกว่าตัวเองทำทุกอย่างดีที่สุด
คุณเคยนั่งคิด ถ้าคุณเป็นเด็ก แต่มาอยู่บ้านที่พ่อมีครอบครัวใหม่พร้อมหน้าพร้อมตา
เห็นภาพแม่ลูกอยู่ด้วยกัน อย่างไงเขาคือส่วนเกิน
แม่เลี้ยงอาจไม่ได้รังแก แต่ก็คงไม่ได้ให้ความรักเขาแบบที่แสดงกับลูกตัวเอง
ภาพนี้มันทำให้น้องเขาอยากได้ความรักแบบนั้นจากแม่ เขาถึงเอาเสื้อแม่มากอด
ต้องแอบเอารูปครอบครัวไปติดที่ตู้เสื้อผ้า เพราะเขาคือแค่คนอาศัยในบ้านหลังนี้
แต่กลับต้องทนดูภาพครอบครัวใหม่ของคุณที่ติดตามจุดต่างๆในบ้าน
คุณยังไม่เข้าใจ เอาแต่โทษแม่เด็ก จริงๆคุณกับครอบครัวใหม่ก็มีส่วนทำให้น้องรู้สึกเป็นเช่นนี้
ดังนั้นเขาถึงอยากไปหาไปอยู่กับลุงและป้า เพราะที่นั่น ให้ความรัก ความอบอุ่น
ความเข้าใจ เป็นบ้านของเขา เขาปลอดภัย สบายใจ และเขาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว ไม่ใช่ผู้อาศัย
ไม่ต้องมองภาพพ่อแม่ลูกให้เห็นแล้วเกิดความเจ็บช้ำในใจ ที่ชีวิตนี้เขาไม่เคยได้รับเลย
แต่คุณก็ยังเอาแต่ใจตัวเอง อยากให้ลูกรักคุณมากกว่าคนอื่น. ทั้งๆที่ตัวคุณกลับมีสิทธิ์
ที่จะรักลูกกับเมียใหม่ แล้วทำไมน้องจะรักคนที่เลี้ยงดูเขาแบบลุงกับป้า
ซึ่ง คือสามีภรรยาที่ทำให้เขารู้สึกว่ามี พ่อกับแม่เป็นของตนเอง
ที่สำคัญไม่ใช่บ้านที่มีพ่อคอยแต่ตั้งคำถาม หงุดหงิด น้อยใจ ห้ามปรามเรื่องต่างๆ
คุณบอกว่าให้น้องทำ แต่นั่นเกิดหลังจากที่น้องเขายืนยันตามความตั้งใจเดิม
มันทำให้เขาอึดอัด เขาคงเคยพูดกับคุณ แต่คุณไม่ได้รับฟังและพยายามเข้าใจในสิ่งที่น้องสื่อสาร
นานๆไปน้องถึงเบื่อที่จะพูดเพราะอย่างไรคุณก็จะเอาตามที่ตัวเองคิด
คุณเอาแต่บ่นน้อยใจว่าลูกรักคนอื่นมากกว่า ก็เพราะเขาก็คิดว่าคุณมีครอบครัวใหม่ มีเมียมีลูกใหม่รัก
เพราะถ้าคุณรักลูกจริงคุณจะเข้าใจ และยินดีทำสิ่งที่ลูกมีความสุข
ไม่ต้องการครอบครองชีวิต ตามที่คุณบอกเองว่า “ถึงแม้แม่จะมาเอาน้องไปคุณก็ไม่ยอม”
แสดงทัศนคติบางอย่างระหว่างคุณกับแม่ของน้อง
เพราะแบบนั้น น้องเขาถึงคิดว่าคุณแค่เอาเขามาอยู่เพื่อเอาชนะแม่ของเขาเท่านั้นเอง
น้องน่าเห็นใจ เขารู้สึกว่าตัวเองต้องโตมา ตามความต้องการของคนที่ชื่อว่าพ่อ
คนที่เอาแต่เรียกร้องให้ลูกต้องรักตัวเอง แต่ไม่เคยรู้ว่าเขารู้สึกหรือต้องการอะไร
สมาชิกหมายเลข 4575918 ถูกใจ, Trippy ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 922661 ถูกใจ, Je Viens De La Lune ถูกใจ, โหยหาชนบท ถูกใจ, มิ้กกี้เม้าส์ติดกิ๊บสีชมพู ถูกใจ, PReTTyZeED ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2951263 ถูกใจ, โมโนลิธชุบแป้งทอด ถูกใจ, พริกเผ็ดมาก ซึ้งรวมถึงอีก 62 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
แสดงความคิดเห็น
ขอปรึกษาหน่อยครับ ลูกผมนอนกอดเสื้อแม่ทุกคืน ต้องพาไปพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยามั้ยครับเพื่อหาทางแก้ไข
กระทู้ก่อนผมมาตั้งเรื่องกฎหมายเกี่ยวกับการได้สิทธิ์เลี้ยงลูก แม่เขายังไม่อะไรเลย ลูกยังอยู่กับผม เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว ลูกหายงอนผมแล้ว (จริงหรือป่าวไม่รู้นะ)
คือบังเอิญว่าผมแอบเข้าไปดูลูกตอนดึกๆ ผมจะเข้าไปดูลูกตอนดึกทุกๆคืน ห่มผ้าให้อะไรแบบนี้ ทำมาตั้งแต่เด็กแล้ว กะมีบ้างที่เจอลูกยังไม่หลับ ก็แกล้งนั่งคุยกันไป พักหลังมาผมเห็นลูกเอาเสื้อแม่กอดนอนทุกคืน(ก็คืออดีตภรรยาผม) มีบางครั้งที่ผมเห็นคาบน้ำตาด้วย ผมเห็นแล้วมีหลายอารมณ์ อยากร้องไห้ สงสารลูก โกรธตัวเองโกรธแม่เขาที่เขาไม่ยอมเอาลูกผมไป ทำให้ลูกผมต้องมานอนร้องไห้แบบนี้ ผมเจ็บปวด(แต่มันก็ดีแล้วที่เขาไม่เอาลูกไปจากผม ถ้าเอาไปจริงผมก็คงไม่ยอม) แต่มาเห็นลูกนอนกอดเสื้อแม่ทุกคืนมันอดที่จะรู้สึกไม่ดีไม่ได้
ผมถามผมคุยกับลูกแล้ว ไม่ได้บังคับถาม คือพูดเป็นกันเอง ผมกับลูกจะคุยกันทุกเรื่องอยู่แล้ว คือสอนให้เขาคุยเปิดใจมาแต่เด็กแล้ว ลูกก็ไม่ยอมบอก ลูกผมจะเป็นคนปากแข็งมาก มีหลายครั้งที่ผมแอบเห็นว่าเขาไม่โอเคกับผม แต่ลูกก็ยังทำตัวปกติ แล้วก็ผมพยายามปรับปรุงตัวเองมาตลอดเช่นกัน ครั้งนี้ก็เหมือนกัน ผมถามแต่ไม่ได้เจาะจงว่าผมเห็นอะไร ลูกก็บอกไม่เป็นไร และแกก็ยังเล่นกับน้องต่างแม่นะ เล่นกับภรรยาผม คือทำตัวปกติเหมือนเช่นทุกวัน
และบางทีความรู้สึกส่วนตัวผม ผมก็น้อยใจนะที่เป็นคนเลี้ยงลูกแต่ไม่ได้ใจลูก คนที่ได้ใจได้รู้ความรู้สึกลูก กับเป็นแม่ และ ลุงป้าแทน
ผมต้องพาลูกไปพบจิตแพทย์เพื่อพูดคุยกับลูกมั้ยครับ ถึงต้องไปผมก็ไม่รู้ว่าจะพูดพาลูกไปได้ยังไง
ลูกสาวนะครับ จะสิบเจ็ดแล้ว