เราดูงี่เง่าไปรึเปล่าคะ

เราระบายกับแฟนเรื่องในครอบครัวของเรา ก่อนหน้านั้นเราแค่ร้องไห้แล้วเข้าไปกอดแฟนเฉยๆไม่ได้พูดอะไร เขาเลยถามว่าเป็นอะไร เราชั่งใจอยู่นานมากว่าจะพูดให้ฟังดีมั้ย เพราะเป็นเรื่องที่เซนซิทีฟกับเรามากๆ+บวกกับอารมณ์ตอนนั้นเรารู้สึกว่าเราอ่อนแอมากที่สุดในชีวิตแล้ว เราเลยตัดสินใจเล่าให้เขาฟัง ทั้งเล่าทั้งร้องไห้ แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือเขานั่งเล่นคอมของเขาไปต่อ ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรระหว่างที่เรายืนเล่าให้ดขาฟังทั้งน้ำตาแบบนั้น เราเห็นแบบนั้นเราเลยพูดว่า ไม่น่าเล่าให้เธอฟังเลย แล้วเขาก็ตอบมาว่า ฟังอยู่นี่ไง อย่ามางอนแบบนี้นะ  เราเลยเดินหนีเพราะตอนนั้นเราไม่ไหวที่จะปะทะกับเขาแล้ว แล้วเขาก็ไม่พอใจเรา ทำเสียงโครมครามปิดประตูตึงตัง เราดูงี่เง่าเกินไปหรอคะ อันนี้สงสัยมากๆ