ตอนเด็กๆยายก็ชอบสั่งให้ทำงานบ้านต่างๆนานา(เล็กๆน้อยๆ) ถามว่าเราทำได้ไหม ตอบทำได้ทุกอย่าง ตั้งแต่ช่วงป.5มาเราก็เรียนเยอะมันเหนื่อย เราก็เลยพูดไปว่า ทำไม่ให้น้องทำบ้าง ยายก็ก็ตอบว่า ก็น้องมันเป็นผู้ชายเราเป็นผู้หญิง มันเป็นหน้าที่ ครั้งที่2ก็พูดว่าเองโตแล้วเองเป็นพี่(งานแต่ละอย่างก็ไม่ใ่ช่น้อยบ้านเราอยู่7คน)ตั้งแต่ได้ยินแบบนั้นมาเราก็ไม่ทำเลย แล้วก็หันไปทำอะไรที่บอกว่าเป็นหน้าที่ของผู้ชายเรารู้สึกว่ามันมีความสุขมากๆ ก็เลยหาข้ออ้างด้วยการเรียนเยอะ พอมัธยมเราก็เรียนห้องพิเศษงานก็เยอะเรียนก็หนัก แต่คนที่ทำหนักกว่าคือแม่เราเห็นแล้วก็สงสารแม่ ทั้งที่บ้าน งานที่สำนักงาน แทบจะไม่ได้นอน ยายก็ได้แต่สั่งให้ทำ ไม่ได้ช่วยเลย น้าก็นอนเปิดแอร์เล่นเกมตามสบาย น้าอีกคนก็ไม่ค่อยอยู่บ้าน เมื่อไรสังคมไทยจะเลิกคิดว่างานบ้านเป็นงานของผู้หญิงหรืองานของพี่ แล้วมองว่างานบ้านเป็นหน้าที่ของทุกคนที่ต้องรับผิดชอบของตัวเอง
งานบ้านทำจะต้องรอแต่ผู้หญิง