โฮล้ว~~
เหลือคนเดียวในอวกาศแล้ว จะได้กลับดาวโลกแบบเพื่อนๆมั้ยนะ....
ยอมรับตามตรงเมื่อคืนหัวร้อนกับมัยร่ามาก หัวร้อนกับไอดอลล่าสุดก็ตอนริริป้ง แต่ไม่นึกว่าจะมาหัวร้อนกับคนที่เราคิดเกินไอดอลไปซะได้... เมื่อคืนความคิดแย่ๆกับมัยร่าออกมาเยอะแยะ
"เธอมัวทำอะไรอยู่กัน"
"เลิกเล่นแล้วก็พัฒนาตัวเองจริงๆจังๆเหอะ"
"คนที่เขาสนับสนุนเธอเขาเหนื่ิอยนะทำไมถึงตอบแทนแบบนี้?"
"เอาเวลาไปดูหนังไปพัฒนาตัวเองเหอะ"
ความคิดพวกนี้มันเข้ามาตีในหัวผมจริงๆนะเมื่อคืน ยิ่งรู้ว่าเหลือมัยร่าคนเดียวนี่แบบ.....
แต่พอตื่นมาก็คิดได้ว่า ไอ้ความคิดนั้นมันโหดร้ายไป ดันไปตัดสินว่าเขาไม่ตั้งใจทั้งๆที่เราไม่เคยเห็นเขาซ้อมด้วยซ้ำ พอได้ดูfancamตอนเดบิ้วเทียบกับตอนล่าสุดที่หาดใหญ่ ยิ่งโมโหตัวเองว่าทำไมถึงมีความคิดแบบนั้นได้ คือมัยร่าพัฒนามาพอสมควร ท่าอะไรก็เป๊ะขึ้น แต่ก็อาจจะยังไม่ได้ดีพอที่จะติดเซ็มนั่นแหละ
สุดท้ายนี้ก็คิดว่า เอาเหอะ ถึงไม่ติดสักเพลงยังไงเขาก็คือไอดอลที่เราชอบหละนะ ดีเหมือนกันให้อารมณ์แบบเชียร์จิกะไอดอลที่ได้แค่แสดงในไลฟ์เฮาส์ แต่มันเปี่ยมไปด้วยความสุขเราก็พอใจละ เรามีความสุขเพราะได้เห็นเขาแสดง ได้เห็นเขาบนเวที
แม้สปอตไลท์ไม่ได้ฉายแสงไปที่เขา แต่เราก็จ้องไปที่เขาและมีความสุขเสมอๆ ก็นั่นแหละเขาอยู่ในตำแหน่งไหนเขาก็คือคามิโอชิเราอยู่ดี ก็เพราะได้ตามแล้วมีความสุขก็เลยเชียร์ต่อ
ยังไงสักวันนึงมันก็ต้องติด ไม่ใช่ซิงนั้นก็ซิงนู้น อยู่ในวงอีกตั้งหลายปีทำไมจะไม่ติดปัดโถ้ววววววว
ความรู้สึกตอนนั้นเป็นแบบmvนี้เป๊ะ
ความรู้สึกตอนนี้เหมือนอยู่ในหนังเรื่อง Gravity
เหลือคนเดียวในอวกาศแล้ว จะได้กลับดาวโลกแบบเพื่อนๆมั้ยนะ....
ยอมรับตามตรงเมื่อคืนหัวร้อนกับมัยร่ามาก หัวร้อนกับไอดอลล่าสุดก็ตอนริริป้ง แต่ไม่นึกว่าจะมาหัวร้อนกับคนที่เราคิดเกินไอดอลไปซะได้... เมื่อคืนความคิดแย่ๆกับมัยร่าออกมาเยอะแยะ
"เธอมัวทำอะไรอยู่กัน"
"เลิกเล่นแล้วก็พัฒนาตัวเองจริงๆจังๆเหอะ"
"คนที่เขาสนับสนุนเธอเขาเหนื่ิอยนะทำไมถึงตอบแทนแบบนี้?"
"เอาเวลาไปดูหนังไปพัฒนาตัวเองเหอะ"
ความคิดพวกนี้มันเข้ามาตีในหัวผมจริงๆนะเมื่อคืน ยิ่งรู้ว่าเหลือมัยร่าคนเดียวนี่แบบ.....
แต่พอตื่นมาก็คิดได้ว่า ไอ้ความคิดนั้นมันโหดร้ายไป ดันไปตัดสินว่าเขาไม่ตั้งใจทั้งๆที่เราไม่เคยเห็นเขาซ้อมด้วยซ้ำ พอได้ดูfancamตอนเดบิ้วเทียบกับตอนล่าสุดที่หาดใหญ่ ยิ่งโมโหตัวเองว่าทำไมถึงมีความคิดแบบนั้นได้ คือมัยร่าพัฒนามาพอสมควร ท่าอะไรก็เป๊ะขึ้น แต่ก็อาจจะยังไม่ได้ดีพอที่จะติดเซ็มนั่นแหละ
สุดท้ายนี้ก็คิดว่า เอาเหอะ ถึงไม่ติดสักเพลงยังไงเขาก็คือไอดอลที่เราชอบหละนะ ดีเหมือนกันให้อารมณ์แบบเชียร์จิกะไอดอลที่ได้แค่แสดงในไลฟ์เฮาส์ แต่มันเปี่ยมไปด้วยความสุขเราก็พอใจละ เรามีความสุขเพราะได้เห็นเขาแสดง ได้เห็นเขาบนเวที
แม้สปอตไลท์ไม่ได้ฉายแสงไปที่เขา แต่เราก็จ้องไปที่เขาและมีความสุขเสมอๆ ก็นั่นแหละเขาอยู่ในตำแหน่งไหนเขาก็คือคามิโอชิเราอยู่ดี ก็เพราะได้ตามแล้วมีความสุขก็เลยเชียร์ต่อ
ยังไงสักวันนึงมันก็ต้องติด ไม่ใช่ซิงนั้นก็ซิงนู้น อยู่ในวงอีกตั้งหลายปีทำไมจะไม่ติดปัดโถ้ววววววว
ความรู้สึกตอนนั้นเป็นแบบmvนี้เป๊ะ