มีพี่แบบนี้ควรตัดออกจากชีวิตมั้ย?

มีพี่ชายห่างกันปีเดียว ตอนเด็กเราจะชอบรู้สึกว่าแม่จะรักพี่มากกว่าเพราะตามใจพี่ตลอด มีแอบน้อยใจบ้างแต่ก็ไม่ถึงกับเอามาเป็นปัญหาชีวิต พอโตมาเราก็คิดว่าพี่จะรักแม่เหมือนที่แม่รักพี่ แต่เปล่าเลยกลับกัน พี่เรากลายเป็นคนอารมณ์รุนแรง ชอบตะคอกชอบด่าแม่  สัส นี่มาหมด บางครั้งด่าให้ไปตายก็มี เราไม่ค่อยทะเลาะอะไรกับแม่นะแต่สงสารแม่มาก เราก็มีเตือนๆพี่นะว่าอย่าพูดแบบนี้กับแม่มันไม่มีความสำนึกเลยแม้แต่นิดเดียว เรารู้สึกไม่โอเคกับพี่ชายแบบนี้ คือพี่เรามันก็โตแล้วอายุก็20แล้ว เรียนจบแค่ม.6 พ่อแม่ตามใจเรื่องเรียนมาก อยากเรียนตามเพื่อนก็ให้เรียนปวส. เรียนได้สักพักก็มีเรื่องชกต่อย แล้วก็บอกว่าอ.ไม่ชอบเด็กที่มาจากม.6ชอบเด็กเก่าเลยอยากออกพ่อกับแม่ก็ตามใจ ก็ให้หางานทำทำได้สักพักก็ออก บอกว่าอยากเรียนต่อมหาลัยพ่อกับแม่ก็พาไปสมัคร เสียค่าสมัครเข้าไปแล้วเกือบ10,000 มาบอกทีหลังว่าไม่อยากเรียนแล้วอยากเรียนที่เดียวกับแฟน พ่อกับแม่ก็พาไป พอเรียนได้สักพักก็บอกว่าบ้านไกลอยากมาอยู่หอใกล้กับวิทลัย พ่อแม่ก็ให้อยู่ พอได้อยู่ก็ใช้ไฟแบบไม่คิดเสียค่าห้องกับค่าน้ำค่าไฟรวมๆเกือบ10,000 เราสงสารพ่อมากเพราะพ่อหาเงินคนเดียว แล้วก็อยู่ได้แค่2เดือนเพราะไม่อยากเรียนแล้วบอกว่าเรียนไม่ไหวยากไป คือตัวพี่เราอะมันไม่ไปเรียนนอนอยู่แต่ในห้องใช้เงินไปวันๆ มีช่วงที่เราได้โทรศัพท์ใหม่แต่กว่าเราจะได้เราต้องรอ2ปี เรารอให้ราคามันลงแล้วเราค่อยซื้อ พี่เราก็มาบอกแม่ว่าโทรศัพท์ตัวเองไม่ดีอยากได้เครื่องใหม่แบบเรา แล้วตอนนี้พี่เราก็ไม่ยอมไปหางานทำนอนอยู่บ้านเฉยๆ จะชอบขอเงินแม่ออกไปเที่ยวผับ คือบ้างเรื่องและๆน้อยบางคนอาจจะไม่โมโหแต่เราโมโห เช่น เข้าห้องน้ำไม่ยอมปิดไฟเปิดทิ้งไว้ ไม่ชอบล็อคประตูหน้าบ้านตอนจะออกไปไหนเวลาไม่มีคนอยู่ก็ไม่ล็อค เอารถไปเที่ยวผับเมาแล้วเอาไปชนอะไรไม่รู้กลับมา กินอะไรก็ไม่ล้างวางทิ้งไว้ในห้องน้ำลงน้ำลายก็อยู่ในจาน คือมันทุเรศสำหรับเรามาก แม่เราเสียใจเพราะพี่มาหลายครั้งแต่มันคิดไม่ได้เลย เราเคยคุยกับแม่ให้เลิกตามใจได้พี่ได้แล้ว แม่เราบอกว่าพี่ขู่ว่าจะไปขายยา ต่างๆนาๆคือเราไม่รู้จะทำยังไงกับมันแล้ว เราเลยเลือกที่จะไม่คุยกับพี่