ทะเลาะกับน้องค่ะ

เรามีน้องผู้หญิงอายุ20ปี เราเป็นพี่คนโตอายุ28ปี เราอายุห่างจากน้องประมาณ8ปี ถูกเลี้ยงมาด้วยกัน น้องเราเป็นคนขี้เกียจระดับ9ค่ะคือแบบบางครั้งแบ่งงานบ้านให้ช่วยกันทำก็ทำบ้าง แต่พอเราพูดเยอะขึ้น บ่นมากขึ้นเคาก็พูดว่า "จะบ่นทำไมหนักหนา บ่นเป็นคนแก่เลย เด๋วไปทำเองแหละ " เราก็ได้แต่รอค่ะ แต่พอปล่อยไปซัก2-3วันเราก็ยังเห็นว่าเค้าไม่ทำสักอย่างที่เรามอบหมายไปเช่น กวาดบ้าน ทูพื้น ล้างจาน ทิ้งขยะ (เรากับน้องอยู่หอห้องเดียวกันค่ะ) ก็เลยต้องมอบหมายให้ช่วยๆกันทำสุดท้ายขยะเริ่มเน่าจนมีกลิ่น เราเลยต้องเอาไปทิ้งเองหม้อข้าวที่กินเสร็จ ก็ไม่แช่น้ำปล่อยให้ข้าวแห้งติดก้นหม้อ  ที่หอเรามีเตียง6ฟุตค่ะในส่วนของเตียงเราให้น้องนอน เรานอนที่นอนปิคน 3ฟุต ด้านล่างเอาที่นอนของเราอยู่หน้าห้องน้ำค่ะ เค้าก็ชอบเดินเปียกๆแล้วก็มาย่ำที่นอนของเราไปด้วย บางครั้งน้ำก็หยด ทั้งๆที่ทางเดินว่างๆก็มี แต่ไม่เดินค่ะ เราพุดแบบธรรมดาไม่ใส่อารมณ์มาหลายรอบค่ะ แต่นานวันเข้าเค้าก็ยังทำเหมือนเดิมเราก็ดุบ้าง " ไม่ช่วยทำอะไรก็อย่าทำให้มันสกปรกเพิ่มสินี่ที่นอนเค้าเห็นไหมว่ามันจะเปียกอ่ะ " เค้าก็จะตอบมาแบบไม่รักษาน้ำใจเราเลยเช่น อย่าให้กูมีเงินนะกูไม่อยู่กับเมิงหรอก พุดอยู่นั้นแหละน่ารำคาญ เราก็ได้แต่เงียบค่ะ(เราคนฟังจุกค่ะ) แต่เวลาที่เค้าพูดไปก็ร้องไห้ไปนะคะ แล้วบางครั้งเราก็พูดไปว่าก็ช่วยๆกันทำหน่อย (ยอมรับค่ะบางครั้งเราก็ใช้คำหยาบกับน้องด้วยเหมือนกัน แต่ไม่เคยด่าแรงๆเลยส่วนมากเราจะใช้คำว่า  ...ไปทำงานสิ  อีอ้วนกวาดห้องด้วย ) คือน้องเราเข้าทำงานร้านขนมในห้างค่ะ(ยืนทั้งวัน) ส่วนเราทำงานofficeค่ะ (นั้งทั้งวัน)นี้อาจจะเป็นข้อได้เปรียบระหว่างเรากับน้องค่ะ แต่สิ่งที่เราได้มอบหมายบางครั้งมันก้ไม่ได้เหนื่อยมากไปรึเปล่าค่ะ เช่น เวลาน้องเราเป็น ปจด.เค้าจะไม่ค่อยแยก กกน.ที่เปื้อนคราบเลือดและบางครั้งโป๊ะแตกมีผ้าอนามัยติดมาด้วย
ถ้าเราเก็บผ้าไปซักเราก็จะแยกออกให้แล้วบางครั้งก็จะบอกให้น้องไปเก็บแต่เค้าก็จะอ้างว่าเด๋วเก็บเอง ไม่ต้องมายุ่งหรอก เอาจริงๆที่พุดมาเยอะแยะมากมายขนาดนี้คือ อยากดัดนิสัยให้น้องเป็นคนรักความสะอาด มีระเบียบกับชีวิตบ้างค่ะ ไม่ใช่ตามใจตัวเองตลอดเวลา เราไม่รู้จะพูดอะไรกับน้องแล้วค่ะ ทั้งเสีย ทั้งผิดหวังคำพูดของเค้าไม่ได้รักษาน้ำใจเราเลย  คือเราลองพูดดีก็แล้ว ด่าทอก็แล้ว ไม่มีวิธีไหนดีเลยค่ะ มันอึดอัดใจสุดๆบางครั้งก็อยากให้เค้าโตขึ้น กะว่าจะไล่ให้ไปหาที่อยู่เองเลย จะได้รู้ว่าการอยู่คนเดียวโดยที่ไม่มีพี่มาทำทุกอย่างให้ต้องรู้สึแบบไหน รบกวนผู้รู้หรือเพื่อนๆที่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาช่วยเราคิดหน่อยนะคะ เราหมดปัญญาจะแก้ไขนิสัยน้องเราจริงๆ