ซากศพก็เป็นทุกข์ได้ไหม?

วิปัสนาต่างรวมลงสู่ใจ เหตุอยู่ที่ใจ ผลอยู่ที่ใจ รู้สุข ทุกข์ อุเบกขาได้เพราะมีใจรู้(เวทนา) รู้การขยับ เคลื่อนไหวได้เพราะมีใจรู้(กาย) รู้การมีสัญญา ความคิด เพราะมีใจรู้(สัญญา สังขาร) รู้รักโลภ โก

วิปัสสนาไม่ใช่ การนั่งนึก นอนนึก เดินนึก ยืนนึก ถึงคำว่าไม่ใช่คน สัตว์ สิ่งของ ไม่ไปนึกว่า ร่างกายเป็นธาตุ4ขันธ์5 ไม่ไปนึกว่าร่างกายเน่าเหม็นเป็นซากศพ ไม่ใช่การนึกถึงคำสมมุติ บัญญัติ การนึกเป็นการปรุง

คือต้องเป็นผู้รู้จักแยกแยะไม่เหมารวม เหรียญมันมีสองหน้าเสมอ.. พึงเป็นผู้ฉลาดในธรรมทั้งปวง โดยเป็นสภาพที่ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นโรค เป็นดังฝี เป็นดังลูกศร เป็นความลำบาก เป็นอาพาธ เป็นอย่างอื่น เป็นส

แยกวิญญานออกมาเป็นผู้รู้ ผู้ถูกรู้ได้ จิตต้องมีสมาธิ เป็นการสมถะและวิปัสนาในความเป็น อากาสา วิญญานันจา อากิญจัญยา จึงมีทั้งผู้รู้ ผู้ถูกรู้ที่เป็น วิญญานเช่นกัน ผู้ถูกรู้เกิดดับ ผู้รู้ดับด้วย (เหตุ

รูปาวจร อรูปาวจรจิต เป็นจิตที่พ้นจากกามรมณ์ จึงท่องเที่ยวอยู่ในรูปภพและอรูปภพ แสดงว่าจิตประเภทนี้ ก็เกิดจากการสติปัฏฐานในกามภพ มาก่อน อันเป็นจิตที่ทำสติปัฎฐาน รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญานมาก่อน กา

https://www.youtube.com/watch?v=4yiwAMBpYZs