สอบถามเรื่องการฝึกสมาธิในแนวทางยุบหนอพองหนอ

มาอยู่บ้านคนเดียวใน กทม. และ เริ่มสนใจศึกษาธรรมมะ  ฟังเทศฟังธรรมของพระอาจารย์หลายๆ ท่าน ทำให้จิตใจโน้มไปทางพระธรรม  ใจจริง อยากไปบวชปฏิบัติธรรม และศึกษาพระไตรปิฎก ติดอยู่ที่ยังมีหนี้อยู

จริงไหมครับที่ผู้รู้ที่เชี่ยวชาญการปฏิบัติจะแนะนำคนที่ฟุ้งซ่านทำสมาธิลึกๆไม่ได้ให้เจริญสติในชีวิตประจำวันก่อนค่อยทำสมาธิโดยเฉพาะเจริญสติสติตามรู้จิต ปล.ไม่ได้บอกนครับว่าห้ามทำฌานฌานทำได้ก็ดีแต่ถ้าเป็

มีใครบ้างมีใครปฏิบัติภาวนาวิปัสสนาตามแนวทางการเจริญสติหรือสติปัฏฐานแล้วเห็นความเปลี่ยนของนิสัยและจิตใจอยากให้แชร์ประสบการณ์หน่อยครับ โดยเฉพาะคนที่ปฏิบัติแบบจริงจังเห็นความเปลี่ยนแปลงยังไขบ้างทั้งนิสัย

เวลานั่งสมาธิจะบริกรรมยุบหนอ...พองหนอที่ท้อง..แต่พอนั่งได้สักพักจิตไปดูลมหายใจแทนอย่างนี้คืออาปานสติหรือป่าวค่ะ ปล.นั่งได้สักพัก..ลมหายใจจะเบามาก

1. ถ้าจะแยกตามมรรค 8...สติ กับ สมาธิ...เป็นคนละอย่างกัน ดังนั้น การฝึกสติ กับ การฝึกสมาธิ เป็นคนละวิธีกันใช่มั้ยครับ? ****************************** 2. ผมลองแยกประเภทของสำนักปฏิบัติธรรมในไทย ออกเป็น

เพื่อนๆเคยเป็นไหมครับ สมาธิมันทรงตัวของมันเอง กำหนดรู้ของมันเองต้องแต่ตื่นนอน ทีนี้ชีวิตประจำวัน การมีสมาธิมันก็ดี แต่ว่า จิตของผม มันกำหนดรู้ของมันเอง เจอะอะไรก็จับใส่อุปทานขันธ์เอง อย่างทำงาน จิตมัน

คือเรากำลังหาสถานที่ปฏิบัติธรรมแนวทางสติปัฏฐานสี่แบบเดียวกับวัดอัมพวันแต่ใกล้บ้านน่ะค่ะ เสิร์ชหาในอากู๋แล้วเห็นว่ามีแยกอีก 2 แบบ คือ แบบบริกรรมยุบหนอ พองหนอ กับแบบเจริญสติอย่างต่อเนื่อง เลยเกิดความสงส

ขอเป็นแนวทางที่เป็นการฝึกที่ควบคู่ไปกับการใช้ชีวิตประจำวัน เมื่อจิตมั่นเป็นสมาธิรับรู้สิ่งต่างๆอย่างที่เป็น ไม่ใช่อย่างที่อยากให้เป็น ช่วยยกอุปมาเปรียบให้เห็นภาพด้วยค่ะ

คือนั่งสมาธิแล้วบริกรรมหยุบหนอ..พองหนอได้สักพักใหญ่..เหมือนอาการทรงตัวและนิ่ง...ไม่รำคาญเสียงรอบข้าง...และเกิดอาการปวดหลังก็บริกรรม..ปวดหนอๆ...สักพักอาการนั้นหาย..และเกิดอาการปวดขาก็..ไปบริกรรมว่าปวดห