ทำสมาธิแล้วนอนไม่หลับ ดูแต่ลมหายใจ

อยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติภาวนาในพระพุทธศาสนาสมาธิที่ถูกต้องที่เป็นฐานในการเจริญปัญญาวิปัสสนาเป็นอย่างไรต้องมีสติสัมปชัญญะรู้เนื้อรู้ตัวเวลาเคลิ้มเวลาเผลอไปคิดด้วยหรือไม่ครับ แล้วอานาปานสติในพระสูตรที่

ฐานกายคือ ลมหายใจ อิริยายถใหญ่ น้อย ตรงกันข้ามเมื่อจิตอยู่กับฐานกาย สุขด้วยความสงบรำงับ จะเกิดขึ้นที่จิตทันที เมื่อสุขเกิดขึ้นที่จิตแล้ว ก็ให้แผ่ขยายความสุขมาที่กาย กายจะอิ่มเต็มไปด้วยความปิติสุข

1) เมื่อหายใจเข้ายาว เธอก็รู้ชัดว่า เราหายใจเข้ายาว หรือเมื่อหายใจออกยาว เธอก็รู้ชัดว่า เราหายใจออกยาว 2) เมื่อหายใจเข้าสั้น เธอก็รู้ชัดว่า เราหายใจเข้าสั้น หรือเมื่อหายใจออกสั้น เธอก็รู้ชัดว่า เราหา

เช่น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็อานาปานสติสมาธิ อันภิกษุอบรมอย่างไร ทำให้มากอย่างไร จึงเป็น คุณสงบ ประณีต เยือกเย็น อยู่เป็นสุข และยังบาปอกุศลธรรมที่เกิดขึ้นแล้วๆ ให้อันตรธาน สงบไปโดยฉับพลัน ดูกรภิกษุทั้ง

การวางจิต ในการทำสมาธิ มีปัญหาครับ อยากทราบว่าผมทำผิดตรงใหน 1.ถ้าเราไปเพ่งลมหายใจแสดงว่าเราไม่ได้แค่รู้เฉยๆแต่ไปเป็นมันด้วย   เลยทำให้เราปวดหัว ไม่ได้สมาธิ 2. การรู้เฉยๆ คือเราไม่ได้เพ่ง แต่จะทำ