มีใครเป็นแบบนี้บ้าง เวลาสบตาคนมีอาการหัวสั่น ไม่กล้าสบตาใครนานๆ

หลังคอจะสั่นเกร็งเมื่อเจอคนเยอะๆ จนต้องเอามือไปจับหลังคอไว้ ​ไม่ชอบไปในที่คาดเดาไม่ได้ว่าเราจะเจออะไร พูดไม่กล้าสบตาคนอื่นแล้วพูดเสียงสั่น หูแว่วเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะคิดว่าคนอื่นหัวเราะเรา คิดลบกับต

คือพอเวลาเราคุยกับคนแปลกหน้าเรามักไม่กล้าสบตาเราต้องทดสอบโดยการให้เขาประเมินเป็นวิชาหนึ่งของการเรียน พอเวลาพูดเรามักมีอาการสั่นแบบควบคุมไม่ได้ปากตัวสั่นๆเหมือนพูดไม่ออกทั้งที่ตอนแรกเตรียมตัวมาดีมากว่า

เราเป็นคนที่คุยกับคนอื่นแล้วไม่กล้าสบตาค่ะ   พอจะเดินผ่านคนเยอะๆเราจะมองพื้นหรือไม่ก็ข้างหน้าที่ไม่มีคนแทน  พอเราจะมองเขามันก็ใจสั่น มีภาพสีขาวขึ้นมาในหัว เราควรทำยังไงให้หายดีคะ

สวัสดีค่ะ ตอนนี้หนูอายุ18 หนูเจอโรคจิตมาตั้งแต่เด็กจนนับไม่ถ้วนเลยค่ะ พอจะออกไปนอกบ้านครั้งหนึ่งมันทำให้หนูรู้สึกหวาดกลัว วิตกกังวล การอยู่ที่บ้านเลยจะเป็นเซฟโซนของหนู แต่เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาอยู่ ๆ

เวลา อยู่ในที่ผู้คนเยอะ มันจะเกรงๆมือไม้สั่นไปหมดพยามจะผ่อนคลายแล้ว แต่บางทีก็เก็บอาการไม่อยู่ ไม่ค่อยกล้าสบตาคน

ผมมีปัญหากับอาการนี้มานาน มันเป็นอะใรไม่รู้ พอเข้าใกล้ผู้หญิง ผมจะตาลาย หมดแรง สั่น ไม่กล้าสบตาผู้หญิง ผมกลัวมันจะเป็นปัญหากับอนาคตผมในภายหน้ามาก มันคืออะใร ใครพอจะรู้บ้าง แล้วรักษายังใง ใครรู้หรือพอจ

เพียงพบนาง กลางมรรคา พนาโพ้นไฟรักโชน โชติช่วง ห้วงใจฉันราตรีกลาย พรายพร่าง ดั่งกลางวันปลิดความฝัน ขื่นร้าย กลับกลายดี"เพียงยลนาง ย่างเยื้อง ชำเลืองเหลียวซีกเดือนเสี้ยว ซีดแรง สิ้นแสงสียังงามล้น ย

คนเราพอผ่านเรื่องดี ร้าย มามากไป แล้วได้เจอกับความสุขทำไมถึงใจสั่นและหวาดกลัว ปนอยู่ในความสุขนั้นๆ แถมยังนับถอยหลังเวลาของความสุขอีก ตกลง กำลังมีความสุขหรือ กำลังทรมานใจกันนะ😔

ตามหัวข้อเลย ค่ะ ​หนู อายุ23 ปี หนูกลัวการเข้าสังคม กลัวการทำงานร่วมกับคนอื่น ​หนูขอเล่า ​ความ รู้ สึก คราว ๆ ​นะคะ คือ ทุกครั้ง ที่ หนูเข้า สังคม หนูรู้ สึก ​ประหม่า​ ไม่กล้าพูด ไม่กล้าคุยกับคนที่ไม