วิธีดับทุกข์???

ในทางธรรม การเปรียบเทียบนี้เห็นภาพชัดมากครับ ระหว่างการ "ตามดับกิเลสทีละเรื่อง" กับการ "ตัดที่ต้นขั้ว" 1. การไล่ดับไฟทีละดวง (การปฏิบัติที่ปลายเหตุ)เหมือนการคอยระวัง

1. นิพพานัง ปรมัง สุญญัง (ว่างอย่างยิ่ง = สัจธรรมที่ขายไม่ออก) ถ้าเดินตามตรรกะ "อนัตตา" (ไม่มีตัวตน) ของพุทธให้สุดทาง ปลายทางมันคือ "ศูนย์" ความจริง: เมื่อเหตุปัจจัย (กิเลส/กรรม

“..สมุทัย..คือ อาการของจิตที่เคลื่อนจากสภาพเดิมปกติเดิมของใจ ซึ่งมีอาการแว้บออกไปขั้นแรก... ก่อนจะเป็นสังขาร หรือ อะไรต่ออะไรเยอะแยะ แล้วเข้าไปยึดเอาเป็น "อัตตา" เป็นอุปาทาน อันเป็นต้น

พระพุทธเจ้าทรงตรัสชัดเจนว่า “จิต” หลุดพ้นจากขันธ์ 5 (วิญญาณขันธ์) และจิตดำรงอยู่ (ไม่สูญ) ทำไมนักท่องตำราหลงคิดว่า จิต คือ วิญญาณขันธ์ จนเกิดเป็นลัทธิจิตสูญไปได้???? “เมื่อความยึดมั

-เราเป็นคนที่แคร์สิ่งรอบข้างตลอดเวลาค่ะ เช่น เวลาเพื่อนโกรธแบบไม่มีสาเหตุเราจะเครียดมากๆ เก็บมันมาคิดซํ้าไปซํ้ามา จนทำให้ตัวเราไม่มีความสุข -เป็นคนที่ไม่ค่อยยอมรับการเปลี่ยนแปลงและการสูญเสีย เวลาทำใน

-ชั่วพริบตาที่เกิดดับ ทุกสรรพสัตว์ และสรรพสิ่ง และอื่นๆ นาม รูป ไม่เคยปรากฏขึ้นพร้อมกัน ต่างก็อาศัยกันและกันเวียนปรากฎ -แค่ชั่วพริบตา ที่แตกต่างและมากเหลือ ที่ขัดแย้งซับซ้อนไม่เป็นระเบียบแต่ก็ร้อยเรีย

มรดกธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดประการหนึ่งของท่านพุทธทาส ภิกขุ (พระธรรมโกศาจารย์) คือการตีความหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าให้กลับสู่แก่นแท้ที่สามารถเข้าถึงได้และนำไปปฏิบัติได้จริงในทุกช่วงชีวิตของปุถุชน แนวค

ชาวพุทธที่ไม่ได้ศึกษาหลักคำสอนของพระพุทธเจ้าให้เข้าใจอย่างถูกต้อง ก็จะมีความเชื่อกัน (ผิดๆ) อุปาทาน ที่แปลว่า ความยึดมั่นถือมั่น ก็คืออาการที่จิตไปยึดถือทั้งจิตใจและร่างกายรวมกันว่าเป็น “ตัวตน ห